II SA/Go 857/08

Dnia 4 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopalin bez koncesji postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem o sygn. akt II SA/Go 857/08 z dnia 20 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę M.L. reprezentowanego przez adwokata D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopalin bez koncesji. W uzasadnieniu postanowienia Sądu wskazano, iż adwokatowi D.C. legitymującemu się uwierzytelnionym pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, doręczono w dniu 16 października 2008 roku zaskarżoną decyzję SKO wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie złożenia skargi do Sądu Administracyjnego. W dniu 18 listopada 2008 roku, bezpośrednio do tutejszego Sądu wpłynęła skarga na decyzję nr [...], W powyższej dacie Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. przesłał pismo do organu właściwego. Złożenie skargi przez pełnomocnika nastąpiło zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. tj. z przekroczeniem terminu o 1 dzień. W dniu 10 lutego 2009 roku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż działa na podstawie art. 87 p.p.s.a. Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał "błąd sekretariatu". Objaśnił, iż data doręczenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego tj. 16 październik 2008 roku "została zapisana w sposób niewyraźny co skutkowało tym, iż odczytywana ona była jako 18 października 2008 roku". Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej Sąd powinien zatem uznać, iż faktyczne doręczenie decyzji nr [...] nastąpiło 18 października 2008 roku, a skargę za wniesioną w terminie. W ocenie pełnomocnika błędy sekretariatu nie mogą powodować negatywnych skutków procesowych dla samego skarżącego. Podnoszono, iż uchybienie było nieznaczne i "bez większego znaczenia dla normalnego toku postępowania w przedmiotowej sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W aktach niniejszej sprawy znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru przez pełnomocnika strony skarżącej decyzji organu l instancji. Zostało ono odebrane w dniu 16 października 2008 roku, co potwierdza pieczęć adwokata – D.C. oraz jego podpis. Cyfra "16" użyta do oznaczenia daty odbioru decyzji organu II instancji jest napisana w sposób wyraźny i nie sposób jej pomylić z inną datą w szczególności z cyfrą "18". Jednocześnie uznać należy, iż jak wynika ze wskazanego wyżej zwrotnego potwierdzenia decyzja ta została odebrana osobiście przez pełnomocnika - adwokata D.C.. Oznacza to, że wbrew twierdzeniu zawartym we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, data odebrania zaskarżonej decyzji znana była pełnomocnikowi strony skarżącej. Jednocześnie wskazać należy, iż jak słusznie przyznał pełnomocnik strony skarżącej do uchybienia terminowi doszło wskutek złej organizacji pracy w jego kancelarii. Nie ulega wątpliwości, iż na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania kancelarii, aby w sposób właściwy dbano o interes strony. Nie ma bowiem znaczenia, czy do uchybienia terminowi doszło po raz pierwszy czy kolejny w karierze zawodowej pełnomocnika oraz czy fakt zaistnienia tych okoliczności jest wynikiem wyłącznie błędu ludzkiego, którego nie da się wyeliminować. Stwierdzić także należy, że stosownie do ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, jeśli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika to przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności także przez tego pełnomocnika (por wyrok SN z dnia 21 lutego 2002 roku, l PKN 903/00, Prokuratura i Prawo Nr 15 z 2003 roku). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej staranności tej nie zachował. Tym samym pozbawił stronę możliwości dalszego dochodzenia swych praw przed Sądem Bez znaczenie przy tym jest również stosunkowo niewielkie przekroczenie terminu, którego przywrócenia się strona skarżąca domaga. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter/w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 86-87). Jednakże tylko brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu tj. oczywista omyłka pełnomocnika nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione. Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002r., II SA/Wr 1329/01, niepubi.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000r., SA/Sz 1117/99, niepubi.). W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należy, iż w sprawie tej nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.