II SA/Go 765/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu I instancji. Pismem z dnia [...] września 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej B sp. z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2011r. ([...]) w sprawie wymierzenia kary pieniężnej. W ww. skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił B Sp. z o.o. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 lutego 2012r. (sygn. akt II GZ 8/12) oddalił zażalenie skarżącej Spółki na postanowienie Sądu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zasadą jest, iż wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. Podkreślić w tym miejscu należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Jest również zasadą, że wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, kierowany do sądu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wywołuje skutek i podlega rozpatrzeniu dopiero wtedy, gdy skarga jest skutecznie wniesiona, tj. nie podlega odrzuceniu z przyczyn podanych w art. 58 § 1 p.p.s.a., tzn. między innymi, gdy uzupełniono jej braki formalne, uiszczono należny wpis. W niniejszej sprawie przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 12 października 2011 r., a 23 marca 2012r. strona skarżąca uiściła wpis sądowy (po oddaleniu przez NSA zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2011r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych). Wobec tego dopiero od 23 marca 2012r., po uiszczeniu wpisu sądowego, Sąd może rozpoznawać przedmiotową skargę i zawarty w niej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2011r. ([...]). Podkreślenia wymaga fakt, iż prawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. przewidział rozszerzenie możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. będą objęte akty administracyjne wydane w pierwszej instancji oraz akty administracyjne w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (vide: R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 340). Regulacja taka pozostaje w związku z treścią art. 135 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, Sąd miał na uwadze, że art. 135 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, gdy aktem zaskarżonym, jak w niniejszej sprawie, jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Sąd, uchylając postanowienie Dyrektora Izby Celnej, nie może na podstawie art. 135 p.p.s.a uchylić decyzji organu I instancji, a konsekwencją uchylenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. Brak jest zatem, co do zasady, podstaw do wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia organu I instancji w sytuacji, gdy przedmiotem decyzji wydanej przez organ odwoławczy jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, LexPolonica nr 2806020, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 988/10, LexPolonica nr 2363913). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznał wniosek strony skarżącej za bezzasadny i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 135 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji.