II SA/Go 735/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę. M.J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...] w sprawie cofnięcia M.J. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B, D prawa jazdy z orzeczeniem lekarskim stwierdzającym istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto na podstawie zarządzenia z tej samej daty, pełnomocnik wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Na wykonanie powyższego Sąd zakreślił pełnomocnikowi również 7-dniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie ww. braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Przesyłkę z powyższymi wezwaniami doręczono na adres pełnomocnika procesowego w dniu 12 października 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej te wezwania znajdującej się w aktach sądowych sprawy (k. 17 akt sądowych). Przesyłkę tę odebrał pracownik Kancelarii. Zatem termin do wykonania zarządzeń upłynął z dniem 19 października 2015 r. Pełnomocnik strony skarżącej do dnia dzisiejszego nie wykonał ww. zarządzeń tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracynymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "ppsa", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Artykuł 37 § 1 ppsa określa natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podnieść przy tym należy, że chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika; może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi lub kolejna czynność dokonana przez tego pełnomocnika, który w trakcie trwania postępowania wstąpił do sprawy. Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika wnoszącego pismo w sprawie, sąd, zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na podstawie art. 220 § 1 ppsa, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 ppsa). Stosując się do wskazanych przepisów, zarządzeniem z dnia 5 października 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, pod rygorem jej odrzucenia. Oba wezwania – do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego – zostały odebrane w dniu 12 października 2015 r. przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji – upoważnionego pracownika, potwierdzając odbiór przesyłki własnoręcznym podpisem i pieczęcią firmową Kancelarii (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 17 akt sądowych). Zdaniem Sądu odebranie pisma przez pracownika Kancelarii w jej siedzibie, rodzi domniemanie w zakresie umocowania do odbioru pism adresowanych do zatrudniającej go jednostki zwłaszcza, gdy posługuje się on pieczęcią firmową (vide: postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt I OSK 911/07, LEX nr 360325). W związku z powyższym ostatnim dniem, w którym mogły zostać usunięte braki wniesionej skargi i tym samym spowodować nadanie jej biegu, był dzień 19 października 2015 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że pomimo upływu zakreślonego 7-dniowego terminu, pełnomocnik ani skarżący nie uiścili należnego wpisu, ani nie nadesłali brakującego pełnomocnictwa. Należy jednocześnie wskazać, iż art. 220 § 3 ppsa stanowi lex specialis w stosunku do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zakresie, w jakim sąd orzeka o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. Jeżeli postanowienie sądu obejmuje również inne braki formalne skargi, podstawę prawną postanowienia odrzucającego skargę stanowią oba przywołane wyżej przepisy (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego, Warszawa 2008, s. 418). W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ppsa należało orzec, jak w sentencji.