II SA/Go 733/09
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-12-22
Skład orzekający: Aleksandra Wieczorek, Mirosław Trzecki, Jacek Jaśkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o pozwolenie na użytkowanie remontowanej drogi wewnętrznej, która nie była objęta pozwoleniem na budowę, może zostać merytorycznie rozpatrzony, czy też powinien zostać umorzony jako bezprzedmiotowy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o pozwolenie na użytkowanie remontowanej drogi wewnętrznej, dla której nie uzyskano pozwolenia na budowę, powinien zostać umorzony jako bezprzedmiotowy. Remont lub przebudowa drogi nie stanowi budowy obiektu budowlanego w rozumieniu Prawa budowlanego i nie podlega obowiązkowi uzyskania pozwolenia na użytkowanie, a jedynie zgłoszeniu. Skoro dla wskazanej inwestycji nie wydano pozwolenia na budowę, brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia wniosku.Stan faktyczny
Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na użytkowanie remontu kapitalnego drogi wewnętrznej, wskazując jako podstawę pozwolenie na budowę zespołu kamieniczek mieszkalno-usługowych. Organ I instancji umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ pozwolenie na budowę nie obejmowało remontu drogi, a sama czynność remontu nie wymagała pozwolenia na budowę. Organ II instancji utrzymał decyzję w mocy, podzielając argumentację organu I instancji. Inwestor w skardze zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych i nierozpoznanie istoty sprawy, twierdząc, że remont drogi był integralną częścią pozwolenia na budowę kamieniczek.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Protokolant specjalista Ewa Kłosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi "D" sp. z o.o. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę.
W dniu [...] kwietnia 2009 roku inwestor - "D" Spółka z o.o. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: PINB) z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie "budowy: zespół kamieniczek mieszkalno - usługowych, remont kapitalny drogi wewnętrznej wraz z infrastrukturą – pomiędzy ulicami [...], zlokalizowanej w [...], nr ewid. działki [...]". We wniosku inwestor wskazał, iż powierzchnia zabudowy wynosi 970 m 2 , a budowa zakończona została w dniu [...] marca 2009 roku, zaś zgłoszona do użytkowania inwestycja objęta jest pozwoleniem na budowę z dnia [...] listopada 2002 roku Nr [...], udzielonym przez Starostwo Powiatowe.
Decyzją Nr [...] z dnia z [...] kwietnia 2009 roku PINB, działając na podstawie przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. , Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej powoływanej jako: Kpa ), po rozpoznaniu wniosku z dnia 8 kwietnia 2009 roku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestycji polegającej na remoncie kapitalnym drogi wewnętrznej wraz z infrastrukturą w [...] na działkach ewid. nr [...] orzekł o umorzeniu postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż powołany we wniosku inwestora numer pozwolenia na budowę nie dotyczy wnioskowanej inwestycji bowiem na wybudowanie zespołu kamienic udzielono pozwolenia na budowę decyzją Starosty Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku, przy czym decyzja ta obejmowała budowę, nie zaś remont kapitalny dróg wewnętrznych. Powołał się na okoliczność zgłoszenia przez inwestora w dniu [...] września 2008 roku w organie administracji architektoniczno-budowlanej zamiaru wykonania remontu nawierzchni drogi wewnętrznej na działce ewid. nr [...] ( wskazując , że po podziale w/w działki jest ona zlokalizowana na działkach ewid. nr [...]) w stosunku do którego decyzją z dnia [...] października 2008 roku, znak: [...] Starosta zgłosił sprzeciw. PINB stwierdził, że inwestor nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę, a w konsekwencji nie nałożono na niego obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie po zakończeniu remontu nawierzchni wraz z infrastrukturą w [...]. Nie dokonał on również skutecznego zgłoszenia robót w tym zakresie. Wywiódł jednocześnie, że dokonane ustalenia stanowią podstawę do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie legalności wykonanych prac remontowych, objętych wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie z dnia [...] kwietnia 2009 roku. Uznając , iż w zaistniałej sytuacji brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwestycji, dla której nie udzielono pozwolenia na budowę, co uzasadnia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
W odwołaniu od tej decyzji inwestor "D" Spółka z o.o. podniósł, iż bezzasadność zaskarżonej decyzji wynika z faktu bezpodstawnie prowadzonego postępowania przez Starostę, który dokonał nadużycia uznając pismo inwestora z dnia [...] września 2008 roku za zgłoszenie zamiaru wykonania remontu nawierzchni drogi wewnętrznej na działce ewid. nr [...] (w sytuacji gdy było to jedynie pismo zmierzające do dopracowania szczegółów technicznych ostatecznego odtworzenia drogi wewnętrznej na działce [...]) i prowadził postępowanie administracyjne zakończone wniesieniem sprzeciwu od rzekomego " zgłoszenia " bez udziału spółki jako inwestora.
Co do zaskarżonej decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku inwestor wywodził, iż z udzielonego pozwolenia na budowę wynika, że na działce [...] znajdowała się droga wewnętrzna, a udzielone mu pozwolenie na budowę obejmowało wykonanie odtworzenia tej drogi zgodnie z planem realizacyjnym zagospodarowania terenu na działce po wykonaniu uzbrojenia terenu. Wskazywał, iż wykonał całość sieci wodno–kanalizacyjnej zgodnie z pozwoleniem na budowę Nr [...] z [...] kwietnia 2002 roku i aneksami do niego z dnia [...] lutego, [...] maja, [...] lipca i [...] października 2004 roku. W konsekwencji wymagało to sukcesywnego wykonywania prac polegających na remoncie - odtworzeniu nawierzchni drogi po każdym etapie wykonania uzbrojenia terenu. Wywodził, iż wykonanie infrastruktury technicznej, chodników wraz z remontem - odtworzeniem nawierzchni istniejącej na działce [...] drogi wynika z planu realizacyjnego, stanowiącego załącznik do udzielonego pozwolenia. Powoływał się też na fakt, iż brak odbioru poszczególnych odcinków drogi stanowiłby przeszkodę do wydania przez PINB kilku decyzji o użytkowaniu lokali. Zdaniem inwestora, pozwolenie na budowę w sposób kompleksowy obejmowało zatem również prace na działce [...], a tym samym na wydzielonej z niej działce [...] i - powstałej z tej ostatniej - działce [...].
W ocenie inwestora proces budowlany obejmujący również zgłoszoną do użytkowania inwestycję został formalnie zakończony i odebrany, co potwierdza protokół kontroli obowiązkowej z dnia [...] stycznia 2005 roku, w którym PINB stwierdził zgodność obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki i terenu.
Decyzją z dnia [...] lipca 2009 roku (znak : [...])Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: WINB) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając dokonane rozstrzygnięcie wskazał, iż zgodnie z wnioskiem z [...] kwietnia 2009 roku przedmiotem żądania inwestora było wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budowy: zespół kamieniczek mieszkalno-usługowych - remont kapitalny drogi wewnętrznej wraz z infrastrukturą pomiędzy ulicą [...] na działkach nr [...]. Powołał przepis art. 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane, który wyszczególnia przypadki, gdy zachodzi obowiązek uzyskania, przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Wskazał, że żądanie wynikające z wniosku z dnia [...] kwietnia 2009 roku, nie mieści się w dyspozycji przywołanego artykułu bowiem remont czy nawet przebudowa drogi nie jest budową obiektu budowlanego w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Skoro brak jest normy prawnej do załatwienia w sposób merytoryczny żądania strony, to wszczęte na skutek wniesienia przez stronę takiego żądania postępowanie jest bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy podzielił opinię PINB, iż zakres przedmiotowych robót dotyczących remontu drogi wewnętrznej nie był objęty pozwoleniem na budowę zespołu kamieniczek udzielonym decyzją Starosty nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku. Wskazał, iż w ramach postępowania uzupełniającego zwrócił się do Starosty o przesłanie, zatwierdzonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 roku, projektu budowlanego w/w przedsięwzięcia w zakresie: projektu zagospodarowania terenu działki oraz projektu dróg wewnętrznych ( część opisowa i rysunkowa). Wywiódł, iż z dostarczonych dokumentów ( zatwierdzony projekt budowlany w części zagospodarowania terenu ) wynika, że nie przewidywano żadnych robót remontowych ( czy też przebudowy) dróg w obrębie projektowanego zespołu kamieniczek przewidując natomiast, że rozwiązania komunikacyjne stanowić będą istniejące ulice [...]. Ponadto, powołał się na pismo z dnia [...] lipca 2009 roku, w którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wyjaśnił, że inwestor, występując o pozwolenie na budowę zespołu kamienic, do wniosku o pozwolenie na budowę nie dołączył żadnego projektu dróg wewnętrznych.
Organ odwoławczy wskazał, iż wiążąca była również dla organów nadzoru budowlanego decyzja Starosty z dnia [...] października 2008 roku znak: [...], którą organ administracji architektoniczno-budowlanej zgłosił sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru remontu nawierzchni drogi wewnętrznej na działce nr [...], dokonanego pismem z dnia [...] września 2008 roku przez spółkę "D". WINB podniósł, iż zawarte w odwołaniu zarzuty pod adresem decyzji Starosty z dnia [...] września 2008 roku nie mogą podlegać ocenie organu odwoławczego ze względu na brak właściwości organu. W konsekwencji organ II instancji uznał, iż w sytuacji braku podstaw prawnych do przyjęcia, że roboty budowlane dotyczące "remontu kapitalnego" drogi wewnętrznej wraz z infrastrukturą pomiędzy ulicą [...] na działkach nr [...] stanowią budowę obiektu budowlanego, a ponadto mając na uwadze fakt, iż roboty te wykonane zostały w warunkach samowoli budowlanej, wniosek inwestora z dnia [...] kwietnia 2009 roku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przebudowanej drogi należało uznać za bezprzedmiotowy, co uzasadniało umorzenie postępowania.
W skardze inwestor "D" Spółka z o.o. zarzucał:
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na dowolnym ustaleniu, że zakres robót dotyczący odtworzenia drogi tzw. remont drogi wewnętrznej nie był objęty pozwoleniem na budowę tj. decyzją Starosty Nr [...] z [...] kwietnia 2002 roku,
- nierozpoznanie istoty sprawy w wyniku pominięcia dołączonych do skargi dokumentów, które organ powinien uwzględnić z urzędu ( tj. decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] maja 2002 roku o przeniesieniu na inwestora pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Starosty Nr [...] z [...] kwietnia 2002 roku, aneksu nr [...] z [...] maja 2004 roku zatwierdzającego plan zagospodarowania terenu, obejmujący drogę wewnętrzną, decyzji Burmistrza z dnia [...] listopada 2004 roku Nr [...] w sprawie zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym drogi gminnej urządzeń infrastruktury technicznej związanej z budową przyłącza wodnego i kanalizacyjnego, decyzji Burmistrza z [...] lutego 2005 roku [...] zatwierdzającej podział działki [...] i decyzji tego organu z [...] września 2008 roku [...] zatwierdzającej podział działki [...], decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 roku [...] zatwierdzającej projekt budowlany zespołu kamieniczek mieszkalno-usługowych Nr XiV, XV i XVI oraz planu zagospodarowania działki, stanowiącego załącznik do projektu zagospodarowania terenu działki nr [...] i będącego podstawą udzielenia pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku ) .
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania, ewentualnie uchylenia decyzji organów obu instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi inwestor, powołując przepis art. 33 § 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym pozwolenie dotyczy całego zamierzenia budowlanego wywodził, iż Starosta wydając pozwolenie na budowę w sposób kompleksowy objął tą decyzją również wykonanie odtworzenia – remontu drogi wewnętrznej. Prace te stanowiły bowiem integralną część zamierzenia inwestycyjnego realizowanego zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. W tym zakresie skarżący powoływał się przede wszystkim na plan zagospodarowania terenu dla całości działki [...], obejmujący drogę wewnętrzną i aneks z dnia [...] maja 2004 roku nr [...], zatwierdzający plan zagospodarowania terenu obejmujący drogę wewnętrzną oraz decyzję Burmistrza z dnia [...] listopada 2004 roku Nr [...] zezwalającą na umieszczenie w pasie drogi urządzeń infrastruktury technicznej związanej z budową przyłącza wodnego i kanalizacyjnego. Zdaniem skarżącego, załączone do skargi dokumenty, pominięte przez organy nadzoru budowlanego, wskazują, iż Starostwo jako organ udzielający pozwolenia na budowę wiedział o pracach odtworzeniowych prowadzonych przez inwestora na istniejącej drodze wewnętrznej i nigdy nie kwestionowało legalności robót związanych z wykonaniem infrastruktury i odtworzeniem drogi czyli tzw. remontem drogi wewnętrznej, które w takich okolicznościach nie mogą być uznane za samowolę budowlaną . Nadto zgodność obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki stwierdzona została przez organ nadzoru budowlanego w toku kontroli z dnia [...] stycznia 2005 roku , co potwierdza sporządzony na tę okoliczność protokół.
Skarżący powoływał się też na okoliczności podnoszone już w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a dotyczące realizacji przyłącza wodno – kanalizacyjnego (dołączając do skargi dokumenty w tym zakresie) oraz wadliwego zakwalifikowania przez Starostę pisma z dnia [...] września 2008 roku, które nie było zgłoszeniem robót remontowych drogi wewnętrznej. Ponawiał w tym zakresie argumentację zawartą w
odwołaniu. Zarzucał też, że organy nie odniosły się w żaden sposób do decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 roku, którą organ ten zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę zespołu trzech kolejnych kamienic, co stanowiło kontynuację budowy łącznie 16 kamienic. Tą decyzją został też – zdaniem skarżącego - po raz drugi zatwierdzony plan realizacyjny zagospodarowania terenu dla działki [...] z której wydzielono działkę [...]. Skarżący wywodził, iż pierwszy raz plan realizacyjny zagospodarowania terenu zatwierdzono [...] maja 2005 roku, a drugi [...] stycznia 2008 roku, a oba dotyczyły tej samej działki [...] na której przed wydaniem pozwolenia na budowę znajdowała się droga wewnętrzna stanowiąca jedyny dojazd do projektowanych kamienic. Pierwsze lokale skarżący oddał do użytkowania w 2005 roku wraz z infrastrukturą drogą ( powoływał się w tym zakresie na pięć decyzji PINB sprawie pozwolenia na użytkowanie częściowe Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku, Nr [...] z dnia [...] września 2005 roku, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 roku, Nr [...] z dnia [...] października 2006 roku i Nr [...] z [...] czerwca 2007 roku) i gdyby nie było prawidłowego zagospodarowania terenu, przez który przebiega jedyna droga dojazdowa, to nie zostałyby wydane pozwolenia na użytkowanie .
W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymywał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia z [...] października 2009 roku skarżący ponownie podniósł, iż w dniu udzielania pozwolenia na budowę droga wewnętrzna już istniała i była jedyną drogą dojazdową do istniejących już innych kamienic należących do Urzędu Miasta, a skarżący jedynie po wykonaniu uzbrojenia odtworzył ją (tj. wykonał remont ) istniejącej drogi wewnętrznej.
W kolejnym piśmie z dnia [...] grudnia 2009 roku skarżący powoływał się na wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 października 2009 roku sprawie II SA /Go 565/09 mający prowadzić do uznania, iż decyzja organu w przedmiotowej sprawie była bezzasadna i przedwczesna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga nie zawierała uzasadnionych podstaw.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, iż z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi
przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Zakres kontroli sądowoadministracyjnej wyznacza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.- powoływanej jako ppsa ) stanowiąc, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W konsekwencji uwzględnienie skargi – polegające na uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności zaskarżonego aktu ( np. decyzji ) następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd administracyjny naruszenia przez wydający go organ administracji publicznej przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 ppsa ).
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była w niniejszej sprawie decyzja WINB, który utrzymał w mocy decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie administracyjne wywołane wnioskiem inwestora z dnia [...] kwietnia 2009 roku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, uznając je za bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu stanowisko organów stwierdzające, iż brak jest przedmiotu rozstrzygnięcia było uprawnione i uzasadniało umorzenie postępowania w oparciu o przepis art. 105 Kpa. Postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie wszczyna się na wniosek. Uprawnionym do jego wszczęcia jest inwestor ( art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane; tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. , Nr 156, poz. 1118 ze zm. – dalej jako: Pr. bud. ). Wskazać przy tym należy, iż organ administracyjny związany jest żądaniem określonym we wniosku wszczynającym postępowanie i jest zobowiązany do dokładnego określenia treści żądania strony. Żądanie to wyznacza bowiem i określa rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ, nie może z urzędu dokonać zmiany jego kwalifikacji. Organ administracji nie jest natomiast związany podaną przez stronę podstawą prawną żądania albowiem to treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego, która będzie miała zastosowanie w konkretnej sprawie i która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania dowodowego.
We wniosku z dnia [...] kwietnia 2009 roku inwestor określił, iż przedmiotem jego żądania jest udzielenie pozwolenia na użytkowanie dla inwestycji określonej jako "budowa: zespół kamieniczek mieszkalno- usługowych - remont kapitalny drogi wewnętrznej wraz z infrastrukturą – pomiędzy ulicami [...], zlokalizowanej w [...], nr ewid. działki [...]". Wskazał jednocześnie, iż dla tak określonej inwestycji zostało udzielone przez Starostę pozwolenie na budowę Nr [...] z dnia [...] listopada 2002 roku. Przy takiej treści wniosku organ I instancji uznał, że w istocie chodzi o inwestycję obejmującą remont kapitalny drogi wewnętrznej wraz z infrastrukturą – pomiędzy ulicami [...], zlokalizowanej w [...], nr ewid. działki [...] oraz o pozwolenie na budowę udzielone przez Starostę Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku. Takiego stanowiska wyrażonego w decyzji organu I instancji skarżący nie zakwestionował. Znajduje ono swe potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy, w szczególności w załącznikach dołączonych przez inwestora do wniosku ( pozwalających na uznanie, iż jego żądanie dotyczyło faktycznie tylko uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej remont kapitalny drogi wewnętrznej ). Nadto w fakcie istnienia w obrocie powoływanych przez skarżącego decyzji udzielających pozwolenia na użytkowanie częściowe i oczywiście błędnego wskazania numeru i daty pozwolenia na budowę , którym legitymuje się inwestor. Należało zatem uznać, iż organ I instancji prawidłowo ustalił rzeczywistą treść żądania inwestora zawartą w jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2008 roku. Równie prawidłowe było uznanie organów, iż przy tak określonym żądaniu postępowanie okazało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 Kpa. Zasadnie organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał , iż w sytuacji gdy brak jest normy prawa materialnego do załatwienia w sposób merytoryczny żądania strony, to wszczęte w wyniku wniesienia takiego żądania postępowanie uznać należy za bezprzedmiotowe. Zgodzić się należy ze stanowiskiem tego organu, iż w świetle obowiązujących regulacji Prawa budowlanego ani remont, ani przebudowa drogi nie podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę, ale wymagają zgłoszenia ( art. 3 pkt 3 , pkt 7 , pkt 8 oraz art. 29 ust. 2 pkt 1 – remont i pkt 12 – przebudowa drogi oraz art. 30 pkt 2 Prawa. bud. ). Trafne pozostawało również stanowisko organu, iż w stosunku do inwestycji, która była przedmiotem wniosku inwestora z dnia [...] kwietnia 2009 roku nie zostało udzielone pozwolenie na budowę. Inwestor w toku postępowaniu nie zaprzeczył ustaleniu organu, a nawet potwierdził fakt, iż dysponuje jedynie pozwoleniem na budowę Nr [...] z [...] kwietnia 2002 roku dla inwestycji obejmującej: "zespół budynków mieszkalno-usługowych wraz z przyłączem wodno-kanalizacyjnym , przewidzianej do realizacji w [...] na działce [...]". W stosunku do tak określonej inwestycji w pozwoleniu z dnia [...] kwietni 2002 roku został na inwestora nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie (pkt 4 pozwolenia). Organ odwoławczy, w wyniku uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie wynikającym z pisma z dnia [...] lipca 2009 roku skierowanego do Starostwa Powiatowego – a przesłanego do wiadomości inwestorowi – ustalił w oparciu o nadesłany przez organ administracji architektoniczno – budowlanej zatwierdzony projekt zagospodarowania działki, iż projekt ten nie przewidywał żadnych robót remontowych ani przebudowy drogi w obrębie projektowanego zespołu budynków – kamieniczek, przewidując jedynie, że rozwiązania komunikacyjne stanowić będą istniejące ulice: [...]. W oparciu o informacje Starostwa ustalił także, że inwestor występując o pozwolenia na budowę nie załączył do wniosku żadnego projektu dróg wewnętrznych. Jak wynika zatem z materiału dowodowego, którym dysponował organ II instancji – zatwierdzony projekt budowlany nie przewidywał prac remontowych czy tez przebudowy drogi wewnętrznej. Dodać jedynie należy, że z części opisowej projektu zagospodarowania terenu (działka nr [...]), którego dotyczył wniosek wynika, że zasadnicze rozwiązania komunikacyjne ( pkt 10 ) stanowią istniejące ulice [...], a wjazd na dziedziniec wewnętrzny odbywać się będzie przez przejazd bramowy z [...], który zapewnia dojazd do klatek schodowych części mieszkalnej i dojazd do zaplecza do lokali usługowych, dojazd gospodarczy i dostęp do parkingu podziemnego. Nadto z pkt 12 projektu (Bilans terenu) wynika, że powierzchnia drogi wewnętrznej stanowi 427,5m2 .
W takiej sytuacji i mając na uwadze twierdzenia skargi dotyczące zmodyfikowania udzielonego pozwolenia na budowę "aneksem nr [...] z [...] maja 2004 roku, zatwierdzającym plan zagospodarowania terenu obejmujący drogę wewnętrzną" Sąd, w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących zakresu udzielonego pozwolenia na budowę, na podstawie art. 106 § 3 ppsa, dopuścił dowód z pełnego projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku wraz z decyzjami zmieniającymi to pozwolenie: z dnia [...] listopada 2005 roku, znak sprawy [...], z dnia [...] sierpnia 2005 roku znak sprawy [...], z dnia [...] października 2004 roku, znak sprawy [...], z dnia [...] lipca 2004 roku znak sprawy [...], z dnia [...] maja 2004 roku znak sprawy [...], z dnia [...] lutego 2004 roku znak sprawy [...] i z projektami zamiennymi – nadesłanych na żądanie Sądu do sprawy II SA/Go 565/09 .
Jak bowiem wynika z uzyskanych dodatkowo dokumentów ostateczne pozwolenie na budowę było sześciokrotnie zmieniane w trybie przepisu art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane tj. w związku z wprowadzaniem istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednakże powoływany przez skarżącego "aneks z dnia [...] maja 2004 roku – a w istocie decyzja Starosty nr [...] z [...] maja 2004 roku zmieniająca decyzję tegoż Starosty z dnia [...] kwietnia 2002 roku o udzieleniu pozwolenia na budowę, nie dotyczyła drogi wewnętrznej. Z projektu zamiennego stanowiącego część tej decyzji a precyzującego zakres robót objętych zmianą wynika bezspornie, że dotyczył on lokali usługowych w kamienicach Nr V, VI i VII przy ul. [...], obejmując przy tym zmiany elementów konstrukcyjnych wewnętrznych. Podobnie pozostałe decyzje zmieniające z nie dotyczyły drogi wewnętrznej. Dodatkowego wskazania jedynie wymaga, iż z pierwotnego - i w tym zakresie niezmienionego - projektu budowlanego (w zakresie projektu zagospodarowania terenu tj. działki nr [...] vide rysunek nr T1 w aktach administracyjnych organu) wynika jedynie, przebieg projektowanej drogi wewnętrznej. Wyjaśnienie powyższych wątpliwości pozwoliło Sądowi na uznanie, iż - wbrew wywodom skarżącego - ani z pozwolenia na budowę, ani z decyzji je zmieniających nie wynika inwestycja dla realizacji której wykonany został zakres robót budowlanych wskazany we wniosku z dnia [...] kwietnia o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W zaistniałych okolicznościach sprawy nie naruszało prawa stanowisko organów, iż stan faktyczny ustalony w sprawie nie pozwał na jego kwalifikację w kontekście regulacji art. 55 Pr. bud.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, iż Sąd nie kwestionuje obowiązków organu administracji architektoniczno-budowlanej wypływających z regulacji art. 33 ust. 1 Pr. bud. Jednakże na etapie rozpatrywania wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie właściwy w tym przedmiocie organ nadzoru budowlanego oceny możliwości jego rozpoznania w kontekście właściwej normy prawa materialnego (art. 55 Pr. bud.) dokonuje z uwzględnieniem nie hipotetycznego, ale pozostającego w obrocie ostatecznego pozwolenia na budowę. Skoro więc jak wykazał organ , to udzielone decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 roku i zmieniane sześciokrotnie w trybie art. 36a ust. 1 Pr. bud. kolejnymi decyzjami, nie dotyczyło inwestycji wskazanej we wniosku inwestora z dnia [...] kwietnia 2009 roku to wszczęte nim postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Mając na
uwadze przedmiot postępowania administracyjnego wyznaczony treścią żądania inwestora poza zakresem oceny i rozstrzygania organów jak i sądu kontrolującego legalność ich działań pozostawała podnoszona ponownie w skardze kwestia prawidłowości kwalifikacji pisma – wniosku skarżącego z dnia [...] września 2008 roku jako zgłoszenia wykonania robót. Również bez znaczenia prawnego dla rozpoznawanej przez Sąd sprawy pozostawało rozstrzygnięcie jakie zapadło w dniu 15 października 2009 roku w sprawie II SA/Go 565/09. W wyroku wydanym w tej sprawie Sąd uchylił postanowienie Wojewody, stwierdzające uchybienie przez inwestora terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] października 2008 roku ([...]) w sprawie zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru remontu drogi wewnętrznej na działce [...]. Uprawomocnienie się orzeczenia Sądu w powołanej sprawie nałoży na Wojewodę obowiązek wyjaśnienia terminowości złożenia odwołania od decyzji wnoszącej sprzeciw i prowadzić może bądź do jego merytorycznego rozpoznania lub skorzystania przez inwestora z instytucji wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W kontekście poczynionych przez Sąd wywodów dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawały bez znaczenia również powoływane przez skarżącego w skardze decyzje podziałowe oraz akty i pisma dotyczące przyłącza wodno – kanalizacyjnego. Bez znaczenia okazał się również powoływany przez skarżącego protokół z kontroli obowiązkowej z dnia [...] stycznia 2005 roku, który poprzedził wydanie decyzji nr [...] z [...] stycznia 2005 roku o pozwoleniu na użytkowanie częściowe. Jak bowiem podniesiono już uprzednio, pozwolenie na budowę i decyzje je zmieniające nie dotyczyły inwestycji wskazanej we wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Stąd zapis zawarty w pkt 8.1 protokołu o "zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki" w żaden sposób nie może przesądzać kwestii obejmowania inwestycji zgłoszonej [...] kwietnia 2009 roku pozwoleniem na budowę. Nadto w istocie wydana po kontroli obowiązkowej decyzja (abstrahując od dopuszczalności takiego częściowego pozwolenia na użytkowanie) dotyczyła pozwolenia na użytkowanie jedynie poszczególnych lokali i klatek schodowych w poszczególnych kamienicach. Z protokołu wynika zaś, że teren budowy uporządkowany został jedynie "w części objętej oddaniem do użytkowania", a pozostała część stanowi teren budowy pozostałych sześciu kamienic. Przyjmując jednakże tok rozumowania skarżącego, wg którego niejako w każdej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie częściowe zawarte jest pozwolenie na użytkowanie "fragmentu" wyremontowanej (przebudowanej) drogi wewnętrznej, to rodzi się pytanie co w istocie miało być przedmiotem jego wniosku o pozwolenie na użytkowanie z dnia [...] kwietnia 2009 roku i to jeszcze w kontekście pisma inwestora złożonego dnia [...] września 2008 roku i nazwanego " Podanie - zgłoszenie robót budowlanych" oraz załączonych do niego dokumentów w postaci opisu planowanych do wykonania prac remontowych istniejącej drogi wewnętrznej.
Mając na uwadze poczynione wywody i nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji ani z uwagi na bezzasadne zarzuty skargi, ani ze względu na wyniki kontroli sądowej przeprowadzonej w zakresie wynikającym z art. 134 ppsa Sąd na podstawie przepisu art. 151 ppsa skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło