II SA/Go 798/12

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-10-30

Skład orzekający: Marek Szumilas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast za pośrednictwem organu, powinna zostać odrzucona z powodu przekroczenia terminu, jeśli sąd uzna datę przekazania skargi przez sąd do organu za datę jej wniesienia?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu. W sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, a nie za pośrednictwem właściwego organu, za datę wniesienia skargi należy uznać datę jej przekazania przez sąd do organu, jeśli ta data przypada po terminie do jej złożenia. Brak wniosku o przywrócenie terminu dodatkowo uzasadnia odrzucenie skargi.
Stan faktyczny
M.M. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo że pouczenie w decyzji wskazywało na konieczność jej wniesienia za pośrednictwem SKO. Sąd uznał, że skarga została wniesiona po terminie, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania M.M. orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o odmowie M.M. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką – Ł.M.. Decyzja organu II instancji zawierała na końcu pouczenie o prawie strony do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższa decyzja doręczona została M.M. osobiście w dniu 12 lipca 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 23 sierpnia 2012 r., zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. M.M. wniósł skargę od w/w decyzji. Powyższa skarga w dniu 27 sierpnia 2012 r. przekazana została przez Sąd do organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który następnie przesłał ją do tutejszego Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę. W treści skargi z dnia [...] sierpnia 2012 r. strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II SO/Go 11/12 powyższy wniosek pozostawiono bez rozpoznania, z uwagi na nieusunięcie w terminie braków formalnych w/w wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi przedstawiając stan sprawy i podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny tylko wówczas, gdy Sąd ustali, że zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest wymóg zachowania ustawowego terminu do złożenia skargi. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie jednak należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się nie wprost do Sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie bowiem do § 2 cyt. przepisu w/w organ dopiero przekazuje sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. W niniejszej sprawie będąca przedmiotem skargi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...] doręczona została skarżącemu w dniu 12 lipca 2012 r. W treści zaskarżonej decyzji zawarte zostało pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Ostatnim dniem, w którym skarżący mógł skutecznie złożyć swą skargę był dzień 13 sierpnia 2012 r. Tymczasem M.M. wniósł przedmiotową skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu 27 sierpnia 2012 r. (pieczęć wpływu na skardze – k. 4), nadając ją w placówce urzędu pocztowego w dniu 23 sierpnia 2012 r. Następnie z uwagi na nieprawidłowe wniesienie skargi naruszające treść art. 54 § 1 p.p.s.a., skarga została w dniu 27 sierpnia 2012 roku przekazana przez Sąd organowi – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, celem nadania jej właściwego biegu. Po sporządzeniu odpowiedzi na skargę i doręczeniu akt administracyjnych organ ten w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazał sprawę Sądowi. W przedmiotowej sprawie fakt błędnego bezpośredniego złożenia skargi do tutejszego Sądu zamiast za pośrednictwem organu jak wskazywało pouczenie w zaskarżonej decyzji pozostaje bez wpływu na wynik niniejszego postępowania. Wskazać bowiem należy, iż orzecznictwo sądów administracyjnych zgodnie stoi na stanowisku, iż w sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie za pośrednictwem właściwego organu to za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania skargi właściwemu organowi przez sąd (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r. IV SA/Po 46/08 oraz postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r. II SA/Bk 131/06). Zgodnie zaś z postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r. I SA/GL 155/08 skoro strona wbrew wyraźnemu pouczeniu skierowała skargę do sądu za pośrednictwem niewłaściwego organu, to za datę nadania skargi należało przyjąć datę przekazania skargi właściwemu organowi. Niezależnie jednak od powyższego Sąd uznał, iż skarga złożona w Sądzie w dniu 27 sierpnia 2012 r., a nawet wskazując na datę nadania jej w urzędzie pocztowym – 23 sierpnia 2012 r. i przekazana do organu dnia 27 sierpnia 2012 r., wniesiona została z przekroczeniem ustawowego terminu do jej złożenia. Podkreślić należy, iż skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i trybie zaskarżenia przedmiotowej decyzji. W okolicznościach sprawy datą wniesienia skargi był zatem dzień 27 sierpnia 2012 r. (data nadania przez Sąd skargi do organu), w sytuacji gdy termin do dokonania tej czynności upłynął z dniem 13 sierpnia 2012 r. Jednocześnie Sąd informacyjnie wskazuje, iż strona skarżąca nie złożyła do tutejszego Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Zgodnie z powyższymi przepisami, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2, 3 i 4 p.p.s.a). Z uwagi na powyższe należało zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło