II SA/Go 985/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.– Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.R. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na pismo Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania turnusu rehabilitacyjnego p o s t a n a w i a : 1. ustanowić radcę prawnego, 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. 12 grudnia 2016 r. wpłynął do tut. sądu wniosek E.R. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. E.R. wskazał, że utrzymuje się z renty w wysokości 600 zł. W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawił zaświadczenie o wysokości świadczenia rentowego, wyciągi z rachunku bankowego, kartę informacyjną leczenia szpitalnego. Wniosek jest uzasadniony. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Konstrukcja cytowanego przepisu sprawia, że należy interpretować go szeroko i stosować wskazane zwolnienie we wszystkich sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2016 r., I OZ 497/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest pismo informujące o odmowie dofinansowania turnusu rehabilitacyjnego, które jest przyznawane na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.). Należy zatem uznać, że jest to sprawa dotyczącą świadczeń rehabilitacyjnych i w konsekwencji w sprawie tej strona nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej E.R. prowadzi do wniosku, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Należy wskazać, że skarżący otrzymuje rentę w wysokości 592,84 zł i dodatek pielęgnacyjny (153 zł). Nadto z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że skarżący nie posiada istotnych oszczędności. Powyższe okoliczności uzasadniają tezę, że skarżący nie ma możliwości poczynienia wydatków nie służących bieżącemu – koniecznemu utrzymaniu. W konkluzji należy stwierdzić, że wniosek E.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego jest uzasadniony. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznanie prawa pomocy umarza się. Z uwagi na fakt, iż skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.