II SAB/Go 5/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 28 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.L. na bezczynność Wojewody w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. G.L. złożył skargę na bezczynność Wojewody zarzucając, iż organ ten pomimo jego wniosków nie udostępnił mu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy). Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 omawianej ustawy proceduralnej. W rozważanym wypadku mamy do czynienia ze skargą na bezczynność organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) Należy wskazać, iż w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność organu można wyróżnić dwie sytuacje. W sytuacji wniesienia skargi na bezczynność polegającą na powstrzymaniu się od wydania w terminie decyzji, skarżący będzie zobowiązany w pierwszej kolejności wykorzystać środek prawny określony w art. 37 k.p.a. tj. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie. Natomiast w przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie pozostałych postanowień oraz aktów i czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, znajdzie zastosowanie art. 52 § tejże ustawy. Zgodnie z tym rozwiązaniem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na bezczynność można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (K.Klonowski, Bezczynność organu w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Samorząd Terytorialny 2004, nr 4, s. 31-32, T.Woś, w: T.Woś, H.Knysiak-Molczyk. M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T.Wosia, Warszawa 2005, s. 88). Należy wskazać, iż w świetle postanowień ustawy z dna 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji następuje na wniosek w formie czynności materialno-technicznej, a odmowa w formie decyzji (art. 10 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 cyt. ustawy). Także odpowiedź organu, wskazująca, iż żądana informacja nie ma cech informacji publicznej, stanowi czynność materialno-techniczną (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2002 r., II SA 2867/02, Wokanda 2003. nr 6, poz. 33). W orzecznictwie wyrażono stanowisko, iż w odniesieniu do udostępniania informacji publicznej na wniosek (art. 10 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. Nr 112. poz. 1198 ze zm.) wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a., wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych (art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 maja 2004 r. II SAB/Op 1/04. ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 33). W świetle treści wniesionej przez G.L. skargi i uregulowań zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, należy stwierdzić, iż przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarżący wezwał organ tj. Wojewodę do usunięcia naruszenia prawa. Należy dodać, iż G.L. został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy wzywał Wojewodę, którego bezczynności dotyczy wniesiona przez niego skarga, do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie udzielił jednak odpowiedzi na powyższe wezwanie. W konkluzji należy stwierdzić, iż nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi w postaci wyczerpania środków zaskarżenia. Kierując się powyższymi względami skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.