II SA/Go 881/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł.R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł.R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Ł.R., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany zarówno do organu jak i do Sądu. Zdaniem skarżącego brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje realne zagrożenie dla dalszego bytu gospodarczego strony i skutkować może znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, iż urządzanie gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło jego dochodów, zatem brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może utrudnić działalność lub doprowadzić do jej zaprzestania. Skarżący dodał, iż jego sytuacja finansowa nie jest stabilna i zapłata nałożonej kary może doprowadzić w tym zakresie do całkowitego zachwiania. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na dodatkowe dokumenty, które udowadniają zdaniem pełnomocnika okoliczności stanowiące podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na realne niebezpieczeństwo zagrażające bytowi strony, znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki, podkreślając, iż kwota kary (24.000 zł) jest dla skarżącego nieosiągalna. W piśmie procesowym strona wskazała na sytuację finansową i stan majątkowy skarżącego odwołując się do treści załączonych do pisma procesowego dokumentów: oświadczenia skarżącego, dowodu uiszczenia w listopadzie: opłaty na lokal, opłaty za prąd i telefon, deklaracji PIT-36 za 2014 r. i 2013 r. oraz PIT/B. W oświadczeniu z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżący podał, iż w skład jego majątku wchodzi: 44 metrowe mieszkanie w [...], w którym zamieszkuje wraz z partnerka i ich czteroletnim dzieckiem, samochód [...] rocznik 2006 (o wartości 7.000 zł). Miesięczny dochód skarżącego wynosi aktualnie około 2500 zł, stanowiący jedyne źródło utrzymania trzyosobowej rodziny (partnerka skarżącego nie pracuje) . Miesięczne wydatki obejmują: czynsz za mieszkanie – 446,37 zł, opłata za polisę – 124 zł, pobyt w przedszkolu – 718 zł. Roczny dochód skarżącego za 2014 r. wyniósł 39.219,20 zł (średni miesięczny dochód – 3.268 zł), zaś w 2013 r. – 37.705,94 zł (średni miesięczny dochód – 3.142 zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.: Podstawę prawną wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawiając wyjątek od reguły określonej w art. 61§ 1 p.p.s.a., a zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61§ 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest zatem związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób: "Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków". (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA). Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nasuwa dodatkowo wniosek, iż warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się wymienionych w cyt. przepisie przesłanek. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, iż nie wystarczające jest przy tym samo oświadczenie wnioskodawcy, powinno zostać ono poparte dowodami źródłowymi. Wnioskodawca jest zobowiązany zatem do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod red. R.Hausera, C.H.Beck Warszawa 2013, str. 371). Analizując przedstawione we wniosku skarżącego oraz uzupełniającym go piśmie procesowym argumenty, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wymierzona skarżącemu w przedmiotowej sprawie kara pieniężna wynosi 24.000 zł. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach niniejszej sprawy, w połączeniu z obecną sytuacją finansową skarżącego, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej przez skarżącego. Sąd analizując złożone przez skarżącego dokumenty obrazujące sytuację finansową oraz rodzinną (wysokość dochodu osiąganego przez skarżącego przy obciążeniach ponoszonych na utrzymanie rodziny oraz posiadanym przez skarżącego majątku) uznał, uwzględniając stanowisko skarżącego wyrażone we wniosku, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej i pogorszenia bytu rodziny skarżącego. Z powyższych względów Sąd orzekł w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jak w sentencji.