II SA/Go 808/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zgłoszenie przez przewoźnika danych niezgodnych ze stanem faktycznym postanawia: odrzucić skargę. U. z wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zgłoszenie przez przewoźnika danych niezgodnych ze stanem faktycznym. Skarga podpisana została przez kierownika transportu – V.S., działającego jako pełnomocnik spółki. Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2019 r. pełnomocnik spółki został wezwany do uiszczenia w terminie 2 miesięcy wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do usunięcia w tym samym terminie i pod tym samym rygorem braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego dla pełnomocnika do działania w imieniu strony skarżącej przez tutejszym sądem oraz poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wskazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa) rozszerzonego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Litewskiej, przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego na język polski. W odpowiedzi na powyższe wezwanie uiszczony został wpis oraz nadesłany został wyłącznie dokument – upoważnienie, w którym dyrektor spółki (A.G.) potwierdza, że kierownik transportu V.S. miał upoważnienie do podpisania dokumentów i upoważnia w dalszym ciągu do reprezentowania interesów firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09). W niniejszej sprawie Sąd wezwał wnoszącego skargę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez m.in. złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wskazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa (osobie podpisującej skargę) była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa) rozszerzonego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Litewskiej, przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego na język polski. W zakreślonym przez Sąd terminie nadesłane zostało wyłącznie pismo – upoważnienie udzielone przez dyrektora spółki pracownikowi, tj. osobie która podpisała skargę. Jednak mimo wezwania Sądu nie został złożony do Sądu dokument określający umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wskazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa (osobie podpisującej skargę) była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa) rozszerzonego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Litewskiej, przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego na język polski. Wobec powyższego brak jest dokumentu, z którego wynikałoby kto był uprawniony do reprezentacji skarżącej w dniu wniesienia skargi i brak formalny skargi w tym zakresie nie został usunięty. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.