II SA/Go 746/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2021 r. sprawy ze skargi P.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] marca 2021 r. P.P. zwrócił się do Starosty o wydanie pozwolenia na budowę budynku garażowego z wewnętrzną energetyczną linią zasilającą na działce nr ewid. [...] Miasto [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne (DZ.U. z 2020 r. poz. 1333, dalej – jako p.b.) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustaw Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (DZ.U. z 2020 r. poz. 471) i art. 123 kpa Starosta nałożył na P.P. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym poprzez: doprowadzenie do zgodności z § 6 ust. 2 zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] obejmującego teren przyległy do [...]– uchwała nr XXVI/137/08 z dnia 25 stycznia 2008 r., który dopuszcza sytuowanie obiektów towarzyszących t.j. garaży przy granicy działek, a nie w odległości 1,5 m - lub - doprowadzenie do zgodności z § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dopuszcza sytuowanie budynków garażowych ścianą bez okien i drzwi w odległości 1,5 od granicy, jeżeli jego długość nie będzie przekraczała 6,5 m, a wysokość nie będzie wyższa niż 3 m.; przy realizacji inwestycji bezpośrednio przy granicy lub w odległości 1,5 m od granicy zwrócić uwagę czy zostały zachowane warunki bezpieczeństwa pożarowego; uzupełnić informację o obszarze oddziaływania obiektu; uzupełnić stronę tytułową o kategorię obiektu budowlanego; uzupełnić opis do projektu zagospodarowania o dane informujące, czy działka podlega ochronie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz o wskazanie powierzchni zabudowy projektowanego obiektu. Termin wykonania obowiązku organ wyznaczył na 14 dni od daty otrzymania postanowienia. Przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r. P.P. przedłożył uzupełniony projekt budowlany w części uwzględniający nałożone w.w. postanowieniem obowiązki. Jednocześnie inwestor wskazał, że brak jest podstaw do nałożenia obowiązków: doprowadzenia do zgodności projektu z § 6 ust. 2 zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] lub z § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; zachowania warunków bezpieczeństwa pożarowego; przedstawienia rozwiązania odprowadzania deszczówki. Wnioskodawca wskazał, że § 6 ust. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] dopuszcza sytuowanie budynku 1, 5 m od granicy lub bezpośrednio przy niej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] na podstawie art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b. w zw. z art. 26 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustaw Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (DZ.U. z 2020 r. poz. 471) oraz art. 104 kpa Starosta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowego z wewnętrzną energetyczną linią zasilającą na działce nr ewid. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość, natomiast zapisy § 6 ust. 2 zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwała Rady Miejskiej nr XXVI/137/08 z dnia 25 stycznia 2008r. stanowią iż: "dla terenu zabudowy mieszkaniowej MN-3 dopuszcza się realizację na zapleczach działek parterowych obiektów towarzyszących zabudowie mieszkaniowej, tj. garaży, budynków gospodarczych przy granicy działek z wyłączeniem granic od strony ciągów komunikacyjnych, pod warunkiem zachowania formy i pokrycia dachów jak w budynkach mieszkalnych. Organ wskazał, że odnosząc się do stwierdzonej niezgodności lokalizacji budynku garażowego z zapisami planu miejscowego inwestor powołał się na pismo Prezydenta Miasta z dnia z 2015 r., które dotyczyło innej sprawy zakończonej wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego budynku garażowego na granicy działki budowlanej. Organ zauważył, że stanowisko w danym przedmiocie uprawniony jest wyrazić organ architektoniczno – budowlany, a nie Prezydent Miasta. W ocenie Starosty, biorąc pod uwagę analizę zabudowy na terenie objętym planem miejscowym, chcąc zrealizować inwestycję w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiednią inwestor posiada taką możliwość jedynie w przypadku wskazanym w punkcie pierwszym postanowienia z dnia [...] kwietnia 2021 r. Inwestor nie skorzystał z możliwości doprowadzenia do zgodności dokumentacji z punktem pierwszym postanowienia z dnia [...] kwietnia 2021 r. Od powyższej decyzji Starosty P.P. wniósł odwołanie. Skarżący wskazał, że organ uporczywie domaga się od niego usytuowania budynku garażowego bezpośrednio przy granicy, gdyż w według organu takie rozwiązanie jest zgodne z § 6 ust. 2 uchwały nr XXVI/137/08 z dnia 25 stycznia 2008 r. Jednak plan zawiera inny zapis cyt.: " Na terenach, o których mowa w ust. 1 dopuszcza się realizację za zapleczach działek parterowych obiektów towarzyszących zabudowie mieszkaniowej, tj. garaży, budynków gospodarczych przy granicy działek z wyłączeniem granic od strony ciągów komunikacyjnych". Organ przeinacza treść tego przepisu, nadając mu inny sens, wtrącając do w.w. planu stwierdzenie cyt.:" a nie w odległości 1,5 m". Organ przemilcza kwestię działki nr [...] na której Starosta wydał pozwolenie na lokalizację budynku w odległości 1,5 m od granicy, o długości powyżej 8 m i wysokości większej niż 3 m, działka ta jest objęta tym samym planem miejscowym. Odnośnie interpretacji zapisów planu miejscowego oraz § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie skarżący powołał się na orzecznictwo sądowe. Zdaniem skarżącego użyte w w.w. planie miejscowym określenie - przy granicy działek - oznacza albo bezpośrednio, albo w odległości 1,5 m od granicy. Ograniczenie wprowadzone zostało dla odległości 0 - 1,5 m, jednocześnie pomiędzy tymi wartościami sytuowanie obiektów jest niedopuszczalne. Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że projekt budowlany nie został uzupełniony w całym zakresie nałożonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Przedmiotowy budynek garażowy zaprojektowano ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,5 m od granicy działki. Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Wojewoda wskazał, że w.w. rozporządzenie dopuszcza również inne warunki sytuowania budynków. W myśl § 12 ust. 4 pkt 3 w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej dopuszcza się budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi. Jednak projektowany budynek nie spełnia tych warunków, ponieważ posiada długość większą niż 6,5 m i wysokość większą niż 3 m. Natomiast § 12 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Organ podniósł, że treść § 12 ust. 2 wskazuje na to, iż ściana budynku bez otworów może być usytuowana albo w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką, albo bezpośrednio przy tej granicy, przy czym możliwość taką musi przewidywać miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zacytowany przepis zawiera alternatywę rozłączną. Zgodnie z § 6 ust. 2 zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwała Nr XXVI/137/08 Rady Miejskiej z dnia 25 stycznia 2008 r. dopuszcza się realizację na zapleczach działek parterowych obiektów towarzyszących zabudowie mieszkaniowej, tj. garaży, budynków gospodarczych przy granicy działek z wyłączeniem granic od strony ciągów komunikacyjnych, pod warunkiem zachowania formy i pokrycia dachów jak w budynkach mieszkalnych. Natomiast w uchwale tej brak jest ustaleń dopuszczających sytuowanie budynków w odległości 1,5 m od granicy działki w myśl § 12 ust. 2 w.w. rozporządzenia. Dlatego, zdaniem organu, nie można zgodzić się z wyjaśnieniami skarżącego, że używane w planie miejscowym określenie "przy granicy działek" oznacza albo bezpośrednio w granicy, albo w odległości 1,5 m od granicy. Od powyższej decyzji Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. P.P. wniósł skargę. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: art. 7, art. 8 i art. 81a kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący w całości przytoczył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2021 r. skarżący wskazał, że w sprawach dotyczących innych wniosków, przy analogicznych rozwiązaniach projektowych wydane zostały pozwolenia na budowę, w związku z czym decyzja odmowna jest dla niego krzywdząca. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sprawa niniejsza rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2019 r. poz. 2325 zwana dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią wskazanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie organ złożył wniosek o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, a strona nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze tak zakreślony zakres kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie była decyzja odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowego z wewnętrzną energetyczną linią zasilającą na działce nr ewid. [...]. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1a p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W myśl art. 35 ust. 3 w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Po myśl art. 35 ust. 5 pkt 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w ust. 3. W badanej sprawie organ architektoniczno - budowlany I instancji stwierdził, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany budynku garażowego narusza przepisy ustawy Prawo budowlane oraz przepisy obowiązującego na danym terenie planu miejscowego. Sprzeczność projektu z przepisami planu miejscowego, zdaniem organu, polegała na lokalizacji obiektu którą projekt przewidywał w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiednią ścianą bez okien i drzwi, podczas gdy zgodnie z § 6 ust. 2 zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - dopuszcza się realizację na zapleczach działek parterowych obiektów towarzyszących zabudowie mieszkaniowej, tj. garaży, budynków gospodarczych przy granicy działek z wyłączeniem granic od strony ciągów komunikacyjnych, pod warunkiem zachowania formy i pokrycia dachów jak w budynkach mieszkalnych. Postanowieniem wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 p.b. organ nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym m.in. poprzez doprowadzenie do zgodności z § 6 ust. 2 w.w. uchwały o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], który dopuszcza sytuowanie obiektów towarzyszących t.j. garaży przy granicy działek, a nie w odległości 1,5 m - lub - doprowadzenie do zgodności z § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dopuszcza sytuowanie budynków garażowych ściana bez okien i drzwi w odległości 1,5 od granicy, jeżeli jego długość nie będzie przekraczała 6,5 m, a wysokość nie będzie wyższa niż 3 m. W zakreślonym terminie inwestor wykonał część z nałożonych na niego w.w. postanowieniem obowiązków. Inwestor jako bezpodstawne uznał nałożenie obowiązku usunięcia nieprawidłowości w zakresie lokalizacji garażu względem granicy z działką sąsiednią stwierdzając, że przewidziana w projekcie lokalizacja garażu w odległości 1,5 m od granicy nie narusza przytoczonego powyżej z § 6 ust. 2 planu miejscowego. Wobec niewykonania nałożonego postanowieniem obowiązku, na podstawie art. 35 ust. 5 p.b. Starosta wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Spór w badanej sprawie sprowadza się do interpretacji przepisu § 6 ust. 2 uchwały Rady Miasta nr XXVI/137/08 z dnia 25 stycznia 2008 r. o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Dla przypomnienia przepis ten ma następujące brzmienie cyt.: "Na terenach, o których mowa w ust. 1 dopuszcza się realizację za zapleczach działek parterowych obiektów towarzyszących zabudowie mieszkaniowej, tj. garaży, budynków gospodarczych przy granicy działek z wyłączeniem granic od strony ciągów komunikacyjnych". W ocenie organu przez użyte w tym przepisie sformułowanie - "przy granicy działek"- należy rozumieć jedynie sytuację, która przewiduje lokalizację obiektu budowlanego bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią, zapis ten wyłącza natomiast lokalizację obiektu w odległości 1,5 od tej granicy. Stanowisko to należy uznać za prawidłowe, przemawia bowiem za nim wykładnia systemowa omawianego przepisu uchwały. Wskazać należy, że generalną zasadę dotyczącą lokalizacji obiektu budowlanego względem granic z działką sąsiednią zawiera § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z jego treścią jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Przepis § 12 ust. 2 w.w. rozporządzenia wprowadza możliwość odstępstwa od zasady wyrażonej w ust. 1. Zgodnie z treścią § 12 ust. 2 sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Treść § 12 ust. 2 rozporządzenia wskazuje zatem, że ściana budynku bez otworów może być usytuowana albo w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną albo bezpośrednio przy tej granicy, przy czym możliwość taką przewidywać musi miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ewentualnie decyzja o warunkach zabudowy. Zacytowany przepis zawiera alternatywę rozłączną, a zaakcentowanie przez prawodawcę bezpośredniości lokalizowania ściany budynku bez otworów przy granicy, bądź też w odległości 1,5 m od granicy wyklucza takie rozumienie normy zawartej w § 12 ust. 2, które dopuszcza usytuowanie budynku w dowolnej odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, byleby mieściła się w przedziale od 1-1,5 m (por. wyroki sygn. akt: II OSK 1823/16, II OSK 2920/12). Odległość usytuowania budynku wobec granicy z sąsiednią działką budowlaną określa zatem rozporządzenie, narzucając jednocześnie w § 12 ust. 2 konkretne - dwojakiego rodzaju rozwiązania jakie mogą być przyjęte w planie miejscowym, przy czym jak wyżej zaznaczono określone w tym przepisie odstępstwa mają charakter rozłączny, na co wskazuje użyte w nim wyrażenie "lub". Przepis § 6 ust. 2 w.w. uchwały o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], na podstawie § 12 ust. 2 w.w. rozporządzenia wprowadza odstępstwo od zasady wynikającej z § 12 ust. 1. Wskazany przepis uchwały dopuszcza realizację wymienionych w nim obiektów budowlanych przy granicy działek. Treść omawianego przepisu uchwały należy interpretować w połączeniu z normą prawną zawartą w § 12 ust. 2 rozporządzenia. Skoro odstępstwo od generalnej zasady może polegać na sytuowaniu obiektu bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią lub w odległości 1,5 m od granicy to przyjęcie w planie miejscowym zapisu dopuszczającego sytuowanie obiektu przy granicy działek, przy uwzględnieniu treści § 12 ust. 2 w.w. rozporządzenia, musi oznaczać lokalizację bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią. Dyspozycja omawianego przepisu uchwały wyczerpuje w swej treści jedynie stan faktyczny w nim opisany, czyli lokalizację przy granicy z działką sąsiednią. Poprzez brak zapisu o dopuszczalności lokalizacji obiektu w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiednią - w świetle zapisów przedmiotowego planu miejscowego - takie sytuowanie obiektu nie jest dopuszczalne. Przeprowadzając wykładnię omawianego przepisu uchwały trzeba również mieć na uwadze, że wszelkie wyjątki od generalnej zasady należy interpretować ścieśniająco a nie rozszerzająco, a zatem w sytuacji gdy przepis prawny zawiera sformułowania nieprecyzyjne należy w ten sposób wykładać jego treść, aby nie doszło do naruszenia zasady głównej (por. wyrok sygn. akt II OSK 2920/12). Wobec powyższego stanowisko organu w powyższym zakresie było prawidłowe. Ponieważ przedłożony przez inwestora projekt budowlany przewidywał lokalizację garażu w odległości 1,5 od granicy z działką sąsiednią, kierując się treścią art. 35 ust. 1 pkt 1a p.b. w zw. z art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b. organ prawidłowo odmówił zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwrócić natomiast należy uwagę na błędne stanowisko organu w zakresie interpretacji przepisów § 12 ust. 4 w.w. rozporządzenia. Wymieniony tu przepis w.w. rozporządzenia również wprowadza wyjątki od zasady wyrażonej w § 12 ust. 1, jednakże reguluje on inne sytuacje, aniżeli unormowana w § 12 ust. 2, wobec czego pomimo tego że dotyczy odstępstw od zasady wyrażonej w § 12 ust. 1 to nie należy tych przepisów stosować zamiennie oraz - tak jak w badanej sprawie - w oparciu o ich treść nakładać na stronę postanowieniem alternatywne obowiązki. Z treści § 12 ust. 2 wynika wprost, że dotyczy on sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W wypadku obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odstępstwo od obowiązku zachowania określonych odległości przy lokalizacji obiektu budowalnego może zostać wprowadzone na zasadach wynikających z § 12 ust. 2. Stosownie do przepisów w.w. rozporządzenia plan miejscowy nie może zawierać innych regulacji w zakresie odstępstw od zasady wyrażonej w § 12 ust. 1, aniżeli określone w § 12 ust. 2. Natomiast przepisy § 12 ust. 3 i 4 dotyczą sytuacji, gdy na danym terenie brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z treścią § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. na podstawie art. 35 ust. 3 p.b. organ nałożył na inwestora alternatywny obowiązek doprowadzenia projektu budowlanego do wymagań wynikających z przytoczonego przepisu rozporządzenia. Stanowisko organu było w tym zakresie błędne, bowiem jak wyżej wskazano § 6 ust. 2 obowiązującego na danym terenie planu miejscowego przewiduje jedynie odstępstwo w postaci lokalizacji obiektu przy granicy z działką sąsiednią, nie przewiduje natomiast lokalizacji w odległości 1,5 m od granicy. Błędna wykładnia przepisu prawa materialnego tj. § 12 ust. 4 pkt 3 w.w. rozporządzenia, nie miała jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia, przepis ten nie powinien bowiem w ogóle mieć w sprawie zastosowania. Podsumowując powyższe stwierdzić należy, że odstępstwa od generalnej zasady wyrażonej w § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie można dokonać jedynie: 1) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, 2) w postępowaniu przed organami architektoniczno-budowlanymi w oparciu o kryteria wskazane w § 12 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia – w wypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. wyrok II OSK 846/16). W badanej sprawie organ prawidłowo ustalił, że przewidziana w projekcie budowlanym lokalizacja obiektu budowlanego narusza postanowienia § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 6 ust. 2 obowiązującego na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zw. z § 12 ust. 2 w.w. rozporządzenia. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, że podnoszona kwestia pozytywnie załatwionych wniosków o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego w innych sprawa przy analogicznych stanach faktycznych nie mogła mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art 133 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja kończąca przedmiotowe postępowanie administracyjne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga została oddalona.