II SAB/Go 254/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. M.C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie dotyczącej zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w [...]. W skardze podniesiono zarzut niewydania przez organ administracji decyzji administracyjnej w przedmiocie zbycia M.C. lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...]., pomimo że zasadność wniosku M.C. została już przesądzona pismem Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2015 r., a tym samym do dalszego toku postępowania nie stosuje się przepisów Ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podnosząc powyższy zarzut pełnomocnik skarżącej wniósł o stwierdzenie bezczynności Prezydenta Miasta i o zobowiązanie do wydania decyzji administracyjnej w wyznaczonym przez Sąd terminie. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 11 sierpnia w 2017 r. M.C. złożyła wniosek o zbycie jej w trybie bezprzetargowym w/w lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia [...] września 2017 r. organ poinformował M.C., że wniosek został rozpoznany pozytywnie. Sprzedaż lokalu miała nastąpić pod warunkami: przyjęcia przez wspólnotę mieszkaniową inwentaryzacji budynku i zgłoszenia zmian objętych ewidencją budynków oraz zmiany udziałów w nieruchomości wspólnej w wyniku przyjęcia przez wspólnotę mieszkaniową inwentaryzacji budynku, wpłaty na rzecz Miasta równowartości środków zgromadzonych na funduszu remontowym - przypadających na lokal nr [...]. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. organ potwierdził pozytywną decyzję w sprawie sprzedaży lokalu mieszkalnego, informując, że zawarcie umowy nastąpi po uregulowaniu stanu prawnego nieruchomości. Kolejnym pismem z dnia [...] marca 2019 r. skarżąca została zawiadomiona, że sprzedaż lokalu nr [...] nie jest jednak możliwa, a procedura sprzedaży została zakończona. W kolejnym piśmie z dnia [...] kwietnia w 2019 r. organ wskazał, że nie ma możliwości uregulowania stanu prawnego nieruchomości, a co za tym idzie, przygotowania lokalu do zbycia - wobec czego Miasto [...] odstąpiło od sprzedaży lokalu. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. poinformowano skarżącą, że może ona ponownie ubiegać się o nabycie zajmowanego lokalu, a poprzednio prowadzone postępowanie w tej sprawie zostało zakończone. W ocenie pełnomocnika skarżącej, w związku z bezspornym pozytywnym rozpoznaniem wniosku M.C. o zbycie na jej rzecz lokalu mieszkalnego nr [...] oraz ustaniem przeszkód formalnych do zakończenia procedury zbycia lokalu, stanowisko organu o zakończeniu procedury sprzedaży mieszkania jest bezzasadne. Spełnione są bowiem wszelkie wymogi formalne uzasadniające zakończenie procedury zbycia lokalu poprzez sprzedaż tego lokalu najemcy, zgodnie z uprzednio wyrażoną przez organ pozytywną decyzją, ewentualnie do kontynuowania procedury prowadzącej do zbycia lokalu. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał, że procedura przygotowania lokali do zbycia, a następnie ich sprzedaż odbywa się w trybie cywilno-prawnym, na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz w Kodeksie cywilnym. Procedurę kończy notarialna umowa sprzedaży, a nie decyzja administracyjna, dlatego nie mają tu zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec powyższego, nie ma podstaw do wydania w tego typu sprawach jakichkolwiek decyzji administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone formy działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; określanej dalej jako p.p.s.a.). Należą do nich: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie M.C. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zawarcia z nią umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1–4a. Nie ma wątpliwości co do tego, że zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego należącego do zasobów gminy z najemcą takiego lokalu nie mieści się w zakresie żadnego z w/w punktów artykułu 3. Nie wymaga wydania decyzji administracyjnej ani postanowienia, nie jest również czynnością z zakresu administracji publicznej, a zatem bezczynność Prezydenta Miasta w tym zakresie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Umowa sprzedaży jest umową o charakterze cywilno-prawnym, w związku z czym wszelkie spory (roszczenia) związane z jej zawarciem mogą być rozstrzygane wyłącznie w drodze postępowania przed sądem powszechnym (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 272/12). Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.