II SAB/Go 102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka -Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi S.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego S.K. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Nadesłanym drogą elektroniczną wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2014 r. S.K. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udostępnienie mu ( przez przesłanie na wskazany adres), w trybie przewidzianym dla informacji publicznej, treści jednej dowolnie wybranej decyzji administracyjnej jaką organ ten wydał w miesiącu lipcu 2014 r. Pismem z dnia [...] sierpnia PINB wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania w terminie 7 dni nadesłanego wniosku przez skonkretyzowanie jaka informacja publiczna ma być udostępniona oraz wskazanie jaki szczególny interes publiczny uzasadnia przedmiotowy wniosek, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania stosownie do przepisu art. 64 § 2 Kpa. W odpowiedzi, udzielonej przez wnioskodawcę drogą elektroniczną 2 września 2014r., stwierdził on, iż wprawdzie wniosek został dostatecznie skonkretyzowany, to wnioskuje o udostępnienie pierwszej decyzji wydanej przez organ w miesiącu lipcu. Pismem z dnia [...] września 2014 r. PINB poinformował wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania ze względu na sformułowanie go w sposób nie znajdujący podstaw w regulacjach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W dniu 15 września 2014 r. do organu wpłynęła skarga S.K. na bezczynność w przedmiocie udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o zobowiązanie PINB do rozpoznania jego wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, zasądzenia kosztów postępowania i niewymierzanie organowi grzywny. W jej uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego, wskazując na dotychczasowe okoliczności sprawy wywołanej wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, wywiódł, że wniosek strony był już w swej pierwotnej postaci dostatecznie sprecyzowany, co umożliwiało jego załatwienie a zatem organ pozostaje w bezczynności. Skierowanym do wnioskodawcy pismem z dnia [...] września 2014 r. PINB poinformował, iż po ponownej analizie wniosku udostępnia mu treść i postać pierwszej decyzji administracyjnej wydanej przez organ w miesiącu lipcu. Do pisma dołączona została kopia decyzji administracyjnej, której treść została zanonimizowana. 29 września 2014 r. wpłynęła, przekazana przez PINB, skarga S.K. wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na udostępnienie stronie żądanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; powoływanej dalej jako ppsa ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ppsa rozpoznają między innymi skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, w tym również w sprawie bezczynności organu na niewydanie decyzji (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa). W myśl art. 149 § 1 ppsa sąd administracyjny uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odniesieniu do skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma bowiem na celu ochronę praw strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zauważyć też należy, że badanie zasadności skargi na bezczynność dokonywane jest przez sąd na podstawie stanu prawnego i stanu faktycznego istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Podstawą do czynienia ustaleń faktycznych na wskazany moment pozostają akta administracyjne sprawy ( art. 133 § 1 ppsa ). Przedmiotem rozpoznawanej skargi pozostawała bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. W tej mierze wskazać należy, iż bez wątpienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego należy do podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 782 ), tj. do organów władzy publicznej. Również żądana przez skarżącego informacja podlegała zakwalifikowaniu jak informacja publiczna w rozumieniu powołanej ustawy . Stosownie bowiem do jej przepisu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że z uwagi na udzielenie stronie skarżącej postaci i treści pierwszej decyzji administracyjnej wydanej przez organ w miesiącu lipcu 2014 r., tj. z uwagi na zrealizowanie wniosku strony bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowadministracyjne w zakresie zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku strony. Zatem brak było podstaw do orzekania przez Sąd w przedmiocie o jakim mowa w art. 149 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Skoro bowiem organ, którego dotyczyła skarga na bezczynność, przed dniem orzekania przez Sąd dokonał czynności materialnotechnicznej udostępnienia informacji publicznej o treści i w formie jakiej domagał się skarżący, stąd brak było podstaw do uwzględnienia żądania skargi w tym zakresie. Organ przestał bowiem tkwić w bezczynności, a w sprawie zaistniała przesłanka skutkująca koniecznością umorzenia postępowania, wynikająca z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Załatwienie sprawy administracyjnej przed datą orzekania przez sąd administracyjny, skutkujące umorzeniem postępowania, nie zwalnia jednak sądu z obowiązku rozpoznania skargi, wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, w pozostałym zakresie objętym dyspozycją art. 149 ppsa. W jego brzmieniu, obowiązującym od dnia 17 maja 2011r., a ustalonym przepisem art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2011r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. nr 34, poz. 173), w § 1 zdanie drugie, mowa jest o jednoczesnym stwierdzeniu przez sąd, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wynika z tego, że uwzględnienie skargi na podstawie art. 149 ppsa nie sprowadza się jedynie do zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie, ale polega także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy nacechowane były rażącym naruszeniem prawa albo nie miały charakteru rażącego. Tym samym należy przyjąć, że użycie w art. 149 § 1 wyrazu "jednocześnie" oznacza, iż brak zobowiązania organu do wydania aktu, tj. zastosowania środka określonego w ustawie, nie zwalnia sądu od orzekania w przedmiocie rażącego charakteru przewlekłości czy bezczynności organu. Wydanie przez organ decyzji czy dokonanie czynności materialnotechnicznej po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 ppsa, że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ( vide: wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., I OSK 2325/12, LEX nr 1269646). Oceniając, w kontekście art. 149 § 1 zdanie drugie ppsa, stopień naruszenia prawa przez organ Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że organ przekroczył termin 14 dni do udostępnienia informacji publicznej, ale nie było to przekroczenie znaczne. PINB podjął niezwłocznie czynności w postaci skierowania do strony pisma obligującego do sprecyzowania wniosku. Wadliwie natomiast poinformował ją o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 Kpa. W postępowaniu dotyczącym udzielenia informacji publicznej przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się bowiem dopiero od etapu wydania decyzji o której mowa w art. 16 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W związku z wpływem skargi dokonał jednak ponownej analizy okoliczności sprawy i usunął stan bezczynności udzielając skarżącemu wnioskowanej informacji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd orzekł jak w pkt I i II wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III, dotyczące kosztów postępowania sądowego (obejmujących wpis od skargi i koszty zastępstwa procesowego ) podjęte zostało na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ppsa.