II SA/Go 833/16

Starzy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.D. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za zasadne p o s t a n a w i a : 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2016 r. H.D. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Dnia 25 października 2016 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku H.D. podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z zoną i synem. Skarżący oświadczył, że pobiera emeryturę w wysokości 1.280 zł (netto), jego żona w kwocie 1.356 zł (netto), zaś jego syn otrzymuje zasiłek stały w wysokości 604 zł. W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawił ponoszone wydatki (energia elektryczna - 332 zł miesięcznie, za gaz – 131 zł, woda i kanalizacja – 137 zł, wywóz śmieci – 24 zł, telefon – 96 zł, opieka medyczna – 400 zł, opał – 1.050 zł). Wniosek jest uzasadniony. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016, poz. 718 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Analiza sytuacji materialnej H.D. prowadzi do wniosku, że została spełniona przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Należy wskazać, że miesięczny dochód skarżącego, jego żony oraz syna wynosi 3.240 zł (netto). Nie można pominąć, że H.D. jest osobą niepełnosprawną i ponosi znaczne wydatki na opieką medyczną (400 zł). Nadto z rachunku bankowego wynika, że skarżący nie posiada oszczędności. Doświadczenie życiowe nakazuje przyjąć, że trzyosobowa dysponująca miesięcznie dochodem w wysokości 3.240 zł (netto), ponosząca standardowe koszty utrzymania, a także dodatkowe koszty leczenia, może mieć problemy z poczynieniem jakichkolwiek oszczędności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2010 r., II OZ 902/10, LEX nr 743993). Biorąc pod uwagę ww. okoliczności uznano, iż uzasadnione jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, bowiem sytuacja finansowa nie pozwala mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W tej sytuacji uznano, że wniosek H.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.