II SA/Go 941/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.N. na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nieprzekazania sprawy postanawia odrzucić skargę. W dniu 24 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo K.N., w którym wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego a Głównym Inspektorem Transportu Drogowego, dotyczącego właściwości miejscowej do prowadzenia postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 28 maja 2013r., sygn. akt II SO/Go 8/13, WSA w Gorzowie Wlkp. stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wskutek zażalenia złożonego przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Naczelny Sąd Administracyjny wydał dnia 31 lipca 2013r. postanowienie w sprawie sygn. akt II GZ 454/13 , którym uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. winna zostać odrzucona. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W przedmiotowej sprawie K.N. złożył do WSA w Gorzowie Wlkp. wniosek z dnia [...] marca 2013r. (data wpływu do Sądu – 24 kwietnia 2013r.) o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego a Głównym Inspektorem Transportu Drogowego, dotyczącego właściwości miejscowej do prowadzenia postępowania administracyjnego. Przy czym w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z żadnym sporem kompetencyjnym w rozumieniu art. 22 k.p.a, który podlegałaby rozpoznaniu przez sąd administracyjny, co przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym na wstępie postanowieniu z dnia 31 lipca 2013 r. We wniosku tym K.N. wyraził niezadowolenie z przekazania jego sprawy, dotyczącej nieuiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd po drogach krajowych, do dalszego prowadzenia Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Analiza treści wniosku oraz akt administracyjnych sprawy pozwoliła na zakwalifikowanie przedmiotowego wniosku jako skargi na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013r. nr [...], którym organ wyjaśnił skarżącemu, iż jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy, a żądanie przekazania jej do dalszego prowadzenia Wojewódzkiemu Inspektorowi Transportu Drogowego uznał za niezasadne. Wobec powyższego w pierwszej kolejności konieczne było rozważenie, czy zaskarżone pismo mieści się w katalogu aktów i czynności wskazanym w wyżej cytowanym przepisie art. 3 § 2. Nie ulega wątpliwości, że pismo to nie jest decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1), ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. Zatem należało rozważyć, czy zaskarżone pismo GITD mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, op.cit., s. 32). Zaskarżone pismo GITD z dnia [...] lutego 2013r. nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącego. Stanowi wyłącznie odpowiedź na jego wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu organowi. Wobec powyższego należało uznać, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a w konsekwencji, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.