II SA/Go 803/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/go 803/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] . na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi. Pismami procesowymi z dnia [...] stycznia 2019 r. strona skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podano, że zarząd wspólnoty mieszkaniowej jest "ciałem" nieformalnym, a jego kworum zbiera się nieregularnie. Członkowie kontaktują się tylko wtedy, gdy okoliczności tego wymagają, natomiast ze względów zawodowych przepływ informacji pomiędzy jego członkami jest utrudniony. Informacja o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi została przekazana między K. S. a R.W. drogą elektroniczną w dniu [...] grudnia 2018 r. Niestety R.W. w dniach [...] grudnia 2018 r. przebywał poza granicami kraju i wysłanie pisma do Sądu z potwierdzeniem nadania w dniu [...] grudnia 2018 r. było niemożliwe, gdyż oddziały pocztowe były już zamknięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu (§ 1), dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano (§ 4) oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony (§ 2). Rozpoznając wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że spełniony został warunek formalny o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W okolicznościach sprawy niniejszej przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu [...] stycznia 2019 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu [...] stycznia 2019 r., a zatem w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody. Odnośnie kolejnej przesłanki formalnej dotyczącej dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu uchybionej czynności, stwierdzić należy że również i ta przesłanka została spełniona, albowiem skargę podpisał drugi z członków zarządu. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty strony skarżącej uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie został należycie i przekonująco uzasadniony. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 716 ze zm.), gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Strona skarżąca podała, że przyczyną uchybienia niedopełnienia czynności w terminie był fakt, że drugi z członków zarządu R. W. w terminie, w którym należało wykonać wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej przez drugiego członka zarządu, przebywał w podróży służbowej poza granicami kraju. Sąd, mimo tego, że powyższy fakt nie został udowodniony stosownymi dokumentami, nie neguje faktu, że R. W. mógł być w tym czasie nieobecny. Jednakże należy zwrócić uwagę, że zgodnie z uchwałą właścicieli nieruchomości wspólnej przy ul. [...] z dnia [...] lutego 2018 r., Nr [...] na członków zarządu wspólnoty powołany został oprócz K.S. i R.W., również W.M. W ocenie Sądu w sytuacji, gdy nieobecny R.W. nie mógł podpisać w imieniu wspólnoty skargi z dnia [...] września 2018 r., to skargę tę mógł przecież podpisać W. M.. Z uzasadnienia zaś wniosku nie wynika, gdzie w tym czasie przebywał ów trzeci członek zarządu. Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r., sygn. akt I CKN 1261/99). Jednocześnie przyjmuje się, że w klauzuli "należytej staranności", która jest punktem odniesienia dla oceny braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. niewątpliwie mieści się odpowiedni obieg korespondencji. Członkowie zarządu wspólnoty, w sytuacji toczącego się postępowania na skutek ich skargi, powinni liczyć się z otrzymaniem korespondencji z sądu. Okoliczności faktyczne sprawy niniejszej wskazują, że przy dołożeniu należytej staranności członkowie zarządu byli w stanie wykonać w terminie wezwanie Sądu. W oparciu o powyższe należy jeszcze raz podkreślić, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją (popartą stosownymi dokumentami) uprawdopodobni brak swojej winy. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.