II SA/Go 770/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu "W" sp. z o.o. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) odrzucił zażalenie Zakładu "W" sp. z o.o.. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 28 grudnia 2011 r. W dniu 9 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej – K.Ś., którym - powołując się na przepisy art. 90 § 1 i 2, art. 91 §1 i 3 oraz art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - wniósł o zmianę postanowienia z dnia 20 grudnia 2011 r. Zgodnie z zarządzeniem Sędziego z dnia 23 stycznia 2012 r. wezwano K.Ś. do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego wykazującego umocowanie do sporządzenia i wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie II SA/Go 770/11 oraz do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a także złożenie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę udzielającą pełnomocnictwo (np. odpis z Krajowego Rejestru Sadowego). Jednocześnie pouczono go o treści art. 35 p.p.s.a. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 26 stycznia 2012 r. W dniu 1 lutego 2012 r. do tut. Sadu wpłynęła kopia pisma przewodniego podpisanego przez K.Ś. z dnia [...] stycznia 2012 r. Do pisma załączono kopię pełnomocnictwa, z którego treści wynika umocowanie do działania K.Ś. w imieniu Zakładu "W" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w sprawie umorzenia zaległości przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Oddział i reprezentowania przed sądem administracyjnym oraz kopia odpisu z Krajowego Rejestru Sadowego. Oba załączniki zostały poświadczone za zgodność z oryginałem przez prezesa zarządu W.S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Na wstępie zaznaczyć należy, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 194 § 3 powołanej ustawy zażalenie powinno spełniać warunki przewidziane dla pisma strony, ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie Ponieważ w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony mogą działać osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.), osoba działająca w charakterze pełnomocnika, wnosząc zażalenie (wniosek lub skargę) zobligowana jest wykazać swoje umocowanie do występowaniu w imieniu strony. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Przedkładając jednakowoż dokument pełnomocnictwa, potwierdzający umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej – jaką niewątpliwie jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych; Dz.U. z 2000 r. nr 94 poz. 1037 ze zm.) – pełnomocnik zobowiązany jest również wykazać, iż zostało ono udzielone przez organ albo osoby uprawnione do reprezentacji danej jednostki organizacyjnej ( patrz art. 29 p.p.s.a.). W odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru. Podlega on badaniu w zakresie składu osobowego organu zarządzającego, sposobu reprezentacji oraz daty wydania (tak też: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. dr hab. Roman Hauser, red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, Wydawnictwo: C.H.Beck: 2011, wydanie: 1, System Informacji Prawnej – Legalis). W orzecznictwie sadów administracyjnych nie budzi wątpliwości, iż brak przy zażaleniu (skardze, skardze kasacyjnej) pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do występowania przed sądem w imieniu strony skarżącej stanowi brak formalny wniesionego przez pełnomocnika podania (por. postanowienia NSA: z dnia 11 marca 2011r. sygn. akt I GSK 185/11, z dnia 21 grudnia 2010 r. sygn. akt I FSK 1612/10, z dnia 14 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 2588/11). Tego rodzaju brak formalny podania podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 §1 ppsa, zgodnie z którym w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym zgodnie z art. 178 w zw. 194 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca ( a nie pozostawia bez rozpoznania) zażalenie, którego braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, iż przez nieuzupełnienie braków formalnych pisma rozumieć należy także sytuację, gdy pełnomocnik (lub strona) wprawdzie przed upływem wyznaczonego terminu, prześle określone dokumenty, które jednak w myśl obowiązujących przepisów prawa nie potwierdzają umocowania pełnomocnika do działania w imieniu strony skarżącej. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wezwany do uzupełnienia wniesionego zażalenia pełnomocnik – K.Ś., udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu, jednakże przesłane dokumenty stanowią jedynie kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem przez prezesa zarządu W.S.. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedstawione pełnomocnictwo nie zawiera umocowania do sporządzenia i wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie II SA/Go 770/11 oraz do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o wykazanie którego został wezwany pełnomocnik Spółki. Nadto przedłożona kopia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie potwierdza umocowania osoby udzielającej pełnomocnictwa K.Ś. w dacie [...] września 2011 r., bowiem wskazuje jedynie stan prawny aktualny na dzień [...] grudnia 2010 r. ( por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2009 r. sygn. akt II GSK 347/09). Co jednak najistotniejsze, K.Ś. nie wykazał, że jest jedną z osób, o których mowa w art. 35 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem bowiem, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 §1 p.p.s.a.), natomiast pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego ( art. 35 § 2 p.p.s.a.). O treści wskazanego przepisu w/w podmiot został pouczony dwukrotnie. Pierwsze pouczenie w tej kwestii zawierało wydane w sprawie postanowienie z dnia 7 listopada 2011 r., którym tutejszy Sąd odrzucił skargę Zakładu "W" sp. z o.o.. Ponowne pouczenie w tym zakresie Sąd zawarł w wezwaniu z dnia 25 stycznia 2012 r. do usunięcia braku formalnego wniesionego zażalenia. Tym samym nie wykazanie przez pełnomocnika okoliczności, iż w świetle art. 35 p.p.s.a. może on pełnić funkcję pełnomocnika strony skarżącej, stanowi o nieusunięciu stwierdzonego braku formalnego wniesionego zażalenia. Jedynie na marginesie Sąd zauważa, iż przedłożone dokumenty nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Co do zasady, organem uprawnionym do poświadczania dokumentów jest notariusz (art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie, tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 z późn. zm.). Za zgodność z oryginałem może poświadczyć występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym (por. art. 48 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.; art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 z późn. zm.; art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych, Dz. U. Nr 49, poz. 509 z późn. zm.; art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 z późn. zm.). Stosownie do regulacji w przepisach proceduralnych, także określone ograny administracji publicznej oraz sądy, uprawnione są do sporządzania odpisów dokumentów znajdujących się w należących do tych podmiotów aktach (np. art. 12a § 2 p.p.s.a.). Tym samym poświadczenie dokumentów w postaci pełnomocnictwa, czy też urzędowego odpisu z Krajowego Odpisu Sądowego przez inną niż wyżej wymienione osoby należy uznać za nieprawidłowe (por. postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FSK 986/11, z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt I GSK 62/10). Wobec wcześniej wskazanych braków formalnych wniesionego zażalenia, wskazany brak pozostaje bez wpływu na ocenę tut. Sądu. W związku z tym należy stwierdzić, że mimo wezwania Sądu, stwierdzony brak formalny zażalenia nie został uzupełniony w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Zgodnie natomiast z art. 178 w zw. z 194 § 3 i art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało przyjąć, ze zażalenie wniesione od przedmiotowego postanowienia, jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.