II SAB/Go 9/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu dnia 28 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] stycznia 2013r. K.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o którą wnioskował do tego organu w piśmie z dnia [...] października 2012r. -poprzez umożliwienie wglądu "do dokumentów zawartych w aktach kontrolnych o nr [...]" i wykonania z tych dokumentów fotokopii. W skardze z dnia [...] stycznia 2013r. K.B. zwrócił się do Sądu o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] października 2012r. Przedmiotowa skarga zarejestrowana została pod sygn. akt II SA/Go 6/13. W kolejnej skierowanej do tutejszego Sądu skardze z dnia [...] stycznia 2013r. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji K.B. zwrócił się ponownie o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] października 2012r. Uzasadniając skargę K.B. wskazał, iż dnia [...] lutego 2013r. Komendant poinformował wnioskodawcę "o projekcie Decyzji nr [...] z dn. [...].01.2013r. ze sprawy Nr [...]", jednakże pomimo upływu blisko trzech miesięcy organ nie doręczył wnioskodawcy decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec powyższego, postępowanie wywołane wnioskiem z dnia [...] października 2012r. trwa nadal. Niniejsza skarga zarejestrowana została pod sygn. akt II SA/Go 9/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Wskazać należy, że zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku", określany jako zawisłość prawna, stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku, albo postanowienia odrzucającego skargę lub postanowienia umarzającego postępowanie. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie WSA w Krakowie sygn. akt III SA/Kr 812/11). W przedmiotowej sprawie K.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. dwie skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji zarzucając temu organowi, że nie udostępnił informacji publicznej, o którą wnioskował skarżący w piśmie z dnia [...] października 2012r. poprzez umożliwienie wglądu do dokumentów zawartych w aktach kontrolnych o nr [...]. Pierwsza z tych skarg wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 28 stycznia 2013r. (sygn. akt II SAB/Go 6/13), a druga w dniu 4 lutego 2013r. (sygn. akt II SAB/Go 9/13). W obu sprawach przedmiot skargi jest taki sam, gdyż dotyczy tego samego wniosku skarżącego z dnia [...] października 2012r. Rozpoznanie zaś bezczynności w następstwie wniesienia skargi następuje wedle stanu na dzień orzekania (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA nr 1/2013, poz. 7). Oznacza to, że między obiema sprawami występuje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, co oznacza, że druga z wniesionych w tej samej sprawie skarg podlegać powinna odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa.