II SAB/Go 45/25

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2025-06-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie utrzymania i modernizacji skateparku mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie utrzymania i modernizacji skateparku podlega odrzuceniu, ponieważ brak jest przepisu prawa obligującego organ do podjęcia władczego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Skarga na bezczynność jest pochodną dopuszczalności skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej, a w tym przypadku takie formy nie występują.
Stan faktyczny
Skarżący A.F. wniósł skargę na bezczynność oraz niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez Prezydenta Miasta w przedmiocie utrzymania i modernizacji skateparku, wskazując na zagrożenie bezpieczeństwa. Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi jako bezprzedmiotowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie mieści się w jego kognicji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie utrzymania i modernizacji skateparku postanawia: odrzucić skargę. A.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność oraz niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez organy miasta [...] w przedmiocie utrzymania i modernizacji skateparku "[...]". Skarżący podnosząc niewłaściwe wykonywanie obowiązków w powyższym zakresie, które stwarza realne zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników, w tym dzieci i młodzieży, wniósł o bezzwłoczne podjęcie działań. zobowiązanie Rady Miasta do budowy skateparku. Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie jako bezprzedmiotowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia, obejmującym również ocenę tego, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Negatywny wynik tejże oceny uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z dyspozycji przywołanego przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ ten zwleka z wydaniem - wskazanych w pkt 1-4 - decyzji, postanowień lub aktów, nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, prowadzi przewlekle postępowanie w sprawie wydania wymienionej w pkt 4a interpretacji indywidualnej z zakresu prawa podatkowego lub opinii zabezpieczającej (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), bądź zwleka z wydaniem innych aktów lub czynności wyszczególnionych przez ustawodawcę w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu jest zatem pochodną dopuszczalności skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący A.F. zarzucił Prezydentowi Miasta [...] bezczynność oraz niewłaściwe wykonywanie obowiązków w przedmiocie utrzymania i modernizacji skateparku "[...]". Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż mimo że tworzenie warunków sprzyjających rozwojowi sportu, jak i sprawy terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych stanowią, stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1488) oraz art. 7 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.), zadania własne gminnych jednostek samorządu terytorialnego, brak jest jednak obowiązującego przepisu prawnego obligującego Prezydenta Miasta [...] do podjęcia - w oczekiwanym przez skarżącego zakresie - władczego rozstrzygnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę skarżący nie może skutecznie domagać się w tym przedmiocie od organu żadnej z form aktywności, do których odnosi się ustawodawca w przywołanym powyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 oraz pkt 9 p.p.s.a. W konsekwencji uznania, iż zaskarżona bezczynność nie należy do żadnej kategorii spraw mieszczących się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło