I SA/Ke 113/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta,, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant Asystent sędziego Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 r. na posiedzeniu jawnym sprawy ze skargi sp. j. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Sp. j. A. reprezentowana przez doradcę podatkowego P.Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z [...] znak: [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatku od towarów i usług oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wydanie decyzji ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług na podstawie art. 109 ust. 4 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) jest działaniem naruszającym art. 11, art. 12 i art. 27 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007r. w sprawie I FSK 1062/06 na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego, tj. kwestii, czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, w przypadku stwierdzenia, że podatnik od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 Szóstej Dyrektywy, z uwagi na swój cel i charakter mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego, a także wykładni art. 33 Szóstej Dyrektywy poprzez wskazanie, czy w uprawnieniu przewidzianym w tym przepisie mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytanie prejudycjalne nie pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie skargi podatnika. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cyt dalej jako p. p .s. a., sąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo- administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. postępowanie w sprawie zawiesił.