II SA/Go 76/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia do służby postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., powołując się na przepis art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę A.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. w przedmiocie odmowy przywrócenia do służby, ze względu na uchybienie 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi. Poza przedstawieniem podstaw do odrzucenia skargi, Sąd w uzasadnieniu postanowienia wskazał również, iż w przypadku przekonania skarżącego, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych, przysługuje mu prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd zaznaczył przy tym, iż stosowny wniosek winien spełniać wymogi przewidziane w treści art. 86 oraz art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis postanowienia z dnia 27 lutego 2009r. o odrzuceniu skargi został skutecznie doręczony skarżącemu dnia 5 marca 2009r. W wyniku złożonego w dniu 18 marca 2009r. (data wpływu do Sądu) wniosku A.C. o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 25 marca 2009r. przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik – adw. A.K. złożył w dniu [...] kwietnia 2009r. w tutejszym Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego stwierdził, że A.C. - przesyłając skargę bezpośrednio do Sądu, nie zaś za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej - zmieścił się w ustawowym terminie do wniesienia skargi, w dalszej zaś części wniosku pełnomocnik uzasadnił słuszność przywrócenia terminu nieznacznym jego przekroczeniem. Pełnomocnik zaznaczył także, iż z uwagi na wystąpienie przez skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, wniosek o przywrócenie terminu "kierowany jest do Sądu w najkrótszym możliwym terminie po zapoznaniu się pełnomocnika z aktami sprawy". Dyrektor Izby Celnej - odnosząc się do złożonego przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - w piśmie z dnia [...] kwietnia 2009r. zwrócił uwagę, iż brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku, bowiem w niniejszej sprawie nie wykazano, że naruszenie terminu nastąpiło z przyczyn od skarżącego niezawinionych. Organ podkreślił, iż A.C. został prawidłowo poinformowany o terminie i trybie zaskarżenia decyzji z dnia [...] grudnia 2008r. W ocenie Dyrektora Izby Celnej strona nie wskazała żadnych okoliczności wyłączających winę w przekroczeniu terminu przewidzianego dla wniesienia skargi. Podkreślił, iż okolicznością taką nie może być w szczególności stwierdzenie, że przekroczenie terminu było nieznaczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przed przystąpieniem do oceny podstawowej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu tj. braku winy w jego uchybieniu, każdorazowo rolą Sądu jest zbadanie zachowania przez składającego wniosek terminu do jego wniesienia, a nadto ocena jego dopuszczalności. Badając terminowość złożenia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd wziął pod uwagę unormowanie zawarte w art. 87 § 1 ppsa, na mocy którego pismo ze stosownym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Wobec powyższego, w pierwszej kolejności ustalenia przez Sąd wymagało, kiedy ustała przyczyna uchybienia przez A.C. terminu do złożenia skargi. I tak, aprobując stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia 3 grudnia 2008r. (sygn. akt II GZ 303/08), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał w niniejszej sprawie, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dacie doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia Sądu z dnia 27 lutego 2009r. o odrzuceniu skargi tj. w dniu [...] marca 2009r. W tej bowiem dacie A.C. najpóźniej posiadł wiedzę, iż jego skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Z tego więc względu termin do wniesienia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu upływał dnia 12 marca 2009r. Zaznaczyć trzeba, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika dopiero dnia 14 kwietnia 2009r., a więc niewątpliwie po upływie warunkującego skuteczność czynności procesowej siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia. W takiej sytuacji, stosownie do dyspozycji art. 88 ppsa, Sąd zobligowany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym spóźniony wniosek o przywrócenie terminu. Na marginesie należy zauważyć, że obowiązujące przepisy nie formułują przymusu sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie było zatem przeciwwskazań do osobistego wystąpienia przez skarżącego z takim wnioskiem do dnia 12 marca br. Ubocznie wskazać również trzeba, iż wobec odrzucenia – jako spóźnionego – wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie zachodziła potrzeba badania przez tutejszy Sąd, czy uchybienie temu terminowi nastąpiło z przyczyn przez skarżącego zawinionych. Z tych względów, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ppsa, postanowiono jak w sentencji.