II SAB/Go 66/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Stowarzyszeniu [...] w [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] maja 2025 r. (data wpływu do Sądu 28 maja 2025 r.) Stowarzyszenie [...] w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – za pośrednictwem poczty elektronicznej – skargę na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej m.in. wypłaty ekwiwalentu na pokrycie kosztów reprezentacyjnego ubioru służbowego dla kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, uiszczając jednocześnie na rachunek bankowy Sądu kwotę 100 zł. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2025 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, m. in. przez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowana strony skarżącej, wykazującego, że osoba podpisująca skargę była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności, albo przez podpisanie skargi przez osobę (osoby) do tego uprawnione. Wezwanie przesłano za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny A. M., z którego to adresu skarga została nadana. W piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r., wraz z którym A. M. nadesłała do Sądu plik dokumentów, oświadczyła, że: "(...) wszystkie przedłożone dokumenty są zgodne z oryginałami znajdującymi się w posiadaniu Stowarzyszenia [...]." Do pisma strona załączyła kopię upoważnienia, uprawniającego ją między innymi do reprezentowania Stowarzyszenia i podpisywania w jego imieniu wszelkich pism. Załącznik ten nie został podpisany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b p.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a p.p.s.a. Powyższe oznacza, że zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jednocześnie Sąd wskazuje, że art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1557; dalej ustawa o informatyzacji) wprowadził definicję legalną dokumentu elektronicznego. Zgodnie z tym przepisem dokument elektroniczny to stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych. Podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, rozstrzygając kwestię konieczności opatrzenia załączników do pisma ogólnego odrębnym podpisem (niezależnie od podpisu złożonego na piśmie ogólnym), przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zdaniem Sądu nie ma też jakichkolwiek podstaw, by w świetle cytowanej regulacji (art. 46 § 2b w związku z § 2a p.p.s.a.), dotyczącej ogólnie załączników do pisma wnoszonego drogą elektroniczną, różnicować zasady ich podpisywania w zależności od tego, czy zawartość załącznika stanowi sam środek zaskarżenia (skarga), czy też pełnomocnictwo (upoważnienie). Należy w tym miejscu także wskazać, że na mocy art. 269 § 1 p.p.s.a. uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci pełnomocnictwa (upoważnienia) i nie zmienia tego stanu złożone przez A. M. (w odrębnym dokumencie) oświadczenie o zgodności ww. upoważnienia z oryginałem. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (punkt 2 sentencji). Na marginesie Sąd wskazuje, że prezentowany incydentalnie w orzecznictwie pogląd (postanowienia NSA: z 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I FZ 298/22, z 13 marca 2023 r., I FZ 287/22, z 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FZ 76/23; dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż "Nie ma żadnych podstaw do uznania, że podpisanie podpisem zaufanym przez pełnomocnika całości załącznika nie jest wystarczające do uznania, że również – stanowiący część tego załącznika – dokument pełnomocnictwa nie został przez tego pełnomocnika podpisany (a zatem uwierzytelniony, zgodnie z art. 37 § 1a p.p.s.a.). Nielogiczne byłoby bowiem uznanie, że podpisując elektronicznie cały plik PDF podpisujący podpisuje tylko niektóre jego strony" – nie uwzględnia normy ww. art. 3 pkt 2 ustawy o informatyzacji, wprowadzającej definicję legalną dokumentu elektronicznego i wymóg jego "odrębnej całości znaczeniowej".