II SA/Go 896/16

Dnia 12 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 p o s t a n a w i a : zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skarżącej N Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce komandytowej kwotę 284 (dwieście osiemdziesiąt cztery) złote tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi. N Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącej Spółce jednolitej płatności obszarowej na rok 2015 i o nałożeniu sankcji w wysokości 16.133,57 zł, a także o przyznaniu Spółce na 2015 rok: 1) płatności za zazielenienie w wysokości 15.542,09 zł (z pomniejszeniem w wysokości 126,83 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego); płatności redystrybucyjnej w wysokości 4.558,74 zł (z pomniejszeniem w wysokości 37,20zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego); kwoty z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 144,02 zł. Wnosząc skargę Spółka uiściła w dniu tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 484 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Akt, którego dotyczyła złożona w niniejszej sprawie skarga, wydany został m.in. w ramach uregulowań zawartych w ustawie z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1551 ze zm.), a także rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 2014 r. nr 181, s. 48). Uregulowania zawarte w powyższych aktach prawnych mają złożony charakter i specyficznie ujmują formy zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznawania płatności. W niniejszej sprawie zapadła decyzja m.in. o odmowie udzielenia stronie wsparcia finansowego z tytułu jednolitej płatności obszarowej, co świadczy o tym, iż rozstrzygnięto negatywnie w zakresie niespełnienia przez stronę skarżącą warunków formalnych do przyznania jej pomocy w ramach uregulowań zawartych w cyt. ustawie. Meritum tej decyzji sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, że podmiot występujący z wnioskiem nie otrzyma tej płatności. Zaskarżona decyzja w omawianym zakresie nie może być zatem traktowana jako obejmująca skonkretyzowane należności pieniężne mimo, że w decyzji organu I instancji (co utrzymał organ II instancji) nałożono na stronę skarżącą sankcję, które będą potrącane z płatności pomocy, do której producent rolny będzie uprawniony z tytułu wniosków składnych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności (§ 19 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014). Z uzasadnienia skargi wynika, że strona skarżąca kwestionuje przede wszystkim fakt nie przyznania jej jednolitej płatności obszarowej na rok 2015 oraz nałożenie sankcji w wysokości 16.133,57 zł. Nałożona w tej decyzji sankcja ma charakter wtórny związany z nieprzyznaniem stronie jednolitej płatności obszarowej. Powyższy pogląd znajduje oparcie w postanowieniach NSA z 28 września 2010 r., II GZ 265/10, z 28 stycznia 2011 r., II GZ 419/10 oraz z 26 sierpnia 2011 r., II GZ 403/11, w których stwierdzono, iż w sprawach ze skarg na decyzje odmawiające przyznania różnego rodzaju płatności mieszczących się w ramach pomocy udzielanej rolnikom ze środków unijnych i krajowych, należy pobierać wpis stały, ponieważ jest to decyzja odmawiająca przyznania określonego świadczenia, a nie decyzja o odmowie przyznania świadczenia w określonej wysokości. W wyniku niespełnienia przez wnioskodawcę określonych wymogów, warunkujących przyznanie określonej płatności, organ odmówił przyznania stronie skarżącej płatności i dodatkowo nałożył określoną sankcję finansową. Skoro nałożenie sankcji jest tylko pochodną odmowy przyznania płatności, to w takich sprawach powinno się pobierać jedynie wpis stały na podstawie § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl powołanego przepisu, w sprawach z zakresu rolnictwa i leśnictwa, nieobjętych wpisem stosunkowym, wpis stały wynosi 200 zł. Tym samym w niniejszej sprawie wystąpiła nadpłata wpisu sądowego od skargi w wysokości 284 zł. Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W konsekwencji kwota 284 zł jako nadpłacona tytułem wpisu sądowego od skargi, podlega zwrotowi z urzędu na podstawie art. 225 p.p.s.a. Zwrot powyższej kwoty nastąpi po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.