II SA/Go 838/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 27 czerwca 2014 r. nr LV/443/2014 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wyrokiem z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 838/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę M.K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 27 czerwca 2014 r. nr LV/443/2014 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta. W dniu 26 maja 2015 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku sporządzona osobiście przez skarżącą M.K., działającą jako notariusz. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał M.K. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej w wysokości 150 zł. Przesyłka zawierająca wezwanie została przesłana na adres skarżącej, lecz wróciła do Sądu – po dwukrotnym awizowaniu – jako nieodebrana w terminie i została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 12 czerwca 2015 r. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. WSA odrzucił skargę kasacyjną M.K. z powodu nieuiszczenia wymaganego wpisu sądowego. W dniu 29 czerwca 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek M.K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że podczas nieobecności po d adresem, na który zostało wysłane wezwanie do uiszczenia wpisu, została nieprawidłowo powiadomiona przez pocztę o przesyłce. Zarzuciła, że pierwsze awizo z dnia 29 maja 2015 r. nie posiada informacji co do 7-dniowego terminu, w jakim przesyłka winna być odebrana przez adresata, co uchybia przepisowi art. 73 § 2 p.p.s.a. Z tego powodu skarżąca nie zidentyfikowała jej jako przesyłki sądowej, a korespondencję podjęła po powrocie, tj. w dniu 22 czerwca 2015 r. Ponadto wskazała, że nie otrzymała powtórnego awiza dotyczącego w/w przesyłki. Wraz z wnioskiem skarżąca uiściła kwotę 150 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 20 października 2009r., sygn. akt I OZ 971/09; postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012r., sygn. akt I OZ 117/12; postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 925/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Analizując okoliczności zaistniałe w sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że M.K. nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że była nieobecna pod adresem w czasie, gdy przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została do niej przesłana. Nadto wskazała, że pierwsze awizo z dnia 29 maja 2015 r. dotyczące w/w przesyłki nie posiada informacji co do 7-dniowego terminu, w jakim przesyłka winna być odebrana przez adresata, co uchybia przepisowi art. 73 § 2 p.p.s.a. Z tego powodu skarżąca nie zidentyfikowała jej jako przesyłki sądowej, a korespondencję podjęła po powrocie, tj. w dniu 22 czerwca 2015 r. Ponadto nie otrzymała powtórnego awiza dotyczącego w/w przesyłki. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10, [w:] CBOSA). Aby uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy prowadzeniu własnych spraw, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. W ocenie Sądu okoliczności przywołane przez skarżącą nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Należy zaznaczyć, że M.K. jest notariuszem, co w świetle art. 175 § 2 p.p.s.a. uprawnia ją do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalistę podyktowany jest wysokimi wymogami formalnymi stawianymi skardze przez p.p.s.a. i ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Skoro zatem M.K., jako profesjonalista, posiada wiedzę umożliwiającą sporządzenie tak skomplikowanego środka odwoławczego, jakim jest skarga kasacyjna, to nie ulega wątpliwości, że posiada również podstawową, elementarną wiedzę dotyczącą obliczania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym związanych z odbiorem awizowanej korespondencji z poczty. W świetle zatem powyższego, argument, jakim posługuje się skarżąca, a mianowicie brak umieszczenia na awizo terminu, w jakim była uprawniona do odbioru przesyłki z poczty, nie może odnieść skutku. Została bowiem wskazana na awizo data, w której doręczyciel pozostawił je w skrzynce do odbioru korespondencji (29 maja 2015 r.), w związku z czym, w oparciu o ogólne przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi, które skarżąca niewątpliwie znała, skoro podjęła się sporządzenia skargi kasacyjnej, mogła samodzielnie obliczyć termin do odbioru przesyłki. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.