II SAB/Go 52/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia: odrzucić skargę. G.D. w dniu 28 kwietnia 2016 r. (data wpływu do organu) złożył skargę na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (PINB) w przedmiocie samowoli budowlanej. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż PINB nie przeprowadził żadnych działań związanych z samowolą budowlaną całej linii energetycznej L-405. W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie rażącej przewlekłości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zastosowanie surowych sankcji wobec organu. W odpowiedzi na skargę organ zwrócił uwagę, iż jest to kolejna skarga G.D. w powyższej sprawie i przedstawił przebieg postępowania po przekazaniu poprzedniej skargi z dnia [...] stycznia 2016 r. (dotyczyła niewykonania wyroku w sprawie II SAB/Go 29/15 – sprawa w tym samym przedmiocie, ale ze skargi M.H.). Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2016 r. (k. 10-13 akt sprawy) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi m.in. poprzez wykazanie wyczerpania środków zaskarżenia - w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa przesyłka została doręczona skarżącemu osobiście (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 14 akt sprawy) w dniu 6 sierpnia 2016r. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżący oświadczył, iż rezygnuje ze skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Go 52/16 , ponieważ jego prawa są realizowane przez inną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczącą wydanej przez PINB decyzji nr [...] i podtrzymującą ją decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie sprawdzenia legalności linii energetycznej L-405 – II SA/Go 499/16 ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu (w przypadku samorządowych kolegiów odwoławczych lub ministra) - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem skargi na gruncie niniejszej sprawy jest przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zatem środkiem zaskarżenia, który strona winna wyczerpać przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego jest zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że tryb ten nie został w niniejszej sprawie wyczerpany. Jednocześnie zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu, w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. Na podstawie akt sprawy ustalono, iż skarżący nie uiścił wpisu należnego od skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie, którego upływ nastąpił z dniem 13 sierpnia 2016r. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Należy jednak podkreślić, iż cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. W świetle powyższego wniosek skarżącej o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego i brak wykazania wyczerpania środków zaskarżenia. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291). W związku z przytoczonymi powyżej argumentami, w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi, bowiem zachodziły podstawy do jej odrzucenia wobec nieuzupełnienia braków formalnych. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.