II SA/Go 82/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry, skarżąca R.K., reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosła na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej jako p.p.s.a.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wydanie zaskarżonej decyzji spowodowało, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne wskazane w art. 62 § 2 pkt 1 in fine p.p.s.a. stojące na przeszkodzie uwzględnienia wniosku. Zaskarżona decyzja jest decyzją wykonalną. Skarżąca podkreśliła rozbieżności orzecznictwa Służby Celnej w zakresie charakteru gier na urządzeniu, wskazała na wyroki zapadłe w podobnych sprawach w innych sądach administracyjnych, a także postanowienia wydane w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wydane przez inne sądy administracyjne. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017r. Dyrektor Izby Celnej odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a. Sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części, gdy grożąca szkoda, o jakiej mowa w tym przepisie jest tego rodzaju, że nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w tymże przepisie, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała we wniosku konkretnych okoliczności, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niego istotną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Do wykazania realnej możliwości ziszczenia się przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające powołanie się na rozbieżności w sferze orzeczeń organów administracji publicznej, wcześniej wydawane w sprawie wyroki kończące postępowania w podobnych sprawach, czy nawet wskazanie na postanowienia wydawane przez inne sądy administracyjne w przedmiocie wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji, którymi nakładano na strony kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym m.in. w powołanym wyżej postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl) podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).). Wobec powyższego, nie jest wystarczający ogólny wywód strony skarżącej, w tym jej subiektywna ocena własnej sytuacji finansowej. Jej twierdzenia powinny bowiem wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji np. finansowej oraz majątkowej. Obowiązkiem strony, która wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem uprawdopodobnić, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn, uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej w żaden sposób nie odniósł się do materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem strona nie wykazała ziszczenia się przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. Reasumując, skoro skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia "znacznej" szkody, czy też "trudnych do odwrócenia" skutków, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje taką szkodę. W związku z powyższym Sąd uznał, że na podstawie zawartych we wniosku stwierdzeń nie może przyjąć, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to jest że w sprawie w istocie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.