II SA/Go 868/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Asesor WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi R.K. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie złożenie propozycji warunków zatrudnienia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (określany dalej jako DIAS) poinformował rachmistrza celnego R.K. młodszego eksperta Służby Celnej Izby Administracji Skarbowej, że na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1948 ze zm. - określanej dalej u.p.w.u. KAS) składa wyżej wymienionemu propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej na następujących warunkach: 1) rodzaj umowy o pracę - umowa o pracę na czas nieokreślony, 2) stanowisko służbowe – ekspert skarbowy, zaliczane do grupy stanowisk specjalistycznych w służbie cywilnej, 3) miejsce wykonywania pracy —[...], 4) komórka organizacyjna Referat Podatku Akcyzowego i Gier w w Izbie Administracji Skarbowej, 5) wynagrodzenie miesięczne: zasadnicze według mnożnika 2, 384 kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej, dodatek za wieloletnią pracę w służbie cywilnej w wysokości wynoszącej po pięciu latach pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego; dodatek ten wzrasta o 1% za każdy następny rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, 6) wymiar czasu pracy - 1/1. W piśmie tym ponadto DIAS wskazał, iż zaproponowane warunki zatrudnienia będą obowiązywać od dnia następnego po ich przyjęciu, jednakże nie wcześniej niż od dnia 1 czerwca 2017 r. Jednocześnie organ pouczył, iż zgodnie z art. 170 ust. 2 u.p.w.u. KAS w terminie 14 dni od dnia otrzymania powyższej propozycji powinien złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia, natomiast w przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 2 u.p.w.u. KAS, stosunek służby wygaśnie po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upłynie termin do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż dnia 31 sierpnia 2017 r. Wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jak zwolnienie ze służby. Powyższe pismo zostało doręczone wyżej wymienionemu funkcjonariuszowi celnemu w dniu 26 maja 2017 r. Pismami z dnia [...] maja 2017 r. skarżący wezwał DIAS do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji obejmującej propozycję służby w Służbie Celno – Skarbowej oraz wniósł o uzupełnienie pisma z dnia [...] maja2017 r. o elementy typowe dla decyzji administracyjnej: formę, wskazanie podstawy prawnej złożenia funkcjonariuszowi propozycji pracy w korpusie cywilnym, uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o prawie do zaskarżenia. Oświadczeniem złożonym w dniu 8 czerwca 2017 r. skarżący przyjął złożoną propozycję zatrudnienia czyniąc jednak zastrzeżenie, że zamierza podejmować kroki prawne w celu odzyskania statusu funkcjonariusza. W piśmie z dnia [...] czerwca 2017r. skierowanym do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (określanego dalej jako Szef KAS) za pośrednictwem DIAS, skarżący wskazał, iż wnosi odwołanie od otrzymanej w dniu 26 maja 2017 r. propozycji pełnienia pracy w korpusie służby cywilnej, będącej jednocześnie decyzją administracyjną o jego zwolnieniu ze służby w Służbie Celno-Skarbowej; zaskarża tę decyzję w całości oraz domaga się jej uchylenia w całości, a tym samym pozostawienia go jako funkcjonariusza w Służbie Celno-Skarbowej. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 i art. 60 Konstytucji, art. 165 ust. 3 i 7 oraz art. 170 ust. 1 u.p.w.u. KAS, art.179 i art. 180 ustawy dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1947 ze zm.– określana dalej jako ustawa o KAS), art. 6, art. 8, art. 9, art. 10, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Odwołujący wniósł ponadto o przekazanie odwołania do uprawnionego podmiotu, w przypadku, gdyby miało się okazać, że to nie Szef KAS jest organem właściwym do rozpatrzenia niniejszego odwołania. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r., wskazując na przepis art. 52 § 3 p.p.s.a., skarżący wezwał DIAS do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdził w nim, że organ zgodnie z art. 167 ust. 5 u.p.w.u. KAS obowiązany był do złożenia mu propozycji służby. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odpowiadając na pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2017 r., stanowiące odwołanie od propozycji zatrudnienia, DIAS poinformował że przepisy u.p.w.u. KAS nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi, tym samym nie znajduje uzasadnienia zastosowanie art. 133 kpa. Stąd z uwagi na brak podstaw do przekazania powyższego pisma Szefowi KAS, podlega ono zwrotowi. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odpowiadając na wniosek skarżącego o uzupełnienie pisma zawierającego propozycję zatrudnienia, organ poinformował że przepisy u.p.w.u. KAS nie zawierają podstawy prawnej do wydania decyzji w sprawie propozycji zatrudnienia. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] DIAS – odpowiadając na pismo z dnia [...] czerwca 2017 r., stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – poinformował skarżącego, iż powołany przez niego art. 52 § 3 p.p.s.a nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Organ wskazał, że przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. u.p.w.u. KAS przewidują sytuację nieotrzymania przez pracownika lub funkcjonariusza do dnia 31 maja 2017 r. pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby (art. 170 ust. 1 ), jak również nie przewidują formy decyzji dla propozycji pracy dla funkcjonariusza. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odpowiadając na pismo skarżącego z dnia [...] maja 2017 r. w sprawie wydania decyzji w postaci propozycji służby w Służbie Celno – Skarbowej, DIAS ponownie poinformował, że przepisy u.p.w.u. KAS nie przewidują dla propozycji zatrudnienia składanej dotychczasowemu funkcjonariuszowi formy decyzji administracyjnej. W tych okolicznościach R.K. złożył w dniu 2 sierpnia 2017r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na czynność lub akt DIAS wyrażoną w dokumencie propozycji pracy z dnia [...] maja 2017 r. Złożonej propozycji zatrudnienia skarżący zarzucił nieważność i bezprawność z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia mu propozycji pracy w świetle przepisów u.p.w.u. KAS tj. naruszenie art. 165 ust. 3 i ust. 7 oraz art. 170 ust. 1 tej ustawy oraz naruszenie art. 179 i art. 180 ustawy o KAS. Zarzucił także niekonstytucyjność zaskarżonego aktu/czynności ze względu na niezgodność z art. 2, art 7, art. 32 ust. 1 i art. 60 Konstytucji. Z ostrożności procesowej skarżący podniósł, że złożenie propozycji zatrudnienia w jego przypadku nie było właściwe, ponieważ właściwie zastosowane przesłanki z art. 165 ust. 7 u.p.w.u. KAS powinno prowadzić do przedłożenia mu propozycji służby. Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że nawet jeśli propozycja warunków zatrudnienia składana na podstawie art. 165 ust. 7 p.w.u. KAS nie musi mieć formy decyzji to jednak musi przybrać formę prawną umożliwiającą zaskarżenie tej czynności. W ocenie skarżącego propozycja zatrudnienia spełnia warunki do uznania jej za czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ponieważ została skierowana do indywidualnego podmiotu, ma charakter publicznoprawny oraz dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa. Skarżący podkreślił, iż zjawisko "ucywilnienia" funkcjonariuszy służb mundurowych nigdy uprzednio w polskim porządku prawnym nie wystąpiło. Nie zdarzyło się aby ustawodawca ustanowił odgórne mechanizmy zwalniania funkcjonariuszy ze służby i kierowania ich do pracy poprzez przekazanie im propozycji pracy, przekształcania podstawy wykonywanych czynności służbowych z aktu mianowania na kodeks pracy. Ponadto - odwołując się do art. 2 Konstytucji (wynikającą z niego zasadę poprawniej legislacji, nakazującą formułowanie przepisów w sposób precyzyjny i jasny, zasadę pewności i bezpieczeństwa prawnego oraz ochrony zaufania do państwa i prawa) i art. 7 Konstytucji (nakazujący, aby wszelkie działania tego organu były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej) – skarżący wskazał, że ustawodawca w u.p.w.u. KAS ani w ustawie o KAS w istocie (wbrew swoim chęciom czy intencjom) nie zapisał w ogóle prawnej możliwości "ucywilnienia" funkcjonariuszy. Tak więc "ucywilnienie" części funkcjonariuszy pełniących służbę w jednej jednostce organizacyjnej jest sprzeczne Konstytucją, która stanowi, iż wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne (art. 32 ust. 1 Konstytucji) i nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 ust. 2 Konstytucji). Dokonując wykładni art. 165 ust. 7 p.w.u. KAS skarżący podkreślił, iż wskazany przepis operuje tymi samymi co art. 165 ust. 3 p.w.u. KAS zwrotami, tj. "odpowiednio" oraz "albo", co należy jednoznacznie rozumieć w ten sposób, iż w zależności od pierwotnej formy rodzaju "zatrudnienia" (umowy o pracę/mianowania na funkcjonariusza) ta sama forma będzie proponowana również w KAS. Innymi słowy - organ winien był złożyć wszystkim pracownikom propozycję pracy, a wszystkim funkcjonariuszom propozycję służby. Zapisy tego przepisu wykluczają dowolność czy zamienność składania propozycji, tj. wykluczają by pracownik dostał propozycję służby, a funkcjonariusz propozycję pracy. Skarżący stwierdził również, że kryteria według których składano określonym funkcjonariuszom propozycje zatrudnienia zostały sformułowane wyłącznie w piśmie Szefa KAS z [...] stycznia 2017 r., które nie jest źródłem prawa. Podniósł również zarzut niekonstytucyjności art. 165 ust. 7 u.p.w.u.KAS, polegającej na tym, że ustawodawca zapisał niejasne i niedające się obiektywnie zweryfikować przesłanki "ucywilnienia" w tym przepisie (przebieg służby, posiadane kwalifikacje, miejsce zamieszkania). Narusza to - jego zdaniem - również art. 60 Konstytucji, który zakłada, że obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach. Jak bowiem wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, prawo określające warunki ubiegania się o przyjęcia do służby, warunki jej pełnienia (a także zwolnienia z niej) muszą być precyzyjnie sformułowane, bo tylko wówczas można ocenić, czy obywatele mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach. Określenie kryteriów zwalniania z określonej służby publicznej oraz procedura podejmowania odpowiednich decyzji w tym zakresie musi spełniać wymóg szczegółowego i precyzyjnego uregulowania ustawą, celem wyeliminowania jakiejkolwiek dowolności decyzji podejmowanych w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o: 1/ odrzucenie skargi z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, 2/ ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej na wypadek, gdyby Sąd nie uwzględnił wniosku z pkt 1. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż propozycja zatrudnienia z dnia [...] maja 2017 r. nie jest innym niż decyzja lub postanowienie aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, nie jest też oczywiście decyzją ani postanowieniem, wobec czego nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Propozycja ta nie jest aktem o charakterze publicznym, nie jest ona bowiem przeznaczona dla wszystkich ani dla żadnej zbiorowości, lecz dla konkretnej osoby - jej adresata. Akt ten nie ma też charakteru "władczego " i nie został wygenerowany przez organ władzy publicznej. Jak już wywiedziono wyżej, zaskarżona przez skarżącego propozycja zatrudnienia jest aktem związanym z zatrudnieniem skarżącego w strukturach Krajowej Administracji Skarbowej, a konkretnie w Izbie Administracji Skarbowej i jest dokumentem o charakterze "pracowniczym", kształtującym sytuację skarżącego u pracodawcy i przy jej sporządzeniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie działał jako organ władzy publicznej, lecz jako kierownik jednostki organizacyjnej - Izby Administracji Skarbowej, która aktualnie jest pracodawcą skarżącego. W związku z tym powyższa propozycja zatrudnienia, jako niemieszcząca się w katalogu spraw objętych orzekaniem sądów administracyjnych, uchyla się spod kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., co z kolei winno skutkować odrzuceniem wywiedzionej skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na wypadek, gdyby Sąd nie podzielił argumentów w zakresie istnienia podstaw do odrzucenia skargi, organ podniósł, iż w dniu 8 czerwca 2017 r. skarżący złożył oświadczenie o przyjęciu propozycji zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej. Kwestionowanie w tej chwili i wnoszenie przedmiotowej skargi z powołaniem się na nieważność i bezprawność propozycji pracy jawi się jako czynność pozorna, a postępowanie skarżącego jako niekonsekwentne. Ponadto DIAS, reprezentując pracodawcę i działając w oparciu o obowiązujące prawo, miał za zadanie stworzenie nowej struktury w ramach Izby Administracji Skarbowej. Zadania te wynikają z obowiązujących przepisów, do stosowania których jest on zobligowany. Bezzasadnym jest zarzut skarżącego odnośnie nieważności przedłożonej mu propozycji zatrudnienia i jej niezgodności z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 i art. 60 Konstytucji RP poprzez przedłożenie funkcjonariuszowi propozycji określającej warunki zatrudnienia, ponieważ zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 165 ust. 3 oraz ust. 7 w zw. z art. 170 u.p.w.p. KAS DIAS mógł złożyć odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Skarżący otrzymał propozycję pracy i ją przyjął, co wskazuje, iż chce pozostać w strukturach KAS. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 165 ust. 3 i ust. 7 oraz art. 170 u.p.w.u. KAS organ wyjaśnił, że wynika z nich jednoznacznie, że kierownik jednostki organizacyjnej był uprawniony do wyboru propozycji, jaką składał pracownikom lub funkcjonariuszom w zakresie tego, czy proponował im zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, czy proponował pełnienie służby. Użyty w tym przepisie zwrot "odpowiednio" oznacza, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej mógł składać zarówno funkcjonariuszom, jak i pracownikom, propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia bądź nowe warunki pełnienia służby w jednostce przez siebie kierowanej. Wyraz "odpowiednio" porządkuje więc kwestię tego komu składa się propozycję, natomiast nie determinuje tego, jakiego rodzaju propozycja powinna być złożona. Poza tym, wbrew wywodom skarżącego, treść art. 165 ust. 3 u.p.w.u. KAS nie przesądza o tym, że posiada on nadal status funkcjonariusza. Przepis ten stanowi, że funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych stali się z dniem wejścia w życie ustawy o KAS funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, pełniącymi służbę w jednostkach KAS. Ustawa o KAS weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r. i w tej dacie istotnie skarżący stał się funkcjonariuszem Służby Celno - Skarbowej, jednakże w treści art. 165 ust. 3 u.p.w.u. KAS wyraźnie ustawodawca zaznaczył "z zastrzeżeniem art. 170". Dopiero otrzymanie propozycji, pracy lub służby, powoduje kontynuację związania z Izbą Administracji Skarbowej jako pracodawcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o KAS oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była złożona - na podstawie art. 165 ust. 7 u.p.w.u. KAS - pisemna propozycja DIAS z dnia [...] maja 2017 r., skierowana do skarżącego, określająca warunki jego zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej. Skarżący sprecyzował przedmiot zaskarżenia jako czynność względnie akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do oceny skargi pod względem merytorycznym sąd ma obowiązek zbadania czy skarga spełnia wymogi formalne, czy złożona została w terminie oraz czy jest dopuszczalna. W analizowanej sprawie skarga spełnia wymogi formalne, złożona została z zachowaniem przewidzianego trybu, gdyż jej wniesienie poprzedzone zostało wynikającym z art. 52 § 2 p.p.s.a. wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, zachowany został również termin do jej wniesienia. Wskazać w tym miejscu przyjdzie, w ocenie Sądu rozpoznającego daną sprawę złożona skarżącemu propozycja zatrudnienia z dnia [...] maja 2017 r. stanowi akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W treści wskazanego przepisu mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Tak jak decyzja czy postanowienie administracyjne są kierowane do określonych podmiotów, tak również akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., skierowane są przez organ administracji publicznej do określonych podmiotów. Z treści omawianej regulacji można wywodzić, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 250/04). Akt lub czynność, o których mowa we wskazanym powyżej przepisie, podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny (uprawnienie lub obowiązek), którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. Są to zatem akty lub czynności, w których występuje podwójna konkretność (podmiotowa i przedmiotowa) przez wskazanie indywidualnego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu administrowanego. Z przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wywieść również, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że konieczne jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek określonego adresata. Inaczej mówiąc, musi istnieć związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, które dotyczą tak określonego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu. Uprawnienie lub obowiązek wynika z przepisu prawa, jeżeli ich powstanie nie wymaga konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej. Z powyższych uwag wynika, że o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) ma charakter publicznoprawny, podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, zaś samo uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, Inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Warszawa 2017, s. 66 - 68). Zaskarżona w niniejszej sprawie pisemna propozycja została wydana na podstawie art. 165 ust. 7 u.p.w.u. KAS. Zgodnie z jego treścią, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej oraz Dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Przytoczony przepis wprost określa obowiązek dyrektorów wymienionych w przepisie jednostek organizacyjnych KAS złożenia pisemnej propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby pracownikom oraz funkcjonariuszom danej jednostki w terminie do dnia 31 maja 2017 r. ("składają odpowiednio"). Obowiązkowi temu musi odpowiadać zatem uprawnienie pracowników oraz funkcjonariuszy wymienionych jednostek organizacyjnych do otrzymania propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby. Obowiązek złożenia pisemnej propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby pracownikom i funkcjonariuszom jednostek organizacyjnych KAS jest następstwem zastrzeżenia z art. 170 u.p.w.u.KAS, do którego odsyła art. 165 ust. 3 tej ustawy. Zgodnie z art. 165 ust. 3 u.p.w.u.KAS, pracownicy zatrudnieni w izbach celnych oraz urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo w komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych stali się z dniem wejścia w życie ustawy (tj. z dniem 1 marca 2017 r.), z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach Krajowej Administracji Skarbowej, zwanych dalej "jednostkami KAS" albo funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, zwanymi dalej "funkcjonariuszami", pełniącymi służbę w jednostkach KAS i zachowując ciągłość pracy i służby. Przy czym zastrzeżenie z art. 170 u.p.w.u.KAS, o którym wyżej mowa wskazuje, że kontynuacja pracy i służby po dniu 31 sierpnia 2017 r. uzależniona została od otrzymania do dnia 31 maja 2017 r. pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby oraz od przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby. Zarówno bowiem w przypadku nieotrzymania pisemnej propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby do dnia 31 maja 2017 r., jak również w razie oświadczenia o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, stosunki pracy osób zatrudnionych w jednostkach KAS oraz stosunki służbowe osób pełniących służbę w jednostkach KAS wygasają. Wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza w przypadkach, o których mowa w art. 170 ust. 1 u.p.w.u.KAS, traktuje się jako zwolnienie ze służby (art. 170 ust. 3 tej ustawy).Propozycja zatrudnienia złożona funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej inicjuje przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy, którego konsekwencją jest ustanie stosunku służbowego. Przyjęcie propozycji zatrudnienia oznacza bowiem wyrażenie zgody na zawarcie umowy o pracę na warunkach wynikających z propozycji zatrudnienia, a zawarcie umowy o pracę jest równoznaczne z faktycznym zaprzestaniem pełnienia służby. Ze względu zatem na skutek przyjęcia lub odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia złożonej funkcjonariuszowi, pisemna propozycja zatrudnienia musi być postrzegana jako akt "wkraczający" w stosunek służbowy i dotykający elementu "nawiązania" i "ustania" stosunku służbowego. Kwalifikacja propozycji zatrudnienia złożonej na podstawie art. 165 ust. 7 u.p.w.u. KAS zawartej piśmie DIAS z dnia [...] maja 2017 r., jako aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wskazuje, że jego sądowa kontrola jest dopuszczalna. Sąd stwierdził, że zaskarżony w niniejszej sprawie akt był przedmiotem skargi wniesionej przez R.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w sprawie sygn. akt II SA/Go 867/17. W wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt – j.w. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu skargi R.K.: w punkcie I. sentencji - uchylił zaskarżony akt, w punkcie II – uznał obowiązek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do złożenia skarżącemu pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględni posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Stosownie do treści art. 58. § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W okolicznościach niniejszej sprawy skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wskazany przepis stanowi podstawę odrzucenia skargi w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz tożsamość przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został prawomocny wyrok lub sprawa jest w toku (A. Kabat, Skarga, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.). Jak wyżej wskazano sprawa dotycząca przedmiotowego aktu będącego propozycją zatrudnienia zawartą w piśmie DIAS z dnia [...] maja 2017 r. została rozpoznana przez WSA w Gorzowie Wlkp. w sprawie sygn. akt II SA/Go 867/17, przy czym ze względu na fakt, że wyrok w tej sprawie nie uzyskał jeszcze waloru prawomocności przyjąć należy, że sprawa jest w toku. Powyższa okoliczność stanowiła bezwzględną przeszkodę przystąpienia do merytorycznego rozpoznania sprawy i obligowała Sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze postanowiono jak sentencji.