II SAB/Go 34/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu dnia 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia odrzucić skargę. H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto wiele zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu. Zarzuty w tym zakresie podlegałyby rozpatrzeniu przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrzenia skargi. Jednakże z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi pomimo wezwania Sądu, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 201 Or. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie z ww. skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech skarg objętych zarzutami podniesionymi w odrzuconej skardze. W związku z wnioskiem H.D. z dnia [...] lipca 2010r. oraz prawomocnością postanowienia Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 sierpnia 2010 r., z akt sprawy II SA/Go 957/09 wyłączono m. in. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia 28 marca 2009 r. Skarga ta, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2010 r., zarejestrowana została pod sygn. akt II SAB/Go 34/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga H.D. jest niedopuszczalna. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p,s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Z powyższego wynika, że o bezczynności organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wtedy, gdy organ ten zobowiązany jest do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., jednak nie czyni tego w terminie określonym przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej kpa, bądź w przypadku sprawy podatkowej w terminie określonym przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt IV SABAA/a 80/05; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Sz 108/09). W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionej przez H.D. skargi jest "bezczynne działanie - zaniechanie w rozpoznaniu skargi z dnia 28 marca 2009 r. Pana M.P. przez Panią mgr inż. T.S. jako Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...)". Należy tutaj wskazać, że czynności organu, o których mowa w skardze H.D. związane są z załatwieniem spraw w trybie skargowym, uregulowanym w Rozdziale 2 Działu VIII kpa. Zgodnie bowiem z art. 227 kpa przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Ponadto podkreślić trzeba, że postępowanie organu administracji publicznej zainicjowane skargą, o której mowa w Rozdziale 2 Działu VIII kpa kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 kpa. Rozpatrzenie skargi w tym trybie nie kończy się zatem wydaniem rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych wskazanym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 1983 r., sygn. akt II SA 983/83, ONSA 1983 r., Nr 2,poz. 57; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 91/06; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Sz 108/09; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Sz 217/10). Niewłaściwość sądu w sprawie ze skargi na określony akt lub czynność skutkuje także niewłaściwością w sprawie na bezczynność w odniesieniu do takiego aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 547/04, ONSAiWSA z 2004 r., nr 3, póz. 51). Wobec powyższego skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.