II SA/Go 758/08

Dnia 15 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : przyznać ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu R.K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 lutego 2009 roku, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. D.B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wnosząc skargę skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącej prawo pomocy ustanawiając radcę prawnego. Na podstawie tego orzeczenia Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej radcę prawnego R.K., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Zawarł w niej wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 676/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 lutego 2009 r. Z odpisu protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik skarżącej nie stawił się na rozprawę. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zawierało rozstrzygnięcia w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek pełnomocnika skarżących zasługiwał na uwzględnienie. Wyznaczony pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a. Do czynności podjętych w zakresie pomocy prawnej należy m.in. sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w § 14 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, przy czym kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Jak wynika z odpisu protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pełnomocnik skarżącej nie brał w niej udziału. Z tego względu pełnomocnikowi skarżącej przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, równe 50% stawki minimalnej określonej w § 14 pkt 1, co wynika z powołanego wyżej § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji pełnomocnik otrzymał wynagrodzenie w kwocie 240 zł. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało zasądzić na rzecz pełnomocnika, tytułem sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 120 złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wypłata wynagrodzenia nastąpi po uprawomocnieniu się niniejszego orzeczenia.