II SA/Go 754/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.O. w przedmiocie nieudzielenia wotum zaufania Wójtowi Gminy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej L.O. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. L.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę w przedmiocie nieudzielenia wotum zaufania Wójtowi Gminy. Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2021 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL (k. 25 i 32 akt sprawy), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa przesyłka została doręczona L.O. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.). W tej sytuacji uznać należy, że powyższe wezwanie skutecznie doręczono stronie skarżącej w trybie zastępczym w dniu 13 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Powyższy obowiązek został wprowadzony na mocy art. 1 pkt 1 z 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019, poz. 934). Jak wynika z uzasadnienia projektu ww. ustawy (Sejm RP VIII Kadencji, nr druku 3260) wymóg wskazania numeru PESEL ma na celu zapewnić lepszą identyfikację stron lub innych uczestników postępowania sądowo-administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 999/19, LEX nr 2740112, publ. CBOSA). Brak numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL. Z adnotacji zawartej na przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia powyższego braku skargi wynika, że przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w trybie zastępczym określonym w art. 73 p.p.s.a. Wezwanie zostało wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwsze awizo miało miejsce w dniu 30 sierpnia 2021 r., zaś awizo powtórne - w dniu 7 września 2021 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, przesyłka została zwrócona do nadawcy. Powyższe oznacza, że spełnione zostały wszystkie wymogi doręczenia zastępczego przewidziane w art. 73 p.p.s.a., a zatem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone stronie postępowania w tym trybie, z dniem 13 września 2021 r., tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania pisma przez placówkę pocztową. Skarżący nie uzupełnił braku skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 20 września 2021 r. Także w załącznikach do skargi, jak i w aktach administracyjnych sprawy przesłanych przez organ do sądu, brak jest numeru PESEL skarżącego. Powyższe zaś uniemożliwia identyfikację strony wnoszącej skargę i nadanie jej dalszego biegu, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. W świetle powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt 1 postanowienia. W kwestii poniesionego wpisu należy wskazać, że na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 300 złotych, a Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Wobec powyższego należało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 złotych uiszczoną tytułem wpisu od pisma odrzuconego, o czym Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia.