II SA/Go 758/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty ważności potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz skreślenie z listy tych podmiotów postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] dotyczącą stwierdzenia wobec M.G. utraty ważności potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczącego podmiotu tytoniowego oraz skreślenia z listy tych podmiotów. Decyzja została doręczona na adres wskazany w odwołaniu. Po dwukrotnym awizowaniu – w dniu 6 sierpnia 2014 r. oraz w dniu 14 sierpnia 2014 r., przesyłka została zwrócona przez Urząd Pocztowy jako nie podjęta w terminie w dniu 21 sierpnia 2014r. W dniu 3 października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M.G., reprezentowany przez adwokata – T.R. wniósł skargę na w/w decyzję. Jednocześnie Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, motywując swoją prośbę nieprawidłowościami związanymi z doręczeniem przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. W ocenie skarżącego brak zaskarżenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2014r. jaskrawo godzi w interes prawny skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi uznając, iż podniesiona przez skarżącego argumentacja nie dowodzi braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wniesione przez skarżącego zażalenie na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2014 r., II GZ 239/15 oddalił, podzielając stanowisko Sądu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozpoznaje skargę merytorycznie tylko wówczas, gdy ustali, że zaistniały lub zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest zachowanie wymaganego terminu do złożenia skargi. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest terminem ustawowym, który nie może być wydłużany, ani skracany. Odnosząc się do zasad obliczania terminów na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy te oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Stąd w myśl art. 111 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Przy czym w sytuacji, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Dodać należy, iż oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, iż konsekwencją podjęcia przez stronę czynności w postępowaniu sądowym (w tym przypadku wniesienie skargi) po upływie terminu jest jej bezskuteczność, chyba że na skutek złożonego przez stronę wniosku, który uznany zostanie za zasadny, Sąd orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (art. 85 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] sierpnia 2014 r. nr [...], na skutek dwukrotnego awizowania i niepodjęcia przesyłki przez adresata, została uznana na podstawie art. 44 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) za skutecznie doręczoną M.G. z dniem 20 sierpnia 2014 r., a pismo (decyzję) pozostawiono w aktach sprawy. Zatem termin do wniesienia skargi od w/w decyzji upływał dla strony z dniem 19 września 2014 r. Tymczasem skarga na w/w rozstrzygnięcie została wniesiona przez M.G. dopiero w dniu 3 października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. M.G. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże wniosek ten nie został uwzględniony. Postanowienie tutejszego Sądu z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi stało się prawomocne z dniem 26 maja 2015 r., kiedy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu I instancji. W opisanej sytuacji zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.