II SAB/Go 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego – J.O. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Wójt Gminy, rozpoznając sprawę po raz trzeci, na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 art. 60 ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1 i 4, art. 63 ust. 2 i 4, art. 64 ust. 1, art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn.zm.) odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stawu rybno-rekreacyjnego na działce nr ewidencyjny [...]. W wyniku rozpoznania odwołania J.O. decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 10 § 1, art. 11, art. 40 § 2, art. 77 § 1, art.107 § 1 i 3, art. 138 § 2 k.p.a. z uwzględnieniem art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 53 ust. 3, art. 60 ust. 4, art. 61 ust. 1, art. 64 ust. 1 u.p.z.p. oraz § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), uchyliło w całości decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Na skutek wniesionych skarg przez J.O., T.O. i E.O. wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Go 815/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił zaskarżoną decyzję. Akta administracyjne sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia w dniu 13 czerwca 2011 r. doręczone zostały organowi tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, który mając na uwadze wskazania Sądu zawarte w w/w wyroku miał ponownie rozpoznać sprawę z odwołania J.O.. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. SKO wezwało Wójta Gminy do niezwłocznego tj. w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania przekazania całości akty. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. SKO zleciło Wójtowi Gminy jako organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w terminie 21 dni od dnia otrzymania pisma. Pismem z dnia [...] września 2011 r. SKO przedłużyło organowi I instancji termin przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego do dnia 30 września 2011 r. i wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy tj. do dnia 31 października 2011 r. z uwagi na konieczność uprzedniego uzyskania niezbędnych dokumentów i wyjaśnień od organu I instancji. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. SKO zawiadomiło strony postępowania o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 31 marca 2012 r. z uwagi na konieczność zlecenia wykonania przez osobę wpisaną na listę iżby samorządu zawodowego urbanistów analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy. Następnie pismem z dnia [...] lutego 2012 r. J.O. zwrócił się do Prezesa SKO o wyrażenie zgody na zlecenie na koszt strony wykonania analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania dla przedmiotowej inwestycji. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. SKO zawiadomiło strony o nowym terminie załatwienia sprawy tj. do 30 kwietnia 2012 r. (pismo doręczone pełnomocnikowi J.O. w dniu [...] kwietnia 2012 r.). Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. zatytułowanym ,,zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie", adresowanym do tutejszego Sadu, J.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność SKO w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2010 r. Skarżący wskazał, iż pomimo upływu roku od daty wydania przez Sąd wyroku w sprawie II SA/Go 815/10, SKO nie rozpatrzyło jego odwołania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie wskazując na przebieg postępowania i okoliczności uzasadniające przedłużanie terminu rozpoznania odwołania skarżącego od decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. SKO przesłało do tutejszego Sądu odpis decyzji organu z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] wydanej w wyniku rozpoznania odwołania J.O. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2010 r., którą SKO uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie w przedmiotowej sprawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z określoną w treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwanej p.p.s.a.) właściwością rzeczową sądów administracyjnych, sądy te dokonują w/w kontroli m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art. 149 p.p.s.a Sąd orzekając w przedmiocie bezczynności w przypadku stwierdzenia jej zaistnienia zobowiązuje organ do podjęcia stosownej czynności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania J.O. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2010r. odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Dokonując na podstawie akt administracyjnych sprawy analizy przebiegu postępowania administracyjnego Sąd ustalił, iż wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Go 815/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił zaskarżoną decyzję SKO z dnia [...] lipca 2010 r., która stanowiła rozstrzygnięcie odwołania J.O. od decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Odpis w/w wyroku po jego uprawomocnieniu wraz z aktami administracyjnymi sprawy zostały doręczone organowi w dniu 13 czerwcu 2011 r. Sąd zauważa, iż zgodnie z treścią art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego załatwienie sprawy przez organ w postępowaniu odwoławczym winno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl zaś art. 36 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (§ 1). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. W rozpoznawanej sprawie termin na rozpatrzenie odwołania wniesionego przez J.O. z uwagi na treść wyroku z dnia 24 marca 2011 r. liczyć należało od daty doręczenia organowi przez Sąd akt administracyjnych sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia. Zatem termin ten upływał 13 lipca 2011 r. Tymczasem organ, z uwagi na podejmowanie kolejno dodatkowych czynności w ramach postępowania odwoławczego, w w/w terminie nie wydał decyzji. Jednocześnie organ zawiadamiał strony, w tym skarżącego, o przesunięciu terminu rozpoznania odwołania, pierwszy raz pismem z dnia [...] września 2011r., następnie pismem z dnia [...] stycznia 2012r. i kolejno pismem z [...] marca 2012r. Zatem zawiadomienia o niezałatwieniu sprawy dokonywane były niezgodnie z treścią cytowanego wcześniej przepisu art. 36 Kpa. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż na dzień złożenia skargi przez J.O. organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania odwołania J.O. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2010 r. W rozpoznawanej sprawie po wniesieniu przez J.O. skargi do tutejszego Sądu, organ poinformował Sąd o zakończeniu postępowania odwoławczego i wydaniu decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r., w której organ uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy po wniesieniu skargi spełniającej wymogi formalne, prawidłowo opłaconej, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd organ dokonał czynności, której skarżący domagał się w treści skargi. Takie działanie organu nazywane autokontrolą umożliwia treść art. 54 § 3 p.p.s.a., w myśl którego organ którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Orzecznictwo sądów administracyjnych prezentowało różne stanowiska co rozstrzygnięcia w sytuacjach tego rodzaju tj. gdy organ, którego bezczynność zaskarżono po wniesieniu skargi dokonuje stosownej czynności. Sądy administracyjne zarówno oddalały skargi, jak i umarzały postępowania sądowoadmisitracyjne. Ostatecznie wątpliwości w tym zakresie zostały usunięte w związku z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w dniu 26 listopada 2008 r., I OPS 6/2008, w której orzeczono, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu- w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Wyrażone w w/w uchwale stanowisko potwierdza aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych, które Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela np.: postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2012 r., I OSK 1485/12, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 11 lipca 2012 r. II SA/Gd 43/12. Należy zauważyć, iż w sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka uwzględniając stan faktyczny sprawy na moment wydawania orzeczenia. Zatem jeżeli po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem organ dokonuje czynności co do której dotąd pozostawał w bezczynności Sąd nie ma podstaw do wydania orzeczenia zobowiązującego go do określonego działania, które zostało już przez organ podjęte, postępowanie takie więc staje się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uznał za zasadne umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego. W zakresie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1, art. 210 § 2 p.p.s.a.