II SA/Go 952/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. i T.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia Wójta Gminy do załatwienia wniosku postanawia odrzucić skargę. W dniu 21 grudnia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.C. i T.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011r. nr [...], którym organ, działając na podstawie art. 17 pkt 1 oraz art. 26 § 2 i § 3 w związku z art. 24 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, wyznaczył Wójta Gminy jako organ właściwy do załatwienia wniosku w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości stanowiącej działkę o nr ewid. [...], w tym o podjęcie zawieszonego postępowania. W skardze skarżący podnieśli, że nie ma podstaw, aby Kolegium powoływało się na art. 25 w związku z art. 24 pkt 1 kpa, a ponadto nie ma przeszkód, aby Urząd Miejski wydał decyzję o podziale działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi, uzasadniając swoje stanowisko tym, że na zaskarżone do Sądu postanowienie nie przysługuje zażalenie ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w związku z czym można je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W przedmiotowej sprawie A. i T.C. wnieśli skargę na postanowienie SKO, na które zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej kpa, nie przysługuje zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Żaden z przepisów kodeksu nie daje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wydane przez organ w trybie art. 26 § 2 kpa, więc strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może je zaskarżyć odwołując się od decyzji kończącej postępowanie, co wynika wprost z art. 142 kpa (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2009r., sygn. akt II OSK 1900/09, Lex nr 582861). Skoro zatem na zaskarżone w niniejszym postępowaniu postanowienie o wyznaczeniu Wójta Gminy do załatwienia wniosku dotyczącego zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości, którego podstawa prawną był m. in. art. 26 § 2 kpa, nie przysługuje zażalenie w administracyjnym toku instancji, to tym samym postanowienie to, nie mieszcząc się katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych ujętym w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie może być przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.