II SA/Go 985/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Z.L. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] r., nr [...], II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Asp. szt. w st. spocz. Z.L. w związku ze zwolnieniem ze służby otrzymał świadectwo służby z [...] września 2012 r. W punkcie 1 dokumentu stwierdzono, że Z.L. pełnił służbę w Komendzie Powiatowej Policji w okresie od [...] czerwca 1991 r. do [...] lutego 2011 r. i na podst. art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji od [...] sierpnia 2012 r. do [...] sierpnia 2012 r. Z.L. wnioskiem z [...] września 2012 r. wniósł o sprostowanie świadectwa służby. W uzasadnieniu wniosku zainteresowany podniósł, że w dokumencie zupełnie został pominięty okres wyłączenia go ze służby na podstawie błędnej decyzji (unieważnionej) o zwolnieniu ze służby w Policji. Ponadto przytoczył art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r., nr 287, poz. 1687 ze zm.), zgodnie z którym okres, za który przyznano świadczenie pieniężne, traktuje się za równorzędny ze służbą; okresu pozostawania poza służbą, za który przyznano świadczenie pieniężne, nie uważa się za przerwę w służbie, której skutkiem byłaby utrata uprawnień uzależnionych od nieprzerwanej służby. Mając na uwadze powyższe Z.L. wniósł o dokonanie wpisu w świadectwie służby o treści: "okres od [...].02.2011 r. do [...].08.2012 r. zaliczony do służby na podstawie art. 42 ust. 5 i 6 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji". Komendant Powiatowy Policji nie uwzględnił wniosku i postanowieniem z [...] września 2012 r. nr [...], na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz § 27 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów z 2 września 2002 r. (Dz.U. nr 151, poz. 1261), odmówił sprostowania świadectwa służby z [...] września 2012 r., w brzmieniu określonym przez Z.L. we wniosku z [...] września 2012 r. Uzasadniając postanowienie Komendant Powiatowy Policji wskazał, iż skarżący do służby w Policji został przyjęty [...] czerwca 1991 r. Rozkazem personalnym nr [...] z [...] lutego 2011r. Komendant Powiatowy Policji z dniem [...] lutego 2011r. zwolnił Z.L. ze służby. Rozkaz ten został uchylony decyzją Komendanta Miejskiego Policji z [...] lipca 2012 r., w konsekwencji czego Z.L. z dniem [...] sierpnia 2012 r., po uprawomocnieniu się ww. decyzji, na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o Policji został przywrócony do służby. Kolejno z dniem [...] sierpnia 2012 r. policjant został zwolniony ze służby rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z [...] sierpnia 2012 r., na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji. Następnie Komendant Powiatowy Policji powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 7 grudnia 2007 r., sygn. IV SA/GI 466/07 wskazał, iż zgodnie z treścią art. 42 ust. 1 ustawy o Policji, należy przyjąć stanowisko, iż uchylenie decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji stanowiące podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne powoduje konieczność ponownego nawiązania tego stosunku. Pomimo swojej wadliwości, zwolnienie ze służby doprowadza bowiem do rozwiązania stosunku prawnego łączącego jego strony, a uchylenie decyzji o zwolnieniu nie stanowi rozstrzygnięcia o bezskuteczności zwolnienia ze służby. Nawet zatem jeśli zwolnienie byłoby bezprawne, powoduje zakończenie stosunku służbowego, a funkcjonariusz może jedynie, w przypadku uchylenia bezprawnie wydanej decyzji, dochodzić ponownego nawiązania stosunku służbowego. W związku z tym w opinii Komendanta Powiatowego Policji w okresie od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. stosunek służbowy Z.L. nie istniał. Z.L. złożył zażalenie na to postanowienie. Zarzucił mu rażące naruszenie art. 42 ust. 5 i 6 ustawy o Policji, polegające na błędnym rozumieniu pojęcia "okresu pozostawania poza służbą" i braku wymienienia tego okresu przy pomocy dat, tj. dni, miesięcy i lat oraz niekonsekwencję Komendanta Powiatowego Policji, który w postanowieniu nie wskazał dokładnie okresu pozostawania poza służbą, a już w decyzji z dnia [...] września 2012 r. taki okres został określony datami od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. Wobec czego skarżący wniósł o zmianę postanowienia i ustalenie, że okres pozostawania przez niego poza służbą obejmował wyraźnie okres od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. oraz wymienienie tego zapisu w świadectwie służby. Komendant Powiatowy Policji przykazując organowi odwoławczemu – Komendantowi Wojewódzkiemu Policji zażalenie oraz akta sprawy, poinformował, że w związku z przyznaniem na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji zainteresowanemu świadczenia za okres pozostawania poza służbą w wysokości jednomiesięcznego uposażenia równego uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, [...] września 2012 r. zostało wydane nowe świadectwo służby, uzupełnione o te informacje. Komendant Wojewódzki Policji, postanowieniem z [...] października 2012 r., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że granice i zasięg reaktywowania stosunku służbowego zależą od tego, czy w sprawie zapadł wyrok uchylający, czy też stwierdzający nieważność zakwestionowanej decyzji. Wyrok uchylający decyzję o zwolnieniu ze służby wywołuje skutki na przyszłość (ex nunc), a nie wstecz (ex tunc). Decyzja taka przestaje obowiązywać, a skarżący od tej daty znajduje się w sytuacji służbowej, w jakiej pozostawał w dniu zwolnienia ze służby. Tylko wyrok stwierdzający nieważność decyzji o zwolnieniu ze służby wywołuje skutek ex tunc (zob. T. Kuczyński Wybrane problemy orzecznictwa sądowoadministracyjnego w sprawach z zakresu stosunków służbowych. Teza 5, ZNSA 2010/5-6/249-266). Zatem w okresie od prawomocnej decyzji (rozkazu personalnego) o zwolnieniu ze służby do czasu prawomocnej decyzji uchylającej ten rozkaz, stosunek służbowy nie istniał (wyrok NSA z dnia 24.05.1999 r., II SA 459/99). Ponadto uchylenie decyzji o zwolnieniu ze służby, oznacza, że policjantowi przysługuje prawo powrotu do służby na takie samo lub równorzędne stanowisko służbowe, zaś brak jest podstaw do zaliczenia do stażu służby w Policji okresu, gdy stosunek służbowy był rozwiązany decyzją ostateczną (wyrok NSA z dnia 18.11.1999 r., II SA 1557/99). Co więcej, uchylenie rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby, nie skutkuje uznaniem pozostawania policjanta w służbie. Skutkiem uchylenia rozkazu zwalniającego jest przywrócenie do służby na stanowisko równorzędne. Instytucja przywrócenia oznacza zatem ponowne zatrudnienie na warunkach sprzed zwolnienia, nie zaś na uznaniu zwolnionego policjanta za cały czas pełniącego służbę (wyrok NSA z dnia 02.07.2010 r., I OSK 113/10). Podsumowując, zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji, Komendant Powiatowy Policji poczynił w świadectwie służby prawidłowe adnotacje w zakresie okresu służby pełnionej przez Z.L.. Z analizy akt osobowych wynika, iż ww. faktycznie pełnił służbę w okresie od [...] czerwca 1991 r. do [...] lutego 2011 r. oraz w związku z art. 42 ust. 1 ustawy o Policji od [...] sierpnia 2012 r. do [...] sierpnia 2012 r. Zaś z powyższych okresów wynika, iż okres od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. niewątpliwie jest okresem pozostawania przez ww. poza służbą. Ponadto na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji zainteresowanemu przyznano świadczenie za okres pozostawania poza służbą za 1 miesiąc równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem. Okres po zwolnieniu policjanta ze służby do dnia przywrócenia do służby jest okresem pozostawania poza służbą; w tym czasie policjant służby nie pełnił - zaś w formularzu świadectwa służby (którego wzór określony został w rozporządzeniu MSWiA z dnia 2 września 2002 r.) wymagane jest podanie informacji: "pełnił służbę w okresie od ... do ...". Nie ma zapisu dotyczącego podania okresów pozostawania poza służbą. Mimo to Z.L. zostało wystawione nowe świadectwo służby w związku z przyznaniem mu świadczenia pieniężnego za okres pozostawania poza służbą. Komendant Powiatowy Policji w świadectwie służby z [...] września 2012 r. w punkcie 6 dokumentu dokonał zapisu: "Na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji z dn. 6 kwietnia 1990r. przyznano świadczenie pieniężne za 1 miesiąc. Zgodnie z art. 42 ust. 6 cytowanej ustawy - okres, za który policjantowi przysługuje świadczenie pieniężne, wlicza się do okresu służby, od którego zależą uprawnienia określone w art. 29 ust. 2, art. 52 ust. 1, art. 69 ust. 1, art. 82 ust. 2 i 3, art. 101 ust. 1, art. 110 ust. 1, art. 111 ust. 1 i art. 115 ust. 1. Okresy pozostawania poza służbą, za który policjant nie otrzymał świadczenia, nie uważa się za przerwę w służbie w zakresie uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego jej biegu." Odnosząc się do zarzutów poczynionych przez skarżącego w zażaleniu, organ odwoławczy stwierdził, iż są bezzasadne. W świadectwie służby czy opinii o służbie nie ma potrzeby odrębnego wskazywania okresu pozostawania poza służbą, ponieważ okres ten samoistnie, w sposób naturalny wyłania się jako okres pomiędzy podanymi okresami pełnienia służby. Tym bardziej nie jest zrozumiały zarzut skarżącego, iż nie podano ile ten okres stanowi dni, miesięcy, lat. Takie wyszczególnienie mogło mieć jedynie znaczenie przy ustaleniu w jakiej wysokości należy przyznać w/wym. świadczenie pieniężne - rekompensatę - za okres pozostawania poza służbą. Stąd, jak skarżący zauważył, w decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...].09.2012r. wskazano, iż okres pozostawania poza służbą wynosił od [...] lutego 2011r. do [...] sierpnia 2012 r., czyli 17 miesięcy i 17 dni. Na powyższe postanowienie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga w której Z.L. zarzucił mu: 1. istotne i celowe błędy w ustaleniu faktycznego okresu pozostawania poza służbą, przejawiające się w błędnym przyjęciu, że w okresie od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. nie pozostawał poza służbą w Policji, 2. rażące naruszenie art. 42 ust. 5 i 6 ustawy o Policji, przejawiające się w błędnej interpretacji pojęcia "okresu pozostawania poza służbą w Policji", 3. bezpodstawną odmowę wpisania w świadectwie istotnego faktu dotyczącego przebiegu zatrudnienia w KPP. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Uzasadniając skargę skarżący wskazał, że okres jego pozostawania poza służbą w Policji o którym stanowi art. 42 ust. 5 ustawy o Policji obejmuje okres od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. Zaznaczył, że powyższy okres jako "okres pozostawania poza służbą" został już stwierdzony przez Komendanta Powiatowego Policji w jego decyzji nr [...] z [...] września 2012 r., gdzie na str. 2 wyraźnie stwierdził, iż "W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego stwierdzono, że pan Z.L. pozostawał poza służbą od dnia [...] lutego 2011 r. do dnia [...] sierpnia 2012 r., tj. 17 miesięcy i 17 dni". Skarżący wskazał ponadto, że w nieprawomocnej decyzji nr [...] KPP na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji przyznał mu jednomiesięczne świadczenie pieniężne "za okres pozostawania poza służbą" czyli za okres od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. Taki okres pozostawania poza służbą jest zdaniem skarżącego zgodny z ww. faktami, jednak domaga się on, aby to stwierdzenie faktu znalazło się również w świadectwie służby. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący wskazał, że organ pierwszej instancji "okres pozostawania poza służbą" inaczej interpretuje w decyzji nr [...], a inaczej w zaskarżonym postanowieniu, gdzie odmawia uznania okresu od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. jako okresu pozostawania poza służbą. Zdaniem skarżącego zachowanie takie stanowi "schizofrenię urzędniczą" wskutek której organ nie pamięta (bądź nie chce pamiętać), co stwierdził w swojej wcześniejszej decyzji. W ocenie skarżącego autor uzasadnienia zaskarżonego postanowienia pisze w nim o okolicznościach nie związanych ze sprawą. Art. 42 ust. 5 ustawy o Policji wyraźnie stanowi, że policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Takie samo świadczenie przysługuje osobie, o której mowa w ust. 3. Skarżący zaznaczył, że ustawa o Policji przewiduje w swojej treści pojęcie "okres pozostawania poza służbą". Ten okres, tj. od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. został przez KPP ustalony i stwierdzony. Wniosek skarżącego dotyczy jednak żądania aby w świadectwie służby wpisać ten okres jako okres pozostawania poza służbą w Policji. Błędne natomiast, zdaniem skarżącego, jest stanowisko, że kiedykolwiek domagał się zaliczenia do okresu służby okresu pozostawania poza nią. Skarżący powołując się na treści art. 42 ust. 6 ustawy o Policji, oraz określony w rozporządzaniu wzór świadectwa służby, domaga się zatem wpisania w świadectwie w punkcie 6 informacji o następującej treści "W okresie od dnia [...] lutego 2011 r. do dnia [...] sierpnia 2012 r. Z.L. pozostawał poza służbą w Policji w rozumieniu art. 42 ust. 5 ustawy o Policji". Odpowiadając na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zdaniem organu skarga nie neguje w żadnym swoim fragmencie przyjętej w orzeczeniu argumentacji prawnej w zakresie skuteczności zajętego stanowiska. Wywody skarżącego mają natomiast tak naprawdę wymiar oczekiwania by świadectwo służby zawierało wpisy wykraczające poza dane przewidziane w akcie prawnym regulującym wzór świadectwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stan faktyczny sprawy jest niesporny. Wynika z niego, że Komendant Miejski Policji, po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, decyzją z [...] lipca 2012 r. nr [...], uchylił rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji z [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia Z.L. ze służby w Policji oraz umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby. Decyzja ta stała się prawomocna [...] sierpnia 2012 r. Następnie rozkazem personalnym z [...] sierpnia 2012r. nr [...] skarżący zwolniony został ze służby w Policji, wobec orzeczenia trwałej niezdolności do służby. Te ustalenia stanowiły podstawę wpisu w kwestionowanym świadectwie służby z [...] września 2012 r. Komendant Powiatowy Policji w punkcie 1 świadectwa służby zawarł stwierdzenie, że służbę w Policji skarżący pełnił w okresie "od [...].06.1991 r. do [...].02.2011 r., na podst. art. 42 ust. 1 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji od [...].08.2012 r. do [...].08.2012 r." Skarżący we wniosku o sprostowanie świadectwa służby z [...] września 2012 r., powołując się na treść art. 42 ust. 5 i 6 ustawy o Policji, domagał się sprostowania poprzez ujęcie w świadectwie służby wpisu: "okres od [...].02.2011 r. do [...].08.2012 r. zaliczony do służby na podstawie art. 42 ust. 5 i 6 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji". Zgodnie z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji, policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Takie samo świadczenie przysługuje osobie, o której mowa w ust. 3 (świadczenia takie przyznano skarżącemu decyzją z [...] września 2012 r. nr [...]). Przepis ust. 6 wskazanego artykułu stanowi natomiast, że okres, za który policjantowi przysługuje świadczenie pieniężne, wlicza się do okresu służby, od którego zależą uprawnienia określone w art. 29 ust. 2, art. 52 ust. 1, art. 69 ust. 1, art. 82 ust. 2 i 3, art. 101 ust. 1, art. 110 ust. 1, art. 111 ust. 1 i art. 115 ust. 1. Okresu pozostawania poza służbą, za który policjant nie otrzymał świadczenia, nie uważa się za przerwę w służbie w zakresie uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego jej biegu. Zatem już samo przywołanie w treści wniosku o sprostowanie świadectwa służby powyższych przepisów, oznaczało, że intencją wnioskodawcy nie było zaliczenie do okresu służby okresu od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r., lecz określenie w świadectwie służby, że w okresie tym skarżący pozostawał poza służbą w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów. Tymczasem zarówno organ pierwszej instancji jak i organ odwoławczy, niewłaściwie odczytując intencje skarżącego, odmawiając sprostowania świadectwa służby, skupiły się na kwestii wykazania (co w sprawie jest niesporne), że okres od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. jest okresem pozostawania poza służbą. Zatem zarzut niewłaściwego odczytania motywów skarżącego jest w pełni uzasadniony. Ustawa o Policji w art. 46 ust. 1 stanowi, że świadectwo służby policjant zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie. Policjant zwolniony ze służby może żądać sprostowania świadectwa służby (ust. 2). Na podstawie delegacji ustawowej zamieszczonej w art. 81 ust. 1 ustawy o Policji, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozporządzeniu z dnia 2 września 2002 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. z 2002 r., nr 151, poz. 1261 ze zm.), określił zasady wydawania świadectw służby policjantów oraz jakie informacje powinno takie świadectwo zawierać. Zgodnie z § 24 ust. 3 tego rozporządzenia świadectwo służby zawiera informacje niezbędne do ustalenia uprawnień wynikających ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, dotyczące: 1) charakteru służby (kandydacka, kontraktowa, przygotowawcza lub stała) oraz okresu jej pełnienia, a także nazwę jednostki organizacyjnej Policji; 2) zajmowanego ostatnio stanowiska służbowego lub pełnionych funkcji; 3) ustania stosunku służbowego, w tym podstawy prawnej zwolnienia ze służby; 4) liczby dni urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego wykorzystanego przez policjanta w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy; 5) okresu korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia; 6) urlopu wychowawczego wykorzystanego w okresie służby oraz okresu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem po zwolnieniu ze służby ze względu na ważny interes służby albo likwidację jednostki organizacyjnej Policji lub jej reorganizację połączoną ze zmniejszeniem obsady etatowej, jeżeli przeniesienie do innej jednostki lub na niższe stanowisko nie jest możliwe, a także przysługujących z tego tytułu uprawnieniach na podstawie art. 44a ustawy; 7) wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, zwolnienia od zajęć służbowych, o którym mowa w § 8; 8) potrąceń z uposażenia na zasadach określonych w art. 127 ustawy; 9) okresu otrzymywania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 117 ust. 3 ustawy; 10) uprawnień związanych z przywróceniem do służby na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy; 11) uprawnień przysługujących policjantowi-kobiecie na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy. W świadectwie służby zamieszcza się także informacje o wysokości i składnikach uposażenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach, jeżeli policjant złożył w tej sprawie pisemny wniosek co najmniej 7 dni przed zwolnieniem ze służby. W razie złożenia wniosku już po zwolnieniu ze służby wydaje się nowe świadectwo służby w terminie 7 dni od dnia złożenia tego wniosku (§ 24 ust. 4). Wzór formularza świadectwa służby stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia (§ 24 ust. 6). Zgodnie z ww. załącznikiem w punkcie 1 świadectwa służby, określa się jaką (kandydacką, kontraktową, przygotowawczą lub stałą) służbę pełnił policjant oraz okres pełnienia służby. W świadectwie służby z [...] września 2012 r. organ w punkcie 1 prawidłowo określił rodzaj służby pełnionej przez skarżącego (służba stała) oraz okres jej pełnienia, tj. od [...] czerwca 1991 r. do [...] lutego 2011 r. oraz w związku z art. 42 ust. 1 ustawy o Policji - od [...] sierpnia 2012 r. do [...] sierpnia 2012 r. Należy jednak wskazać, na co zwracał uwagę skarżący we wniosku o sprostowanie świadectwa służby, że w okresie od [...] lutego 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. pozostawał poza służbą. Decyzją z [...] września 2012 r. nr [...], na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji, przyznano skarżącemu świadczenie pieniężne za jeden miesiąc równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przez zwolnieniem (w tej samej dacie organ pierwszej instancji wydał postanowienie o odmowie sprostowania świadectwa służby). Art. 42 ust. 6 ustawy o Policji dotyczy świadczenia pieniężnego wypłaconego na podstawie art. 42 ust. 5, czyli po przywróceniu do służby, za okres pozostawania poza służbą. Wzór formularza świadectwa służby zawiera punkt 6, w którym mogą znajdować się pozostałe informacje związane z pełnieniem służby w Policji. Skoro więc skarżącemu za okres pozostawania poza służbą, przyznano świadczenie pieniężne na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji, to okoliczność tę należało wykazać w wydanym świadectwie służby w punkcie 6, w którym zamieszcza się informacje dodatkowe. Nie należy bowiem zapominać, że informacje zawarte w świadectwie służby mogą mieć wpływ na ukształtowanie sytuacji prawnej byłego funkcjonariusza, np. w nowym miejscu pracy czy też na uprawnienia z ubezpieczenia społecznego. Nic nie stało także na przeszkodzie, aby poza wykazaniem w świadectwie służby w punkcie 6, uprawnień związanych z przyznaniem świadczenia pieniężnego (na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji), wykazać okres pozostawania poza służbą. W okresie tym istniało bowiem prawo do świadczenia pieniężnego za jeden miesiąc, równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przez skarżącego przed zwolnieniem. Brak zawarcia ww. informacji dodatkowych uczyniło świadectwo służby niepełnym i w konsekwencji niezgodnym z ww. rozporządzeniem z dnia 2 września 2002 r. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy obowiązane są uwzględnić ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w niniejszym wyroku, uwzględniając zwłaszcza okoliczność, że skarżący spełniał pozytywne przesłanki przyznania świadczenia na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji. Uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik spraw, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji. O tym, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu Sąd orzekł na podstawie art. 152 ww. ustawy.