II SA/Go 806/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.R. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania E.R., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w sprawie ustalenia dla J. i J.M. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania parteru o funkcji sprzedaży rowerów na funkcję usługową (catering, konferencje, szkolenia), ewentualnie sala do organizowania imprez okolicznościowych oraz zmiana sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkalne oraz pokoje gościnne pod wynajem w budynku pawilonu handlowego zlokalizowanego na działce nr [...]. W dniu [...] września 2009 r. E.R. złożył w Urzędzie Miasta pismo kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w którym zgłosił swoje zastrzeżenia co do prawidłowości i zgodności z prawem "decyzji U.M. jak i SKO" w zakresie ustalenia warunków zabudowy dla lokalu gastronomicznego "L". Z daty prezentaty na piśmie wynika, iż wpłynęło ono do Samorządowego Kolegium Odwoławczego 24 września 2009r. [...] października 2009 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało przedmiotowe pismo tutejszemu sądowi, jako skargę na decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. wraz z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację i stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia skargi sąd zobligowany jest zbadać jej dopuszczalność. W myśl przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 54 § 1 wyżej cytowanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z analizy akt sprawy wynika, iż decyzja organu drugiej instancji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2009 r., została doręczona E.R. osobiście w dniu 20 sierpnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zauważyć przy tym należy, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi "za pośrednictwem tutejszego Kolegium" Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2008 r. sygn. akt II FSK 1724/06 LEX nr 453371). Skoro zatem strona, wbrew wyraźnemu pouczeniu, skierowała skargę do Sądu za pośrednictwem niewłaściwego organu (organu l instancji), to za datę nadania skargi należało przyjąć datę przekazania skargi właściwemu organowi (organowi II Instancji), tj. dzień 24 września 2009 r. Tymczasem ostatnim dniem terminu skutecznego wniesienia skargi był dzień 21 września 2009 r. (zgodnie z przepisem art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.) Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji. Jednocześnie należy wskazać iż zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.