II SA/Go 826/07

Dnia 11 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2009 roku w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 roku oddalił skargę C.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2007 roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 25 marca 2008 roku odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców prawnych wyznaczyła pełnomocnika w osobie radcy prawnego – E.Ż.-M.. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2008 roku Sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez skarżącego od wskazanego powyżej wyroku, który od dnia 26 kwietnia 2008 roku stał się prawomocny. W dniu 29 grudnia 2008 roku do Sądu wpłynął wniosek C.T. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu "PPF" w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 roku C.T. złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gorzowie WIkp. sprzeciw na wskazane wyżej postanowienie Referendarza Sądowego. Uzasadniając swoje stanowisko C.T. wskazał, iż jest on po trepanacji czaszki w związku z tym leczy się cały czas przebywając pod kontrolą lekarską u lekarzy specjalistów. Skarżący wskazał również, iż komisje lekarskie ZUS uznały go całkowicie trwale niezdolnym do pracy przy czym pełna jego dokumentacja lekarska znajduje się w Opiece Społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, a contrario nie jest dopuszczalne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po zakończeniu postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony przed wszczęciem postępowania, a zatem przed wniesieniem skargi oraz w toku postępowania, aż do jego prawomocnego zakończenia (zob. uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2005 r., II FZ 653/05, OSP 2006, nr 9, póz. 153, M.Niezgódka-Medek, w: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005 s. 586). Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd, a w rezultacie nie jest też sprawą w toku. Wyjątek będzie stanowić sytuacja, w której strona połączy swój wniosek o przyznanie prawa pomocy z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie orzeczeniem kończącym postępowanie jest wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 lutego 2008 roku, oddalający skargę C.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2007 roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Orzeczenie to stało się prawomocne wskutek postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. stwierdzającego prawomocność wskazanego wyżej wyroku od dnia 26 kwietnia 2008 roku C.T. złożył przedmiotowy wniosek w dniu 29 grudnia 2008 roku (data prezentaty), a zatem po prawomocnym zakończeniu postępowania w rozumieniu art. 243 § 1 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, iż w toku postępowania w ramach prawa pomocy został ustanowiony radca prawny dla C.T. przy czym w tymże postępowaniu skarżący z mocy ustawy na podstawie art. 239 pkt 1 a p.p.s.a. był zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe orzeczono jak na wstępie.