II SA/Go 872/14

Dnia 22 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] października 2014 roku nr [...] orzekającej o odmowie umorzenia wobec K.P. należności w kwocie 26.974,48 zł tytułem zwrotu refundacji kosztów wyposażenia stanowiska pracy wynikającej z niedotrzymania warunków umowy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Decyzja zawierała pouczenie o prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia postanowienia, za pośrednictwem Wojewody. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja została doręczona w dniu 10 października 2014 r. M.P. – dorosłemu domownikowi, znanemu osobiście doręczycielowi. Pismem nadanym poleconą przesyłką pocztową w dniu 12 listopada 2014 r. K.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Wojewody skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2014 roku nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie wskazując, że została ona wniesiona po upływie przewidzianego w tym celu ustawowego terminu, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja Wojewody z dnia [...] października 2014 r. nr [...] została doręczona dnia 10 października 2014 r., odebrała ją osoba będąca dorosłym domownikiem skarżącej. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 11 października 2014 r. i upłynął z dniem 10 listopada 2014 r. (przy uwzględnieniu faktu, że trzydziesty dzień terminu przypadł na niedzielę 9 listopada i z uwagi na treść art. 83 § 2 p.p.s.a. termin upłynął w poniedziałek 10 listopada). Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi zawartego w zaskarżonej decyzji, skarżąca złożyła skargę za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 12 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 8 akt sądowych), tj. po upływie przewidzianego w tym celu ustawowego trzydziestodniowego terminu. Z tej przyczyny skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.