II SA/Go 868/10
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-01-13
Skład orzekający: Mirosław Trzecki, Joanna Brzezińska, Marek Szumilas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może wszcząć postępowanie w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych z urzędu, czy też wymaga to wniosku strony?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych może być zainicjowane wyłącznie na wniosek strony, a nie z urzędu. Organ administracji publicznej jest zobowiązany do przeprowadzenia rzetelnego postępowania wyjaśniającego, w tym ustalenia, czy postępowanie zostało wszczęte na wniosek, a jeśli tak, to określenia tego wniosku. Pominięcie tej kwestii prowadzi do wydania decyzji niezgodnych ze stanem faktycznym i prawnym.Stan faktyczny
Skarżący Z.K. złożył skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o uznaniu go za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku. W przeszłości skarżący kilkukrotnie rejestrował się jako bezrobotny i pobierał zasiłek, tracąc status z powodu podjęcia zatrudnienia. W sprawie kluczowe było ustalenie, czy postępowanie w sprawie przyznania ostatniego zasiłku zostało wszczęte z urzędu, czy na wniosek skarżącego, co miało wpływ na prawidłowość przyznania zasiłku i jego okres.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody i poprzedzającą ją decyzję Starosty. Stwierdza, że wymienione decyzje nie podlegają wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...], II. stwierdza, że wymienione w punkcie I wyroku decyzje nie podlegają wykonaniu.
Z.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] lipca 2010 r. w wysokości 690,00 zł miesięcznie.
Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym:
Z.K. zarejestrował się po raz pierwszy w Powiatowym Urzędzie Pracy (dalej zwanego w skrócie PUP) w dniu [...] maja 2008 r. Decyzją z dnia [...] maja 2008r. nr [...] Starosta Powiatu orzekł o uznaniu go za osobę bezrobotną od dnia [...] maja 2008 r. i przyznał prawo do zasiłku od dnia [...] maja 2008 r., na okres 12 miesięcy. W dniu rejestracji Z.K. przedstawił świadectwo pracy z dnia [...] grudnia 2007 r. i zaświadczenie o dochodach z którego wynika, iż został zatrudniony w Zespole Szkół w okresie od [...] października 2006 r. do [...] grudnia 2007 r. na stanowisku dozorcy obiektów szkolnych, w niepełnym wymiarze czasu pracy tj. 3/4 etatu oraz świadectwo pracy z dnia [...] kwietnia 2008 r. z którego wynika, iż był zatrudniony w Szkole w okresie od [...] października 2007 r. do [...] kwietnia 2008 r. na stanowisku palacza centralnego ogrzewania, w pełnym wymiarze czasu pracy.
Z powodu ponownego zatrudnienia decyzją z dnia [...] października 2008r.
nr [...] Starosta Powiatu orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz utracie prawa do zasiłku z dniem [...] października 2008 r. Z.K. pobierał zasiłek przez okres 158 dni ([...] maja 2008r. – [...] października 2008r.)
W dniu [...] maja 2009 r. Z.K. zarejestrował się ponownie w PUP
jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. Decyzją z dnia [...] maja 2009r.
nr [...] Starosta Powiatu orzekł o uznaniu go z dniem [...] maja 2009r. za osobę bezrobotną i przyznał prawo do zasiłku od dnia [...] maja 2009r. Podczas rejestracji strona przedstawiła świadectwo pracy z dnia [...] kwietnia 2009 r. z którego wynika, iż był zatrudniony w Szkole w okresie od [...] listopada 2008 r. do [...] kwietnia 2009 r. na stanowisku palacza centralnego ogrzewania, w pełnym wymiarze czasu pracy. Dostarczył również zaświadczenie o zatrudnieniu, z którego wynika, że był zatrudniony w Zespole Szkół, na stanowisku palacza, w okresie od [...] października 2008 r. do [...] kwietnia 2009 r., na podstawie umowy zlecenia.
W związku z ponownym podjęciem zatrudnienia przez Z.K. Starosta Powiatu, decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...], orzekł o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...] października 2009 r. Z.K. pobierał zasiłek przez kolejny okres 159 dni. ([...] maja 2009r.- [...] października 2009r.)
W dniu [...] maja 2010 r. strona ponownie zarejestrowała się w PUP jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku, wobec czego decyzją z dnia [...] maja
2010 r. nr [...] Starosta Powiatu orzekł o uznaniu Z.K. z dniem [...] maja 2010r. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] maja 2010 r. do dnia [...] czerwca 2010 r. (48 dni).
W dniu [...] maja 2010 r. Z.K. zwrócił się do PUP o wykreślenie go jako osoby bezrobotnej z rejestru bezrobotnych.
Następnie Z.K. zgłosił się w PUP w dniu [...] maja 2010r. rejestrując się tego samego dnia jako osoba bezrobotna. Decyzją z dnia [...] maja 2010r. nr [...] wnioskodawca został zarejestrowany jako osoba bezrobotna (z dniem [...] maja 2010 r.) oraz przyznano mu prawo do zasiłku od dnia [...] maja 20101r. do [...] lipca 2010r.
Natomiast wniosek strony z dnia [...] maja 2010 r. o wykreślenie rozpoznany został przez organ, który decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Starosta Powiatu orzekł o utracie przez Z.K. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...] maja 2010 r.
Jednocześnie w wyniku rozpoznania odwołania złożonego przez Z.K. od decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2010 r. Wojewoda decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.
Na skutek złożonej przez Z.K. skargi od w/w decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia [...] grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Go 705/10 orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.
Natomiast na skutek złożonego przez stronę odwołania od decyzji z dnia [...] maja 2010 r. Wojewoda decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji, ponieważ do dnia jej wydania starosta nie ustosunkował się do wniosku Z.K. z dnia [...] maja 2010 r. o wykreślenie do z rejestru osób bezrobotnych. Nastąpiło to dopiero po wydaniu zaskarżonej decyzji, decyzją z dnia [...] maja 2010 r.
Następnie Starosta Powiatu wydał w dniu [...] sierpnia 2010 r. decyzję nr [...] o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu mu prawa do zasiłku od dnia [...] maja 2010 r. do [...] lipca 2010 r.
W dniu [...] sierpnia 2010r. Z.K. złożył odwołanie od w/w decyzji, nie zgadzając się z uzasadnieniem decyzji, ponieważ jego zdaniem, spełnił on warunki do uzyskania nowego zasiłku, określone w art.71 ust.1. pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnie 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm., dalej zwanej ustawą), gdyż w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania pracował przez okres dłuższy niż 365 dni, w dwóch okresach przez 181 i 202 dni, czyli razem 383 dni na pełnym etacie i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne. Ponadto wskazał, iż jego przypadku nie dotyczy art. 73 ust 5 ustawy.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] października 2010 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, stwierdzając iż Starosta prawidłowo określił okres przyznania zasiłku. Organ odwoławczy wskazał, iż Z.K. tracąc status bezrobotnego na dwa okresy krótsze niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, po zarejestrowaniu się w ciągu 14 dni od ustania zatrudnienia w powiatowym urzędzie pracy podlegał regulacji art. 73 ust. 5 ustawy. Przed wydaniem decyzji pobierał zasiłek łącznie przez 317 dni i uzyskał prawo do zasiłku w dniu [...] maja 2010r., więc zgodnie z art. 73 ust. 5 ustawy przysługiwał mu zasiłek uzupełniający w ilości 47 dni.
Od powyższej decyzji Z.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W skardze podał, iż nie zgadza się z uzasadnieniem decyzji organu II instancji ponieważ jego zdaniem spełnia on wszystkie warunki do uzyskania nowego zasiłku zgodnie z ustawą. Zdaniem skarżącego nie ma regulacji prawnych określających konieczność wykorzystania zasiłku do ostatniego dnia. W ocenie skarżącego stanowisko organu jest błędne poza jednym aspektem, że jego sprawy dotyczy art. 71 ust. l, pkt 2, lit. "a" i "c" ustawy, nie podając jednak uzasadnienia w/w twierdzenia. Skarżący wskazał, że organ odwoławczy nie sprawdził w dokumentach kiedy rejestrował się na okres uzupełniający. Skarżący zarzucił także organom I i II instancji, że w uzasadnieniach nie wspominają o łączeniu okresów zatrudnienia zgodnie z art. 71, ust. 1 pkt 2 ustawy, a tylko o łączeniu okresów pobierania zasiłku. Ponadto zdaniem skarżącego Starosta Powiatu wydając decyzję z dnia [...] sierpnia 2010r. uchylił decyzję organu II instancji z dnia [...] sierpnia 2010 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Zarzuty skarżącego organ uznał za nieuzasadnione. Wojewoda wskazał, iż w uzasadnieniu skarżonej decyzji dokładnie zapisano wszystkie daty rejestracji bezrobotnego w urzędzie pracy. Odnosząc się do zarzutów skargi organ dodał ponadto, iż organ I instancji nie pozbawił skarżącego prawa do zasiłku, co oznacza, że łączył okresy zatrudnienia w okresie 18 miesięcy poprzedzających każdy dzień rejestracji. Oddzielnie żaden z okresów zatrudnienia nie przekraczał 365 dni i nie uprawniał do zasiłku, dopiero połączenie kolejnych okresów zatrudnienia dawało prawo do zasiłku. Konieczność łączenia okresów pobierania zasiłku wynika zaś z art. 73 ust. 5 ustawy. Wojewoda wskazał ponadto, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nie uchyla decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2010 r., ale stanowi nową decyzję, której wydanie wymagało wszczęcia postępowania przez organ i zapoznania się strony z zebranym materiałem dowodowym i nowymi okolicznościami w sprawie, powstałymi w związku z uchyleniem decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2010 r. oraz wydaniem przez Starostę Powiatu decyzji z dnia [...] maja 2010 r. o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 p.p.s.a.).
Przedmiot kontroli na gruncie rozpoznawanej sprawy stanowiła decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty w sprawie uznania skarżącego za osobę bezrobotną i przyznania mu zasiłku dla osoby bezrobotnej. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w tej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm., dalej zwanej ustawą) oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze do ustawy w tym rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. Nr 262 poz. 2607 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem.
Zagadnienie rejestracji bezrobotnych (stanowiące przedmiot zaskarżonej decyzji) uregulowane zostało w rozdziale 9 ustawy. Zgodnie z treścią zawartego w nim art. 33 ust. 2 ustawy rejestracja bezrobotnych (...) następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Natomiast szczegółowe zasady rejestracji bezrobotnych i prowadzenia rejestru bezrobotnych określone zostały w treści rozporządzenia wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 33 ust. 5 ustawy.
Proces rejestracji osoby bezrobotnej w świetle przepisów cyt. rozporządzenia przebiega w sposób następujący. Bezrobotny zgłasza się w celu dokonania rejestracji do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na zameldowanie w miejscu pobytu stałego lub czasowego (...) - § 2 rozporządzenia. Osoba rejestrująca się stosownie do treści § 3 ust. 1 rozporządzenia obowiązana jest przedłożyć do wglądu pracownikowi powiatowego urzędu pracy dokonującemu rejestracji następujące dokumenty:
1) dowód osobisty lub inny dokument tożsamości,
2) dyplom, świadectwo ukończenia szkoły lub świadectwo szkolne albo zaświadczenie o ukończeniu kursu lub szkolenia,
3) świadectwa pracy oraz inne dokumenty niezbędne do ustalenia jej uprawnień,
4) dokument stwierdzający przeciwwskazania do wykonywania określonych prac jeżeli taki dokument posiada. Dodatkowo osoba niepełnosprawna obowiązana jest przedłożyć dokument potwierdzający stopień jej niepełnosprawności (ust. 2).
Nie dokonuje się rejestracji w przypadku nieprzedłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2 lub odmowy złożenia podpisu na karcie rejestracyjnej przez osobę rejestrującą (ust. 4 § 3 rozporzadzenia). Wyjątek od wskazanej powyżej reguły przewiduje ust. 5 cyt. paragrafu, zgodnie z którym w szczególnie uzasadnionych przypadkach starosta może wyrazić zgodę na rejestrację osoby nieposiadającej kompletu dokumentów.
Rejestracja bezrobotnego następuje w dniu przedłożenia dokumentów, o których mowa była powyżej, po poświadczeniu przez bezrobotnego własnoręcznym podpisem prawdziwości danych i oświadczeń zamieszczonych w karcie rejestracyjnej (§ 4 ust. 1). W przypadku gdy bezrobotny był już zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy ponowna rejestracja polega na wprowadzeniu do rejestru nowych danych lub aktualizacji istniejących (ust. 2).
Rozpoznanie przedmiotowej sprawy determinują inne toczące się postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych, jakie toczyły się przed wydaniem zaskarżonej decyzji.
Z materiału dowodowego zgromadzonego przez organ pierwszej instancji wynika, że przed wydaniem decyzji z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. oraz przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] lipca 2010r. skarżący uprzednio dwukrotnie rejestrował się jako osoba bezrobotna ([...] maja 2008 r., [...] maja 2009 r.) i uzyskiwał prawo do zasiłku dla bezrobotnych, następnie tracił ten status w związku z podjęciem zatrudnienia. Przedostatnia rejestracja (trzecia) miała miejsce w dniu [...] maja 2010 r. Organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] maja 2010r. uznał, iż skarżący uzyskał status bezrobotnego z dniem [...] maja 2010 r. i nabył prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia następnego tj. [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r., czyli na okres skrócony o 317 dni z uwagi na okres pobierania uprzednio zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2010r. o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2010r. i o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010r. do dnia [...] lipca 2010r. Już samo porównanie dat określających okres przyznania skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych świadczy jednoznacznie, iż okresy te nakładają się na siebie (od dnia [...] maja do [...] czerwca 2010r.), co już kwalifikuje zaskarżona decyzję i decyzję ją poprzedzającą Starosty za niezgodną z przepisami prawa.
Zauważyć należy, iż decyzja Starosty nr [...] z dnia [...] maja 2010r., co prawda została zaskarżoną odwołaniem, jednakże dotychczas nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Skarżący dnia [...] maja 2010 r. wniósł odwołanie do Wojewody, w którym zakwestionował skrócenie mu okresu, na który przyznano zasiłek dla bezrobotnych i podniósł, iż zgodnie z art. 71 ust. 2 ww. ustawy, spełnia warunki do uzyskania nowego zasiłku w pełnym wymiarze tj. na okres 365 dni. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Wojewoda, po rozpoznaniu odwołania skarżącego, utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. orzekającą o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotna z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. w wysokości 690,00 zł miesięcznie.
Na skutek złożenia przez skarżącego skargi na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 1 grudnia 2010r. uchylił w/w decyzję, stwierdzając w uzasadnieniu, iż doszło do błędnego określenia w decyzjach organu pierwszej instancji okresów dotyczących przyznania skarżącemu prawa do zasiłku do bezrobotnych, co musiało skutkować ich uchyleniem.
W przedmiotowej sprawie organy obu instancji w swoich ustaleniach faktycznych uwzględniły to, że w dniu [...] maja 2010 r. Z.K. zwrócił się do PUP o wykreślenie go jako osoby bezrobotnej z rejestru bezrobotnych. Po rozpoznaniu w/w wniosku decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Starosta Powiatu orzekł o utracie przez Z.K. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...] maja 2010r.
Ponadto nie uszło uwadze organów także to, że jeszcze przed wydaniem przez organ decyzji o wykreśleniu, Z.K. w dniu [...] maja 2010 r. zgłosił się w PUP, rejestrując się tego samego dnia jako osoba bezrobotna. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] wnioskodawca został zarejestrowany jako osoba bezrobotna (z dniem [...] maja 2010 r.) oraz przyznano mu prawo do zasiłku od dnia [...] maja 20101 r. do [...] lipca 2010 r.
Na skutek złożonego odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji, ponieważ do dnia jej wydania starosta nie ustosunkował się do wniosku Z.K. z dnia [...] maja 2010 r. o wykreślenie do z rejestru osób bezrobotnych. Nastąpiło to dopiero po wydaniu zaskarżonej decyzji, decyzją z dnia [...] maja 2010 r. o wykreśleniu skarżącego z rejestru bezrobotnych.
Rozpoznając przedmiotową sprawę organy nie wskazały, ani w sentencjach decyzji, ani też w ich uzasadnieniach, czy działały na podstawie wniosku Z.K., czy też z urzędu. Powyższa okoliczność ma decydujące znaczenia dla rozpoznania sprawy, gdyż w aktach sprawy znajduje się tylko jedna karta rejestracyjna bezrobotnego wypełniona przez skarżącego i zgłoszona Staroście w dniu [...] maja 2010r. Jest to poważne zaniedbanie organów w rozpoznawanej sprawie, które mogło doprowadzić do stanu, w którym naruszono by zasadę res iudicata, tzn. została wydana decyzja administracyjna w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym ze sprawą rozstrzygniętą już uprzednio inną decyzją ostateczną (decyzja, od której nie przysługuje odwołanie w administracyjnym toku instancji).
Z uzasadnienia odpowiedzi na skargę może natomiast wynikać, że organ I instancji, po uchyleniu przez Wojewodę decyzji Starosty z dnia [...] sierpnia 2010r. i po wydaniu przez ten organ decyzji z dnia [...] maja 2010r. o utracie przez skarżącego na jego wniosek statusu osoby bezrobotnej wszczął z urzędu przedmiotowe postępowania w sprawie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2010r. i przyznania zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia [...] maja 2010r. do dnia [...] lipca 2010r.
Gdyby tak rzeczywiście nastąpiło to należy zwrócić uwagę na to, że treść wskazanego już art. 33 ust. 2 ustawy, jednoznacznie określa, iż do nabycia uprawnienia osoby bezrobotnej konieczne jest zarejestrowanie się według zasad ogólnych określonych szczegółowo w ustawie, a więc postępowanie może być zainicjowane jedynie na wniosek zainteresowanej osoby. Brak jest więc jakichkolwiek podstaw, aby w przedmiotowej sprawie organ wszczął postępowanie z urzędu.
Zupełne pominięcie ww. zagadnienia doprowadziło do wydania decyzji, które nie odpowiadają stanowi faktycznemu i prawnemu w dacie jej wydania. Powyższe błędy uniemożliwiają Sądowi dokonanie merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w zakresie zarzutów skargi. Z przepisów art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., wynika jednoznacznie, że postępowanie dowodowe jest oparte na zasadzie oficjalności, co oznacza, że organ administracyjny zobowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Zaniechanie przez organ podjęcia czynności procesowych, zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ pierwszej instancji powinien przeprowadzić rzetelne postępowanie wyjaśniające w omawianym wyżej zakresie. Przede wszystkim Starosta powinien ustalić w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości, czy w przedmiotowej sprawie wszczął postępowanie z urzędu, czy też na wniosek Z.K., a jeżeli tak, to wniosek ten powinien określić w sposób mogący go zindywidualizować co do daty. W przypadku ustalenia, że jest nim karta rejestracyjna z dnia [...] maja 2010r. organ pierwszej instancji winien rozważyć charakter prawny decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2010r. o uchyleniu decyzji Starosty z dnia [...] maja 2010r. i umorzeniu postępowania organu pierwszej instancji i w zależności od dokonanych ustaleń wydać stosowną decyzję.
Mając powyższe na uwadze Sąd, z uwagi na naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ja poprzedzającej do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono na podstawie art. 152 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło