II SA/Go 762/07

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2008-01-24

Skład orzekający: Grażyna Staniszewska, Ireneusz Fornalik, Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa nadania stopnia nauczyciela kontraktowego z powodu nieuzyskania akceptacji komisji kwalifikacyjnej, mimo że ocena dorobku zawodowego nie została ostatecznie rozstrzygnięta przez organ nadzoru pedagogicznego, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że chociaż organ nadzoru pedagogicznego nie rozpoznał w terminie odwołania od oceny dorobku zawodowego, co warunkowo dopuściło nauczyciela do rozmowy kwalifikacyjnej, to jednak brak akceptacji komisji kwalifikacyjnej stanowił samodzielną i wystarczającą podstawę do odmowy nadania stopnia awansu zawodowego. Sąd podkreślił, że nie ma kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny komisji kwalifikacyjnej, a jedynie do kontroli formalnej jej działania.
Stan faktyczny
Skarżący G.S. ubiegał się o stopień nauczyciela kontraktowego. Po negatywnej ocenie dorobku zawodowego i niedotrzymaniu terminu przez organ nadzoru pedagogicznego, został dopuszczony do rozmowy kwalifikacyjnej. Komisja kwalifikacyjna odmówiła mu akceptacji, co skutkowało decyzją o odmowie nadania stopnia. Po utrzymaniu w mocy tej decyzji przez organ odwoławczy, skarżący wniósł skargę do WSA, kwestionując przebieg rozmowy, treść protokołu oraz stosowanie przepisów KPA do prac komisji.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Asesor WSA Joanna Brzezińska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi G.S. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela kontraktowego. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Szkoły Podstawowej we W., na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2006r. Nr 97, poz. 674), po przeprowadzeniu postępowania o nadanie stopnia awansu zawodowego, odmówił nadania G.S. stopnia nauczyciela kontraktowego. Po rozpatrzenia odwołania, decyzją [...] Burmistrz Miasta i Gminy W., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, bowiem nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu komisji kwalifikacyjnej, która po przeprowadzeniu w dniu 30 września 2005 r. rozmowy kwalifikacyjnej odmówiła udzielenia akceptacji strony na stopień nauczyciela kontraktowego. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej przez G. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp., który wyrokiem z dnia 2 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Go 766/06 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej we W. z dnia [...] r. z tej przyczyny, iż uzasadnienie decyzji organów obu instancji nie precyzowało dostatecznie faktycznej przyczyny odmowy nadania stopnia awansu zawodowego, w szczególności jakich przesłanek określonych w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela skarżący nie spełnił. Rozpoznając ponownie wniosek Dyrektor Szkoły Podstawowej we W., decyzją z dnia [...], na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz.U. 60, poz. 2593), odmówił nadania G.S. stopnia nauczyciela kontraktowego. W uzasadnieniu organ wskazał, że G.S. nie uzyskał akceptacji komisji kwalifikacyjnej na stopień nauczyciela kontraktowego. W rezultacie przeprowadzonej rozmowy komisja stwierdziła bowiem, iż odpowiedzi nauczyciela na postawione przez członków komisji pytania były mało precyzyjne, ogólnikowe i nie dotykały sedna postawionej sprawy, zabrakło w nich także głębszej refleksji odnośnie odbytego stażu. W uzasadnieniu oceny punktowej członkowie komisji wskazali, że G.S.: niekonsekwentnie realizuje zadania statutowe szkoły, nie przestrzega zasad oceniania uczniów, nie wykazuje gotowości i otwartości na współdziałanie z opiekunem stażu i wychowawcami klas, ma skłonności do lekceważenia podstawowych obowiązków nauczyciela i zaleceń dyrektora. Dyrektor wskazał, iż G.S. spełnił wymagania art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela odnośnie wymagań kwalifikacyjnych, nie brano także pod uwagę negatywnej oceny dorobku zawodowego za okres stażu, jednakże nie spełnił on ostatniego z warunków tj. nie uzyskał pozytywnej oceny komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie (średni arytmetyczna ocen 5,7). Organ nie dopatrzył się w przebiegu prac komisji żadnych uchybień. Stwierdził, że G. S. nie spełnił wymagań określonych w § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia, w szczególności nie wykazał się znajomością organizacji, zadań i zasad funkcjonowania szkoły, ani nie wykazał umiejętności prowadzenia zajęć w sposób zapewniający właściwą realizację statutowych zadań szkoły. Z analizy przebiegu pracy nauczyciela wynika, że nie wykazał on umiejętności utrzymania w klasie dyscypliny, co ma wpływ na efekty pracy dydaktycznej oraz że nauczyciel ma skłonności do lekceważenia swoich podstawowych obowiązków i zaleceń dyrektora. W ocenie organu, nauczyciel nie wykazał się również znajomością środowiska uczniów, ich problemów oraz umiejętnością współpracy z tym środowiskiem. Nie wykazał także gotowości i otwartości na współdziałanie z opiekunem stażu i wychowawcami klas. W odwołaniu od powyższej decyzji G. S. podniósł, iż zadane mu przez komisję kwalifikacyjną pytania brzmiały w rzeczywistości odmiennie od treści wskazanej w protokole z rozmowy z nauczycielem, a nadto w protokole tym pominięto całkowicie treść zadanego mu pytania piątego. Nadto odwołujący się wskazał, iż wnioski komisji są zbyt ogólne, nie odnoszą się do konkretnych sytuacji. W konsekwencji nauczyciel zakwestionował treść protokołu komisji jako dokumentu, na podstawie którego oparto decyzję o odmowie nadania mu stopnia nauczyciela kontraktowego. Odwołujący się podniósł także, iż wbrew treści art. 68 § 2 Kpa nie miał możliwości odniesienia się do treści protokołu, gdyż nie został mu on odczytany, co uniemożliwiło mu wniesienia do niego uwag. Ponadto nauczyciel odniósł się od poszczególnych zarzutów, wskazując iż są ogólnikowe i stanowią powtórzenie § 6 ust. 2 rozporządzenia MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. Decyzją [...], Burmistrz Miasta i Gminy W., na podstawie art. 138 § 1 Kpa, w związku z art. 9b ust. 6 i 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał zarzuty odwołania za nieuzasadnione i wskazał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że treść protokołu z posiedzenia komisji kwalifikacyjnej nie odzwierciedla jej faktycznego przebiegu, a protokół ten zgodny jest z wymogami określonymi dla tego dokumentu w rozporządzeniu MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. Organ podniósł, że powołane przepisy art. 67 § 1 i art. 68 § 2 K.p.a. odnoszą się do czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej. Komisja kwalifikacyjna organem takim nie jest, wobec czego zarzut naruszenia przepisu art. 68 § 2 K.p.a. nie znajduje uzasadnienia. Wskazując przesłanki uzyskania przez nauczyciela stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego organ drugiej instancji uznał, że G.S. spełnił przesłanki, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela oraz odbył staż. Pomimo wydania przez dyrektora szkoły negatywnej oceny dorobku zawodowego, na skutek uchybienia przez organ odwoławczy 21 dniowego terminu do rozpoznania odwołania, nauczyciel został dopuszczony do rozmowy kwalifikacyjnej, przed powołaną przez dyrektora szkoły komisją (art. 9c ust. 10 ustawy). Burmistrz stwierdził, iż mimo nieuzyskania przez nauczyciela pozytywnej oceny dorobku zawodowego, w wyniku zaistniałej sytuacji organ pierwszej instancji zobowiązany był uznać, że warunek ten został spełniony. Przyczynę odmowy nadania odwołującemu się stopnia awansu zawodowego stanowił natomiast brak uzyskania akceptacji komisji kwalifikacyjnej dla mianowania na koleiny stopień awansu zawodowego. W ocenie organu odwoławczego komisja kwalifikacyjna, po przeprowadzeniu z nauczycielem rozmowy w dniu 30 września 2005 r., w dostateczny sposób uzasadniła swoje stanowisko w tym zakresie. Komisja dokonywała oceny kandydata biorąc pod uwagę nie tylko ud zielone przez niego odpowiedzi na zadane w trakcie rozmowy pytania, lecz również całokształt pracy odwołującego się w trakcie odbytego stażu i uznała, że nie spełnia on warunków przewidzianych w § 6 ust. 2 rozporządzenia, dlatego nie udzieliła mu akceptacji na stopień nauczyciela kontraktowego. G.S. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie decyzji organów obydwu instancji, jak również rozstrzygnięcia komisji kwalifikacyjnej. Skarżący podobnie jak w odwołaniu zarzucił, iż protokół z rozmowy przed komisją kwalifikacyjną nie odzwierciedla rzetelnie jej przebiegu, w szczególności treści zadawanych pytań, jak również udzielanych przez niego odpowiedzi. W ocenie skarżącego brak reakcji obserwatorów jest dwuznaczny i budzi wątpliwości co do rzetelności pracy zarówno komisji, jak i "niezależnych obserwatorów", którzy winni dokonać weryfikacji protokołu. Protokół po odczytaniu wszystkim osobom biorącym udział w czynności urzędowej i umożliwieniu wniesieniu uwag, powinien być podpisany także przez niego. Wnoszący skargę nie zgodził się ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż komisja kwalifikacyjna nie jest organem biorącym udział w pracach o nadanie stopnia awansu zawodowego, jego zdaniem należy do jej prac stosować przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, jak do wszystkich postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto skarżący podniósł, iż jeżeli komisja dokonywała oceny całokształtu pracy wykonywanej w trakcie stażu, to tym samym weszła w kompetencje dyrektora szkoły. Odpowiadając na skargę Burmistrz Miasta i Gminy W. wniósł o jej oddalenie, wskazując na argumenty przytoczone w uzasadnieniu decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podniósł, że organy orzekające w sprawie awansu zawodowego, ani też sąd nie mają kompetencji do merytorycznego weryfikowania odmowy udzielenia akceptacji przez komisję kwalifikacyjną. Sądowa ocena postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego przez komisje sprowadza się jedynie do zbadania pod względem formalnym. Nadto wskazując na przepisy ustawy oraz rozporządzenia z 1 grudnia 2004 r. podniesiono, iż chybiony jest zarzut wkroczenia komisji kwalifikacyjnej w kompetencje dyrektora szkoły. W ocenie organu, z uwagi na konieczność dokonania przez komisję oceny czy nauczyciel spełnia wymogi określone w § 6 ust. 2 rozporządzenia, niezbędne jest uwzględnienie przez komisję całokształtu pracy nauczyciela stażysty i na tej podstawie wydanie akceptacji komisji bądź jej odmowa. Organy pierwszej oraz drugiej instancji dokonały oceny pracy komisji pod względem formalnym i nie dopatrzyły się w jej pracy uchybień, nie należy natomiast do kompetencji organów administracji publicznej badanie sadów poszczególnych członków komisji kwalifikacyjnej na temat predyspozycji danego kandydata do wykonywania zawodu nauczyciela. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W zakresie tak określonej kognicji Sąd zważył, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu bowiem postępowanie kwalifikacyjne, przeprowadzone na wniosek skarżącego, nie narusza przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. -Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.), przywoływanej dalej w skrócie jako "Karta Nauczyciela", ani przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. 60, poz. 2593 ). Materialnoprawną podstawę wydania decyzji będącej przedmiotem skargi stanowił przepis art. 9b ust. 4 i 6 Karty Nauczyciela, w myśl którego w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków, o których mowa w ust. 1, dyrektor szkoły, odmawia nauczycielowi stażyście, w drodze decyzji administracyjnej, nadania stopnia awansu zawodowego. Warunki niezbędne do uzyskania przez nauczyciela stażystę kolejnego stopnia awansu zawodowego - nauczyciela kontraktowego to: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego, a także uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie (art. 9b ust. 1 ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt spełniania przez skarżącego wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 Karty Nauczyciela oraz odbycia stażu zakończonego uzyskaniem negatywnej oceny dorobku zawodowego - wydanej w dniu [...] r. przez Dyrektora Szkoły Podstawowej we W.. Od oceny tej, zgodnie z przepisem art. 9c ust. 9 nauczyciel odwołał się w terminie do organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Kuratora Oświaty w Z., pismem z dnia [...] r. poinformował odwołującego, iż w związku z wpływem doń odwołania w dniu 17 sierpnia 2005 r., zachowanie 21 dniowego terminu na jego rozpoznanie jest niemożliwe. Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 9c ust. 10 Karty Nauczyciela, G.S. został dopuszczony do rozmowy kwalifikacyjnej na stopień nauczyciela kontraktowego. Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym "mimo, iż odwołujący nie uzyskał pozytywnej oceny dorobku zawodowego (...) organ pierwszej instancji zobowiązany był uznać, że drugi z powyższych warunków został przez odwołującego spełniony". Jako ów drugi warunek organ przyjął uzyskanie pozytywnej oceny dorobku zawodowego. Błędne jest bowiem przekonanie organu, iż fakt nierozpoznania przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny w terminie 21 dni odwołania od oceny dorobku zawodowego, skutkujący warunkowym dopuszczeniem odpowiednio do rozmowy kwalifikacyjnej lub egzaminu, jest równoznaczne z uzyskaniem pozytywnej oceny dorobku zawodowego, i jednocześnie brakiem konieczności rozpoznania odwołania przez właściwy organ. Analiza treści przepisów art. 9c ust. 8-11 Karty Nauczyciela, ani też innych przepisów tej ustawy lub aktu wykonawczego nie daje podstaw do przyjęcia, iż taki skutek ex legę wprowadził ustawodawca. Ocena dorobku zawodowego nauczyciela może być pozytywna lub negatywna, sporządzana jest na piśmie i zawiera uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia odwołania. Od oceny tej nauczycielowi służy odwołanie do organu sprawującego nadzór pedagogiczny w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Organ sprawujący nadzór pedagogiczny rozpatruje odwołanie w terminie 21 dni. Ocena dorobku zawodowego nauczyciela ustalona przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest ostateczna. Zgodnie z ust. 10 art. 9c, w przypadku niedotrzymania przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny terminu rozpatrzenia odwołania, o którym mowa w ust. 9, nauczyciel jest dopuszczony odpowiednio do rozmowy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 1, egzaminu, o którym mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2, lub może się ubiegać o akceptację komisji, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 3. W przypadku natomiast, gdy ostateczna ocena dorobku zawodowego nauczyciela jest negatywna, ponowna ocena dorobku może być dokonana po odbyciu, na wniosek nauczyciela i za zgodą dyrektora szkoły, jednego dodatkowego stażu w wymiarze 9 miesięcy. Termin rozpatrzenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny odwołania ma zatem charakter procesowy, a jego niedotrzymanie skutkuje jedynie dopuszczeniem nauczyciela do możliwości ubiegania się, bez zbędnej zwłoki, o spełnienie kolejnego warunku niezbędnego dla uzyskania kolejnego stopnia awansu zawodowego. Oznacza to, w ocenie Sądu, iż dopuszczenie do rozmowy kwalifikacyjnej (egzaminu), pozostaje bez wpływu na obowiązek organu nadzoru pedagogicznego rozpoznania odwołania nauczyciela od oceny dorobku zawodowego, zarówno pozytywnej, jak i negatywnej. W szczególności rozpoznania odwołania nie uniemożliwia, ani też nie czyni bezprzedmiotowym przystąpienie nauczyciela do dalszego etapu postępowania kwalifikacyjnego - czyli odbycie rozmowy kwalifikacyjnej niezależnie od wyniku jakim się ona zakończyła (uzyskanie akceptacji komisji lub jej brak). Ustawodawca jednoznacznie wskazał bowiem, iż ocena dorobku zawodowego ustalona przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny (oczywiście w przypadku skutecznego wniesienia odwołania) jest oceną ostateczną. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, wobec braku w aktach sprawy dowodu wskazującego na rozpoznanie odwołania skarżącego od negatywnej oceny dorobku zawodowego ustalonej przez Dyrektora Szkoły, oznacza to, iż nie jest ona ostateczna. Nie może zatem stanowić dla organów orzekających w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego podstawy dla dokonywania wiążących w tym zakresie ustaleń, bowiem byłoby to przedwczesne. Nieuprawnione jednocześnie jest przyjmowanie przez organy, iż w opisanych wyżej okolicznościach wyrażona przez właściwy organ negatywna ocena dorobku zawodowego, samoistnie bez ustalenia samodzielnej oceny przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny "przekształca się" w ocenę pozytywną. W sytuacji jednak, gdy tak jak w niniejszej sprawie przyczyny odmowy nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego nie stanowił brak uzyskania pozytywnej oceny dorobku zawodowego, lecz niespełnienie innego z ustawowych warunków tj. nieuzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej, powyższe naruszenie przepisów postępowania nie miało ostatecznie wpływu na wynik sprawy tj. odmowę przyznania stopnia awansu zawodowego (tym bardziej, iż organ przyjął spełnienie warunku uzyskania oceny pozytywnej). Na marginesie powyższych rozważań należy podkreślić, iż na brak rozpoznania odwołania skarżącego od oceny dorobku zawodowego zwrócił już uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Go 766/06. Kwestię sporną pomiędzy skarżącym oraz organami orzekającymi w sprawie nadania mu stopnia awansu zawodowego stanowi zasadniczo legalność przeprowadzenia z nim w dniu 30 września 2005 r. rozmowy przez, powołaną zgodnie z przepisem art. 9g ust. 1 Karty Nauczyciela, komisję kwalifikacyjną oraz sporządzonego przez tę komisję protokołu z jej działania. Nauczyciel kwestionuje bowiem skuteczność braku akceptacji tej komisji. Podkreślenia wymaga okoliczność, iż z art. 9b ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela wynika, że jednym z koniecznych warunków nadania nauczycielowi stażyście kolejnego stopnia awansu zawodowego - nauczyciela kontraktowego, jest uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej, po przeprowadzonej rozmowie. Organ podejmujący decyzję w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego jest związany stanowiskiem komisji kwalifikacyjnej w sprawie udzielenia nauczycielowi akceptacji. Jeżeli nauczyciel nie uzyskał takiej akceptacji, to w myśl art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela, odmawia mu się nadania stopnia awansu zawodowego, niezależnie od spełnienia pozostałych warunków. Skład sędziowski orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w odpowiedzi na skargę oraz wyrażone wcześniej w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym, organy orzekające w sprawie awansu zawodowego nauczyciela nie mają kompetencji do merytorycznego weryfikowania odmowy udzielenia akceptacji przez komisję kwalifikacyjną (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 289/05, Lex 27685). Kompetencji takiej nie posiada także sąd administracyjny, który z oczywistych względów nie dysponuje tak szczegółową wiedzą merytoryczną co do wymogów niezbędnych dla prawidłowego sprawowania funkcji nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego. Ustawa z 26 stycznia 1982 r. przewiduje bowiem inny tryb nadzoru nad czynnościami nie tylko komisji kwalifikacyjnych, ale także dyrektorów szkół oraz organów prowadzących szkoły - w art. 9h ust. 1 pkt 1 ustawodawca poddał wszelkie czynności w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nadzorowi ze strony organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Organ ten sprawując nadzór według kryterium legalności, stwierdza w drodze decyzji administracyjnej nieważność czynności, jeżeli naruszają one prawo (art. 9h ust. 2 ww. ustawy). To postępowanie nadzorcze jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego, jednakże w przypadku stwierdzenia nieważności czynności może mieć na nie bezpośredni wpływ. W rozpatrywanej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy W., działając jako organ drugiej instancji, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez komisję kwalifikacyjną odmawiającą skarżącemu, po przeprowadzeniu z nim rozmowy w dniu 30 września 2005 r., udzielenia akceptacji. Organ odwoławczy podzielił wyrażone w tym zakresie stanowisko organu pierwszej instancji, i zdaniem Sądu, ta ocena organów jest uzasadniona. W wykonaniu delegacji ustawowej zawartej w art. 9g ust. 10 Karty Nauczyciela, w rozporządzeniu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskania stopni awansu zawodowego nauczycieli Minister Edukacji Narodowej i Sportu określił m.in. sposób odbywania stażu, rodzaj dokumentacji załączanej do wniosku nauczyciela o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego lub egzaminacyjnego, zakres wymagań do uzyskania poszczególnych stopni awansu zawodowego oraz tryb działania komisji kwalifikacyjnych i egzaminacyjnych. Z § 6 ust. 2 rozporządzenia wynika, że wymagania niezbędne do uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego obejmują: 1) znajomość organizacji, zadań i zasad funkcjonowania szkoły, w której nauczyciel odbywał staż; 2) umiejętność prowadzenia zajęć w sposób zapewniający właściwą realizację statutowych zadań szkoły, w której nauczyciel odbywał staż; 3) znajomość środowiska uczniów, ich problemów oraz umiejętność współpracy ze środowiskiem uczniów; 4) umiejętność omawiania prowadzonych i obserwowanych zajęć. Po myśli § 12 ust. 1 rozporządzenia, komisja kwalifikacyjna przeprowadza rozmowę kwalifikacyjną, podczas której nauczyciel stażysta ubiegający się o awans na stopień nauczyciela kontraktowego: 1) przedstawia sprawozdanie z realizacji planu rozwoju zawodowego, 2) odpowiada na pytania członków komisji dotyczące wymagań określonych w § 6 ust. 2. Zgodnie z przepisem § 13 odpowiednio komisja kwalifikacyjna i komisja egzaminacyjna podejmują rozstrzygnięcia w obecności co najmniej 2/3 składu swoich członków. Każdy z członków komisji ocenia spełnianie przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego, w punktach według skali od O do 10. Na podstawie liczby punktów przyznanych przez poszczególnych członków komisji oblicza się średnią arytmetyczną punktów, z tym że jeżeli liczba członków komisji jest większa niż 3, odrzuca się jedną najwyższą i jedną najniższą ocenę punktową. Nauczyciel uzyskał odpowiednio akceptację komisji kwalifikacyjnej lub zdał egzamin przed komisją egzaminacyjną, jeżeli obliczona średnia arytmetyczna punktów wynosi co najmniej 7. Przepisy § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia stanowią, że z przebiegu pracy komisji kwalifikacyjnej sporządzany jest protokół zawierający w szczególności: (...) pytania zadane nauczycielowi w czasie rozmowy kwalifikacyjnej, informację o udzielonych przez niego odpowiedziach, uzyskane przez nauczyciela oceny punktowe, średnią arytmetyczną punktów, o której mowa w § 13 ust. 3, uzasadnienie rozstrzygnięcia komisji oraz podpisy członków komisji uczestniczących w jej pracach. Protokoły i dokumentacja komisji są przechowywane przez organ powołujący komisję i są udostępniane organom nadzorującym czynności postępowania o nadanie stopnia awansu zawodowego. W aktach sprawy znajduje się protokół z posiedzenia trzyosobowej komisji kwalifikacyjnej, które odbyło się w dniu 30 września 2005 r. celem przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego na wniosek G. S. z dnia 13 września 2005 r. Podano w nim tematykę sprawozdania nauczyciela z realizacji planu rozwoju zawodowego, pięć pytań komisji dotyczących wymagań określonych w § 6 ust. 2 rozporządzenia, uwagi na temat udzielonych przez nauczyciela odpowiedzi, ogólną ilość punktów przyznanych skarżącemu (17 na 30 możliwych) oraz uzasadnienie oceny punktowej. Ponadto w aktach sprawy znajdują się karty indywidualnej oceny punktowej spełniania wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego, zgodnie z którymi poszczególni członkowie komisji kwalifikacyjnej przyznali skarżącemu odpowiednio 6/5/6 punktów. Komisja stwierdziła, że średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez G. S. wyniosła 5,7, zatem nie uzyskał on średniej wymaganej do akceptacji wskazanej w § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, tj. co najmniej 7. Merytoryczna ocena komisji nie może podlegać kontroli sądu, a ocena postępowania w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego prowadzonego przez komisję, sprowadza się jedynie do zbadania pod kątem formalnym. Oznacza to, że kontrolując legalność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. oraz poprzedzającej ja decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej , sąd bada m.in., czy komisja kwalifikacyjna podjęła postępowanie na wniosek nauczyciela (art. 9b ust. 2 ustawy), czy jej prace zostały przeprowadzone w wyznaczonym terminie (art. 9b ust. 3 ustawy), czy powołał ją właściwy organ i we właściwym składzie (art. 9g ust. 3 ustawy i § 10 rozporządzenia), czy postępowanie kwalifikacyjne było poprzedzone analizą formalną dokumentacji i czy komisja przeanalizowała dokumentację (§ 8 ust. 5 i § 9 ust. 1-3 rozporządzenia) oraz pozostałe elementy, o których mowa w § 11 rozporządzenia. Zatem, czy rozstrzygnięcie zostało podjęte w obecności, co najmniej, 2/3 składu członków i przez nich wszystkich podpisane, czy każdy z członków komisji oceniał spełnienie przez nauczyciela wymagań według skali punktowej od O do 10 i czy oceniany uzyskał, bądź nie, średnia arytmetyczna punktów co najmniej 7 (§ 13 ust. 2-4 rozporządzenia). Reasumując, sąd kontroluje jedynie, czy zaprezentowane przez komisję stanowisko, jako jeden z warunków uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, nie jest obarczone wadą formalną, która w konsekwencji mogłaby podważyć trafność wydanego przez organy administracji publicznej rozstrzygnięcia. Oznacza to z kolei i co należy szczególnie zaakcentować w świetle zarzutów skargi, iż sąd badając decyzje organu nie jest uprawniony do merytorycznego badania zasadności zastosowanej oceny, w zakresie dozwolonej skalą punktacji przez poszczególnych członków komisji, ani też do merytorycznej treści wyrażonej w uzasadnieniu oceny punktowej oceny komisji, co do spełniania przez nauczyciela wymagań określonych w § 6 ust. 2 rozporządzenia. Jak wskazano wyżej ewentualne naruszenia prawa w zakresie przebiegu postępowania kwalifikacyjnego przed komisją oraz jej oceną merytoryczną, eliminować winien skarżący w innym trybie (art. 9h ust. 2 Karty Nauczyciela). W zakresie tak określonego zakresu kontroli Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Nie budzi wątpliwości, iż po przeprowadzeniu rozmowy średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez skarżącego była niższa od minimalnej wymaganej tj. 7. Oznacza to, iż w myśl cytowanych wyżej przepisów rozporządzenia, skarżący nie uzyskał akceptacji komisji na uzyskanie kolejnego stopnia awansu zawodowego - nauczyciela kontraktowego. Prawidłowo także, w szczególności organ pierwszej instancji, w uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że każdy członek komisji dokonuje oceny spełniania przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego, wskazanych w § 6 ust. 2 rozporządzenia (§13 ust. 2, w zw. z § 6 ust. 2). W konsekwencji błędne jest przekonanie skarżącego, iż dokonując tej oceny członkowie komisji weszli w kompetencje dyrektora jako organu orzekającego w sprawie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego. Odnosząc się z kolei do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, należy stwierdzić, że on również nie jest trafny. Zarówno ustawa Karta Nauczyciela, jak i rozporządzenie wykonawcze Ministra Edukacji Narodowej i Sportu nie uzasadniają przyjęcia, że postępowanie kwalifikacyjne prowadzone przez komisję kwalifikacyjną jest postępowaniem administracyjnym, do którego mają zastosowanie przepisy procedury administracyjnej zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego. Postępowanie kwalifikacyjne jest tylko jednym z etapów postępowania administracyjnego, kończącego się wydaniem przez właściwy organ administracji publicznej (w tym przypadku dyrektora szkoły) decyzji o nadaniu lub odmowie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela. W toku tego postępowania, dotyczącego nauczycieli stażystów ubiegających się o stopień nauczyciela kontraktowego, komisja kwalifikacyjna zobowiązana jest tylko do zajęcia stanowiska w kwestii udzielenia lub odmowy udzielenia akceptacji. Komisja nie wydaje natomiast orzeczeń kończących postępowanie administracyjne. Sąd podziela także stanowisko organu, którego decyzja stanowi przedmiot rozpoznawanej skargi, zgodnie z którym protokół komisji nie jest protokołem z dokonania czynności urzędowej organu administracji publicznej w rozumieniu Kpa, wobec czego wbrew zarzutom skargi, nie mają do niego zastosowania przepisy art. 68 K.p.a. Nie było zatem wymagane zapoznanie skarżącego z treścią protokołu z posiedzenia komisji przed jego podpisaniem przez członków komisji, natomiast w dalszym postępowaniu w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego, miał możliwość zapoznania się z treścią tego dokumentu. Sąd zważył także iż brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu skargi kwestionującego bezstronność oraz rzetelność pracy członków komisji oraz niezależnych obserwatorów. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło