II SO/Go 10/25

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2025-08-20

Skład orzekający: Adam Jutrzenka - Trzebiatowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który nie przekazał skargi do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, podlega karze grzywny, nawet jeśli opóźnienie wynikało z błędu organizacyjno-technicznego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej podlega karze grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie, niezależnie od przyczyn tego opóźnienia, w tym błędów organizacyjno-technicznych. Celem grzywny jest nie tylko doprowadzenie do przekazania dokumentów, ale także sankcja za naruszenie prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz funkcja prewencyjna. Wysokość grzywny może być jednak miarkowana w zależności od stopnia naruszenia i okoliczności sprawy.
Stan faktyczny
J. M. złożył skargę na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 15 dni, co stanowiło naruszenie art. 21 pkt 1 u.d.i.p. i art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga została przekazana z opóźnieniem, po upływie ponad miesiąca od terminu. Organ tłumaczył opóźnienie błędem organizacyjno-technicznym polegającym na omyłkowym dołączeniu skargi do innego postępowania. J. M. złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowił wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 300 złotych oraz zasądzić od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny [...] za nieprzekazanie skargi do Sądu (art. 55 § 1 p.p.s.a.) postanawia: 1. wymierzyć [...] grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych, 2. zasądzić od [...] na rzecz wnioskodawcy – J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] maja 2025 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o wymierzenie [...] grzywny w kwocie 72 623,90 złotych za niedopełnienie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), to jest nieprzekazanie jego skargi do tutejszego Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. W uzasadnieniu wniosku podał, że dnia [...] maja 2025 r. złożył w siedzibie organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zaznaczył również, że z informacji telefonicznej uzyskanej w Wydziale Informacji Sądowej tutejszego Sądu wynikało, że do dnia złożenia przedmiotowego wniosku o wymierzenie grzywny, tj. do dnia [...] maja 2025 r. organ nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę Sądowi, a zatem dopuścił się uchybienia terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2022r., poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.). Z ewidencji spraw sądowych wynika, że skarga J. M. na bezczynność [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu dnia [...] lipca 2025 r. (nadana pocztą dnia [...] czerwca 2025 r.) i została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Go 85/25. W odpowiedzi na wniosek [...] wniósł o jego oddalenie oraz umorzenie postępowania, ewentualnie o wymierzenie kary grzywny w minimalnej wysokości. Organ w treści udzielonej odpowiedzi wyjaśnił, że skarga została omyłkowo dołączona do innego, zakończonego już postępowania sądowego, co było wyłączną przyczyną nieprzekazania jej Sądowi w ustawowym terminie. Zaistniała sytuacja miała charakter incydentalny oraz wynikała z przeoczenia proceduralnego o charakterze technicznym, nie zaś z celowego działania czy świadomego naruszenia przepisów prawa. Organ podkreślił przy tym, że niezwłocznie po wykryciu błędu zostały podjęte działania mające na celu usunięcie nieprawidłowości oraz dopełnienie obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Termin ten ulega jednak skróceniu do 15 dni w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę, o której mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podkreślenia wymaga, że celem grzywny jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Wobec tego uznać należy, że przekazanie sądowi skargi po upływie ustawowego terminu oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia, nie powoduje bezprzedmiotowości tego postępowania. Art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie ma zastosowania w przypadku, gdy w wyniku wniesienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. organ spełnił obowiązki, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga J. M. wpłynęła do organu administracji w dniu [...] maja 2025 r., wobec tego 15-dniowy termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi upłynął organowi w dniu [...] maja 2025 r. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Go 85/25, [...] przekazał skargę J. M. bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w dniu [...] czerwca 2025 r. (pieczątka widniejąca na kopercie - k. 24 akt II SAB/Go 85/25), tj. 1 miesiąc i 8 dni po upływie zakreślonego w przepisie terminu. Niewątpliwe zatem skarga z dnia [...] maja 2035 r. na bezczynność organu została przekazana Sądowi z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Podnieść należy, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, jednak może mieć wpływ na jej wysokość. Organ ponosi odpowiedzialność za przekazane mu dokumenty oraz winien dołożyć należytej staranności w wykonywaniu powierzonych mu obowiązków. Błędy organizacyjno-techniczne nie wyłączają winy organu i nie mogą usprawiedliwiać opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu. W badanej sprawie Sąd uznał, że grzywna wymierzona na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w wysokości 300 (trzysta) złotych spełni wobec organu funkcję dyscyplinującą, represyjną oraz prewencyjną. Wymierzając grzywnę, której wysokość mieści się w dolnej granicy jej wymiaru, wynikającego z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd miał na uwadze, iż uchybienie terminowi było niezamierzonym zaniechaniem organu, wynikającym z błędu o charakterze organizacyjno-technicznym. Ponadto był to pierwszy przypadek wymierzenia grzywny organowi na podstawie powyższego przepisu. W ocenie Sądu, grzywna w wysokości wnioskowanej przez skarżącego byłaby niewspółmiernie surowa w stosunku do stwierdzonego naruszenia oraz jego przyczyn. Istotą grzywny, o której mowa w art. 55 §1 p.p.s.a. jest zwrócenie uwagi na nieprawidłowe działanie i sygnalizacja niezachowania przez organ obowiązujących procedur. Grzywna powinna podlegać miarkowaniu, w zależności od stopnia naruszenia przepisów prawa oraz okoliczności danej sprawy. Z całą pewnością powtarzające się naruszanie przepisów oraz rażący charakter uchybień w tym przedmiocie, będą przemawiały za wymierzeniem grzywny w jej górnych granicach oraz za podjęciem sygnalizacji na podstawie art. 55 § 3 p.p.s.a., jednakże taka sytuacja nie wystąpiła w realiach niniejszej sprawy. Wobec tego zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w kwocie 300 (trzysta) złotych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach należnych wnioskującemu orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 p.p.s.a. zasądzając od organu na jego rzecz kwotę uiszczonego wpisu od wniosku – 100 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło