II SAB/Go 9/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-04-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz, Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.), Asesor WSA Jarosław Piątek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna, jeśli wnioski złożone przez stronę nie zawierały żądania udostępnienia informacji publicznej, a dotyczyły innych kwestii rozpatrywanych w trybie przepisów o skargach i wnioskach?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli wnioski złożone przez stronę nie zawierały żądania udostępnienia informacji publicznej, lecz dotyczyły innych kwestii rozpatrywanych w trybie przepisów o skargach i wnioskach. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być wykorzystywana do postępowania w sprawach innych niż udostępnianie informacji publicznej.Stan faktyczny
Strona E.S. złożyła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania wniosków o udostępnienie informacji publicznej z sierpnia i października 2017 r. Wnioski te, złożone ustnie w Urzędzie Miasta, dotyczyły domagania się naprawienia szkody i zadośćuczynienia w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez urzędników oraz nieprawidłowościami przy realizacji inwestycji. Organ odpowiedział, że podane we wnioskach informacje nie stanowią podstawy do podjęcia działań przez Gminę i że sprawy te były rozpatrywane w trybie przepisów o skargach i wnioskach, a nie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 złotych tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi E.S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu E.S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.
W dniu [...] sierpnia 2017 r. w protokole sporządzonym w Urzędzie Miasta odnotowano złożenie przez E.S. ustnie wniosku o naprawienie wyrządzonej szkody w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień przez zastępcę Burmistrza (P.F.) i doprowadzenia do niegospodarności. Zdaniem strony przestępstwo polegało na podpisaniu decyzji z [...] kwietnia 1999 r. Starosty zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę instalacji formaldehydowo-klejowej dla spółki K. i naruszeniu art. 32 ust. 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 5, art. 76 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska. Dodatkowo strona wskazała także na nieprawidłowości przy realizacji inwestycji obejmującej kanalizację w obrębie ulicy [...] wskazując, iż projekt na tę inwestycję w 2002 r. zatwierdził P.F., a z kolei Burmistrz odstąpił od realizacji tej inwestycji przez gminę przekazując realizację Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji.
W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia [...] września 2017 r. organ poinformował, iż podane we wniosku informacje nie stanowią podstawy do podjęcia przez Gminę jakichkolwiek działań, gdyż w 1999 r. P.F. był zatrudniony w Starostwie a nie u Urzędzie Miasta dodając, iż sprawa na którą wskazał E.S. była przedmiotem badania przez organy państwowe, które nie doszukały się żadnych uchybień. Co do inwestycji w zakresie kanalizacji organ podał, iż strona nie złożyła wniosku o podjęcie określonego działania więc organ potraktował to jako informację, wyjaśniając jednocześnie, iż wszystkie czynności w zakresie tej inwestycji podejmowane były zgodnie z prawem.
Z kolei według protokołu z dnia [...] października 2017 r. sporządzonego w Urzędzie Miasta E.S. ponownie domagał się naprawienia szkody i zadośćuczynienia. W uzasadnieniu wskazał, iż: [...] listopada 2014 r. na stronie BIP Urzędu Miasta ukazała się informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. : Budowa wielofunkcyjnego kompleksu rekreacyjnego wraz z montażem finansowym, [...] listopada 2014 r. ukazało się ogłoszenie o udzieleniu zamówienia na w/w zadanie, a [...] stycznia 2015 r. Urząd Miejski ogłosił zaproszenie do złożenia oferty cenowej na prowadzenie nadzoru inwestorskiego przy realizacji w/w zadania, które wysłano do 5 oferentów 12 stycznia 2015 r. Następnie [...] stycznia 2015 r. sporządzono protokół z przeprowadzenia czynności o udzielenie zamówienia publicznego, z którego wynika, iż wpłynęły jedynie 2 oferty, w tym jedna od oferenta, który nie był zaproszony. Strona podała, iż sprawdzenie archiwum BIP wykazało, iż brak było tam ogłoszenia o prowadzonej procedurze przetargowej, dodając, iż najkorzystniejszą ofertę złożyła firma A.S., byłego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z którym zawarta została umowa w dniu [...] stycznia 2015 r. Ponadto E.S. podał, iż 28 sierpnia 2017 r. przekazał sekretarzowi gminy informacje dotyczące drewna klejonego, z którego jego zdaniem wynika, iż należało zastosować drewno klejone a nie lite. Jego zdaniem stanowi to wadę jawną, za którą odpowiedzialność ponosi A.S., który wyraził na to zgodę wbrew projektowi budowlanemu. Mając na uwadze powyższe strona podniosła zarzut zmowy przetargowej i ,,spłaty zobowiązań przez UM wobec byłego PINB". Strona podała, iż 28 i 29 grudnia 2011 r. odbyła się narada m.in. z udziałem P.F. i pełnomocnika organu w sprawie [...], w toku której uzgodniono treść zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez E.S. podpisanego przez A.S. Jednocześnie stwierdził, iż według dokumentacji w prokuraturze i sądzie, A.S. prowadząc postępowanie administracyjne nie wydał decyzji o samowoli budowlanej dotyczącej przebudowy [...].
Na powyższe organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. informując, iż w wyniku podjętych działań nie stwierdzono nieprawidłowości.
Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. E.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] sierpnia i [...] października 2017 r., wnosząc o zobowiązanie Burmistrza Miasta do udzielenia żądanych informacji publicznych. Ponadto wniósł o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie organowi grzywny oraz o zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, iż sprawa objęta skargą nie dotyczy wniosku o udostępnienie informacji publicznej i była rozpatrywana w trybie załatwiania skarg i wniosków według przepisów k.p.a. W tym trybie udzielone zostały skarżącemu odpowiedzi pismami organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] sierpnia 2017r. i z [...] października 2017 r.
Wobec tak określonego przedmiotu skargi zasadniczą kwestią było ustalenie, czy po stronie Burmistrza istniał prawny obowiązek rozpatrzenia konkretnego wniosku w przewidzianej prawem formie, tj. zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2018.1330 j.t.), albo w formie czynności materialno-technicznej w przypadku udzielenia informacji, albo – w razie odmowy jej udzielenia – w formie decyzji. Podkreślenia wymaga jednak, iż ocena taka może zostać dokonana przez Sąd tylko wówczas, gdy do organu administracji publicznej wpłynął wniosek z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Tymczasem analiza treści protokołów złożonych ustnie przez skarżącego E.S. w Urzędzie Miasta wniosków z [...] sierpnia i [...] października 2017 r. wskazuje, że wnioski te w ogóle nie zawierały żądania udostępnienia jakichkolwiek informacji publicznych. Jak wskazuje się w orzecznictwie samo powoływanie się na ustawę o dostępie do informacji publicznej nie implikuje konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że dostęp do żądanych informacji następuje w innym trybie i jeżeli jest to wniosek w indywidualnej sprawie. W takim przypadku skarga na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jako niedopuszczalna powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniou przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej jako p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 19 października 2011 r., I OSK 1987/11). Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym miejscu należy dodatkowo podkreślić, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w postepowaniach związanych ze skargami bądź z wnioskami w innych sprawach.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie I postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w punkcie II na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło