I SA/Ke 122/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.),, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 marca 2011r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 10 września 2010r.; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz skarżącego D.W. kwotę 792 (siedemset dziewięćdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia z dnia [...]. nr [...].Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...].. nr [...]. którą zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości 4358 zł stanowiącą różnicę między kwotą cła określoną w decyzji, a kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym OGL/341010/002289 z dnia 15 lipca 2008r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny. W dniu 15 lipca 2008r. w Oddziale Celnym w K. D. W. zgłosił do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci samochodu osobowego marki Mercedes Benz SL500, nr nad. WDBSK75F46F117190, r.pr. 2006. Zgłoszenie celne zarejestrowano pod nr ewidencji OGL/341010/002289. Do zgłoszenia celnego strona załączyła m.in. dokumenty w postaci: statement (oświadczenie) z dnia 08.05.2008r. określające wartość samochodu na kwotę 16000 USD, Ohio Certificate of Title nr 4803298888 z dnia 07.05.2008r. (świadectwo tytułu własności stan Ohio). Organ celny poddał przedmiotowe zgłoszenie celne weryfikacji, podczas której dokonał analizy cen na rynku eksportu modeli samochodów podobnych do modelu stanowiącego przedmiot zgłoszenia celnego. Z uwagi na fakt, iż cena samochodu wskazana w dokumencie zakupu, rażąco odbiegała od cen podobnych modeli, Naczelnik Urzędu Celnego w K. nabrał uzasadnionych wątpliwości czy zadeklarowana wartość celna przedmiotowego pojazdu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. W związku z powyższym, mając na uwadze art. 181 a ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dn. 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zwanego dalej RWKC, Naczelnik Urzędu Celnego w K. pismem z dnia 15.07.2008r. wezwał stronę do przedłożenia uzupełniających informacji, które uwiarygodnią że zadeklarowana wartość celna towaru stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. W odpowiedzi strona przedłożyła oświadczenie z dnia 15.07.2008r., w którym stwierdziła, iż za przedmiotowy towar zapłaciła 16000 USD ponieważ zrzekła się gwarancji z uwagi na występujące w samochodzie problemy z systemami elektronicznymi oraz skrzynią biegów. D. W. załączył zlecenie polecenia wypłaty w obrocie dewizowym. Z dokumentu tego wynika, iż strona dokonała przelewu w wysokości 16000 USD na rachunek B. B.. Z kolei w rubryce szczegóły płatności wpisano: "zapłata za mercedes SL Class 5,5L Roadster odzyskany po kradzieży zalany, brak komputerów, zepsuty silnik, skrzynia biegów i elektronika". Ponadto w dniu 16.07.2008r. strona przedłożyła kolejne oświadczenie, w którym wskazała, iż przy nabyciu przedmiotowego towaru nie korzystała z usług agencji pośredniczących i nie ponosiła z tego tytułu żadnych innych kosztów. Dodatkowo do tego oświadczenia strona załączyła telekopię opatrzoną w nagłówek "D. C.", która zawiera tożsame informacje z informacjami zamieszonymi w oświadczeniu załączonym przez stronę do zgłoszenia celnego. W dniu 16.07.2008r. wpłynęło kolejne pismo D. W., w którym stwierdził, iż znane mu są wady techniczne w/w pojazdu. Wady te to: "uszkodzona skrzynia biegów (w momencie osiągnięcia prędkości przekraczającej 100 km/h neutralizują się biegi - co uniemożliwia kontynuacje jazdy) oraz systemy elektroniczne pojazdu - uszkodzone - bez powodu włączają się i wyłączają zegary, często uniemożliwiają otwarcie pojazdu, wyłączają systemy sterowania i zabezpieczenia pojazdu". W kolejnym piśmie z dnia 16.07.2008r. strona wniosła o zwolnienia towaru pod zabezpieczenie przyszłych ewentualnych należności. Postanowieniem z dnia 16.07.2008r. organ powołał z urzędu biegłego rzeczoznawcę samochodowego w celu ustalenia procentowego stopnia uszkodzenia i wartości na rynku USA przedmiotowego pojazdu. Postanowieniem tym wskazano, iż przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego nastąpi w dniu 23.07.2008r. W dniu 16.07.2008r. wpłynęła ocena techniczna nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r. (wykonana na zlecenie D. W.), w której biegły rzeczoznawca samochodowy K. T. określił wartość zgłoszonego samochodu na rynku eksportu w kwocie 33700 USD. Biegły uwzględnił przy sporządzaniu przedmiotowej wyceny stan techniczny pojazdu ustalony na podstawie oględzin oraz informacji od strony postępowania. Biegły z uwagi na brak możliwości uruchomienia pojazdu przyjął, iż przedmiotowy pojazd posiadał usterki wskazane przez D. W., tj. uszkodzenie Automatycznej skrzyni biegów z układem sterowania, niesprawność układów komputerowych sterowania funkcjami wyposażenia wnętrza pojazdu. Do opinii biegły załączył raport stanu technicznego przedmiotowego pojazdu wykonanego przez firmę Manheim w dniu 31.03.2008r., raport historii pojazdu - A.Check oraz wydruk transakcji podobnych pojazdów z systemu ExportTrader. Naczelnik Urzędu Celnego w K. przyjął za wiarygodne (pomimo braku możliwości sprawdzenia uszkodzeń wskazanych przez stronę postępowania), iż ustalona wartość przedmiotowego pojazdu na rynku eksportu wyniosła 33700 USD. W związku z powyższym potwierdziły się wątpliwości organu celnego, czy zadeklarowana wartość celna towaru stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Po uiszczeniu należności zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym oraz po złożeniu zabezpieczenia na pokrycie ewentualnych przyszłych należności oszacowanych przez organ celny przedmiotowy samochód został zwolniony do deklarowanej procedury. Pismem z dnia 04.09.2008r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. zwrócił się z prośbą do eksportera przedmiotowego pojazdu tj. firmy D. C. Div D. A. L. Inc. z siedzibą w USA o udzielenie informacji związanych z okolicznościami jego sprzedaży, jednak nie uzyskano odpowiedzi. Pismem z dnia 24.11.2008r. organ celny wezwał K. T. do wskazania czy jest on w posiadaniu dowodu w postaci dokumentu wskazującego faktyczna cenę zapłacona za w/w samochód. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 03.12.2008r. biegły wskazał, iż w materiałach pomocniczych związanych z opracowaniem wyceny nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r, istnieje oryginalny wydruk z oferty portalu Export Trader dla przedmiotowego pojazdu. Do pisma załączono ten wydruk, z którego wynika, iż przedmiotowy pojazd został sprzedany w dniu 15.04.2008r. za kwotę 44000 USD na aukcji DFWA (Dallas Forth Worth - Manheim). Jak wynika z informacji zawartych na stronie internetowej www.exporttrader.com, firma ta zajmuje się m.in. eksportem firmy Manheim - jest członkiem grupy Manheim. W związku z uzasadnionymi wątpliwościami, czy zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną kwotę, Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia 26.10.2009r. wszczął postępowanie celne w sprawie przedmiotowego zgłoszenia celnego. Pismem z dnia 23.11.2009r. (przesłanym pocztą elektroniczną) organ zwrócił się z prośbą do przedsiębiorstwa Manheim odział Dallas Forth Worth z siedzibą w USA o udzielenie informacji związanych z okolicznościami sprzedaży przedmiotowego pojazdu. Z kolei pismem z dnia 23.11.2009r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. zwrócił się z prośbą do poprzedniego dysponenta w/w pojazdu tj. przedsiębiorstwa World Class MotorC. z siedzibą w USA o udzielenie informacji związanych z okolicznościami sprzedaży przedmiotowego samochodu. Adresat ten nie udzielił żadnej odpowiedzi. Z informacji przekazanych przez przedsiębiorstwo Manheim oddział Dallas Fort Worth wynika, iż zgłoszony pojazd został sprzedany przez przedsiębiorstwo Mercedes - Benz Financial w dniu 15.04.2008r. na rzecz przedsiębiorstwa World Class Motor C. Inc. za kwotę 44000,00 USD (44550,00 USD - cena sprzedaży wraz z opłatą kupującego - 500,00 USD oraz innymi korektami - 50,00 USD). Sprzedaż ta miała miejsce na aukcji organizowanej przez przedsiębiorstwo Manheim oddział Dallas Forth Worth. Powyższy dokument zawiera także przebieg pojazdu ujawniony podczas w/w transakcji - wynosi on 40788 mil. Naczelnik Urzędu Celnego w K. ponowił zapytanie do firmy World Class MotorC., nie uzyskując odpowiedzi. Z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała konieczność ustalenia wartości rynkowej pojazdu na rynku polskim na dzień 15.07.2008r., a opinia będąca dotychczas w aktach sprawy tj. opinia nr 810/2008 zawiera jedynie ustalenie wartości pojazdu na rynku eksportu, Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia 07.04.2010r. powołał z urzędu biegłego rzeczoznawcę samochodowego. W dniu 29.04.2010r. do urzędu celnego wpłynęła opinia nr S27/3-13uc/10 biegłego rzeczoznawcy samochodowego K. D., który określił wartość zgłoszonego samochodu w kwocie 137700 zł. Biegły uwzględnił przy sporządzaniu przedmiotowej wyceny stan techniczny pojazdu ustalony na podstawie oceny technicznej nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r. oraz fotografii wykonanych podczas oględzin zgłoszonego pojazdu, a także na podstawie wyjaśnień złożonych przez D. W. podczas przeprowadzania dowodu z opinii biegłego. Pismem z dnia 10.05.2010r. D. W. wyraził stanowisko, iż eksporter towaru objętego zgłoszeniem celnym nr OGL/341010/002289 z dnia 15.07.2008r. tj. D. A. L. Inc. istnieje i wciąż prowadzi działalność w zakresie obrotu samochodami w stanie Ohaio. Na potwierdzenie powyższego strona przedstawiła poza dokumentami stanowiącymi załącznik do w/w zgłoszenia celnego, kopię wiadomości elektronicznej z ambasady amerykańskiej w Warszawie. Pismem z dnia 12.05.2010r. D. W. na potwierdzenia istnienia w/w przedsiębiorstwa przedłożył m.in. wydruk wiadomości otrzymanej za pośrednictwem poczty elektronicznej od P. P. z Konsulatu Generalnego w Nowym Jorku. Z powyższej wiadomości wynika m.in., iż firma D. C. A. L. funkcjonuje od kilku lat i zajmuje się handlem używanymi samochodami. Kolejnym pismem z dnia 05.07.2010r. D. W. przedłożył kopię pisma z Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Chicago. W piśmie tym wskazano, iż firma D. A. L. Inc. istnieje na terenie USA oraz jest zarejestrowana w Biurze Sekretarza Stanu Ohio i widnieje jako aktywna spółka. Jednocześnie w powyższych pismach strona wniosła o zwrócenie się w drodze pomocy prawnej do polskich służb konsularnych w USA o potwierdzenie powyższych dokumentów i informacji w nich zawartych. Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia 13.07.2010r. odmówił przeprowadzenia dowodu w przedmiocie wystąpienia do polskich służb konsularnych w USA w celu uzyskania potwierdzenia przedstawionych przez stronę informacji i dokumentów przedłożonych za pismami z dnia 10.05.2010r., 12.05.2010r. oraz 05.07.2010r. wskazując, iż dowody przedstawione przez D. W. jasno wskazują iż przedmiotowe przedsiębiorstwo istnieje, zatem nie jest koniecznym ich potwierdzenie przez władze konsularne. Ponadto wystąpienie do władz konsularnych o potwierdzenie tych dokumentów w przedmiotowej sprawie jest bezcelowe, bowiem organ celny nie kwestionuje istnienia przedsiębiorstwa będącego eksporterem. W toku postępowania organ celny dokonał sprawdzenia poprzez portal internetowy Krajowego Urzędu ds. Przestępczości Ubezpieczeniowej (National Insurance Crime Bureau) czy przedmiotowy pojazd znajduje się w bazie danych pojazdów skradzionych oraz w bazie pojazdów uznanych za stratę całkowitą. W wyniku ww. sprawdzenia ustalono, iż w ww. bazach danych pojazd ten jako taki nie figuruje. Pismem z dnia 17.05.2010r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wystąpił z wnioskiem do Starostwa Powiatowego w B. – Z. o przekazanie potwierdzonych za zgodność kopii dokumentów złożonych przy rejestracji przedmiotowego pojazdu i w odpowiedzi uzyskał uwierzytelnione kopie dokumentów złożonych przy rejestracji przedmiotowego pojazdu oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym. Z zaświadczenia tego wynika, iż pojazd spełnia wymagania techniczne z art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W dokumencie tym wskazano również, iż badanie techniczne przeprowadzono w dniu 19.08.2008r. Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Celnego w K. pismem z dnia 11.06.2010r. wezwał stronę do przedłożenia wyjaśnień poprzez wskazanie miejsca, daty wykonania naprawy wielokrotnie wskazywanej przez stronę usterki przedmiotowego pojazdu w postaci szeroko rozumianego defektu skrzyni biegów oraz defektu systemów elektronicznych przejawiającego się mimowolnym włączaniem i wyłączaniem zegarów. W odpowiedzi D. W. oświadczył, iż nie dokonywał ostatecznej naprawy tego samochodu. Ponadto strona wskazała, iż czasami w ciągu kilkudniowej eksploatacji problemy z elektroniką występowały bardzo często, a następnie bez przyczyny ustępowały i przez bardzo długi czas samochód ten zachowywał się poprawnie. W dniu 20.08.2010r. do urzędu celnego wpłynął wniosek dowodowy w przedmiocie przesłuchania w drodze pomocy prawnej za pośrednictwem polskich służb konsularnych właściciela firmy D. C. A. L. na okoliczność zawartej transakcji, ceny pojazdu, stanu technicznego w dacie nabycia przez stronę tego samochodu jak również wszelkich innych wątpliwości, co pozwoli jednoznacznie wyjaśnić dlaczego pojazd ten został sprzedany za kwotę 16000 USD. Postanowieniem z dnia 03.09.2010r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. odmówił przeprowadzenia dowodu w przedmiocie przesłuchania w charakterze świadka właściciela firmy D. C. A. L. w drodze pomocy prawnej za pośrednictwem polskich służb konsularnych. Decyzją z dnia 10.09.2010r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości 4358 zł stanowiącą różnicę między kwotą cła określoną w decyzji, a kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym OGL/341010/002289 z dnia 15.07.2008r. Pismem z dnia 28.09.2010r. strona złożyła odwołanie od w/w decyzji. W dniu 22.11.2010r. wpłynęło pismo, w którym strona ponownie przedłożyła swoje stanowisko i wniosła o dopuszczenie dowodu w postaci oryginału pisma wraz z tłumaczeniem, od właściciela firmy D. C. potwierdzającego stan techniczny, oraz zapłaconą kwotę wraz z własnoręcznym potwierdzeniem prawdziwości pisma i podpisem notariusza oraz jego tłoczoną okrągłą pieczęcią. Ponadto strona wniosła o dopuszczenie wszelkich wcześniejszych wniosków dowodowych. Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał na treść art. 78 § 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, art. 181 a ust. 1 i ust. 2 rozp. Wyk. WKC oraz art. 29, art. 30 WKC. Wskazał, że wartość celna przedmiotowego pojazdu ustalona została na podstawie art. 31 ust. 1 WKC. Z uwagi na fakt, że cena towaru wskazana w dokumencie zakupu 16000 USD, rażąco odbiegała od cen podobnych modeli umieszczonych na w/w stronach internetowych - od 50887 USD do 71999 USD, jak również odbiegała od wartości rynkowej przedmiotowego pojazdu wskazanej przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego w ocenie technicznej nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r. - 33700 USD, przy czym biegły z uwagi na brak możliwości uruchomienia pojazdu przyjął za prawdę oświadczenia strony o stanie technicznym pojazdu w tym o uszkodzonej Automatycznej skrzyni biegów z układem sterowania, jak również odbiegała od wartości transakcji sprzedaży spornego pojazdu (44000 USD), zawartej w dniu 15.04.2008r. pomiędzy przedsiębiorstwem Mercedes - Benz Financial, a poprzednim dysponentem spornego pojazdu tj. firmą World Class MotorC. Inc., jak również odbiegała rażąco od cen zamieszonych w wykazie aukcji firmy Adesa podobnych modeli, odbytych w okresie od dnia 29.05.2008r. do dnia 15.07.2008r. (od 36500 USD do 66500 USD), załączonym do oceny technicznej nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r., Naczelnik Urzędu Celnego w K. powziął wątpliwości czy zadeklarowana wartość celna przedmiotowego pojazdu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Ponadto jak ustalił Naczelnik Urzędu Celnego w K., również sam dokument sprzedaży w postaci oświadczenia z dnia 08.05.2008r. budzi wątpliwości co do jego autentyczności. Dowód ten pomimo, iż jest oświadczeniem nie został podpisany. Podobnie telekopia opatrzona w nagłówek D. C., która zawiera tożsame informacje z informacjami zamieszczonymi w w/w oświadczeniu nie została podpisana. Dokumenty te z uwagi na brak możliwości stwierdzenia ich wiarygodności nie usunęły wątpliwości organu celnego co do zadeklarowanej wartości towaru. Na podstawie art. 181 a ust. 2 rozp. wyk. WKC Naczelnik Urzędu Celnego w K. wezwał stronę do przedłożenia uzupełniających informacji, które uwiarygodnią że deklarowana wartość celna towaru stanowi całkowicie faktycznie zapłaconą lub należną sumę, np. kontraktu, umowy, oferty handlowej, polecenia przelewu, akredytywy, opinii osób upoważnionych do jej wystawienia, dając tym samym możliwość usunięcia powstałych wątpliwości co do zadeklarowanej wartości zgłoszonego towaru. Przedstawione przez stronę w toku postępowania informacje nie przyczyniły się do usunięcia wątpliwości organu celnego czy zadeklarowana wartość stanowi całkowicie zapłacona lub należną kwotę. Dokument w postaci zlecenia polecenia wypłaty w obrocie dewizowym potwierdza dokonanie płatności w kwocie 16000 USD na konto osoby fizycznej - B. B.. W żaden sposób dowód ten nie potwierdza dokonania płatności na rzecz eksportera. Ponadto dowód ten przeczy oświadczeniu D. W. z dnia 16.07.2008r., w którym jasno wskazuje, iż nie korzystał on z żadnych usług pośredników. W dokumencie tym wskazano, iż A. było odzyskane po kradzieży, co przeczy informacji uzyskanej za pośrednictwem serwisu Krajowego Urzędu ds. Przestępczości Ubezpieczeniowej. Z informacji tej wynika bowiem, iż A. nie znajduje się w bazie pojazdów skradzionych jak również w bazie pojazdów całkowicie utraconych np. w wyniku odzyskania po kradzieży. Ponadto załączony tytuł własności pojazdu nie zawiera informacji, że pojazd jest odzyskany po kradzieży. Dodatkowo w zleceniu tym wskazano, iż A. ma zepsuty silnik i brakuje mu komputerów, a także ma zepsutą skrzynię biegów i elektronikę. Fakt braku komputerów nie został potwierdzony przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego, a także nie był potwierdzony przez stronę postępowania. Wskazać należy, iż w toku postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w K. uzyskał zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym wykonanym w dniu 19.08.2008r. W zaświadczeniu tym uprawniony diagnosta K. P. stwierdził, że pojazd spełnia wymagania techniczne z art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Oznacza to, iż przedmiotowe A. na dzień 19.08.2008r. było sprawne, czyli m.in. pojazd ten był wyposażony i utrzymany, tak aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę (art. 66 ust. 1 powyższej ustawy). Dowód ten przeczy oświadczeniu strony o stanie technicznym jak również z w/w zleceniem polecenia wypłaty. Bezspornym i niewymagającym udowodnienia jest fakt, iż uszkodzona skrzynia biegów, która powoduje neutralizację biegów czy też usterka systemu elektronicznego pojazdu powodująca włączanie się i wyłączanie mimowolne zegarów czy też powodująca wyłączanie się systemów sterowania pojazdu zagraża przynajmniej bezpieczeństwu osób nim jadących. Reasumując dowód w postaci zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym w świetle oświadczenia strony, iż nie dokonywała ona napraw w/w pojazdu jasno podważa stwierdzenia strony jakoby A. posiadało powyższe defekty. Również biegły powołany w toku weryfikacji zgłoszenia celnego przyjął działając z korzyścią dla strony oświadczenie strony o stanie technicznym, bez jego zweryfikowania z uwagi na brak możliwości uruchomienia pojazdu. Pomimo powyższego ustalona przez niego wartość - 33700 USD rażąco odbiega od zadeklarowanej wartości 16000 USD. Stanowisko organu celnego, iż zadeklarowana wartość ww. towaru jest nieprawidłowa potwierdza także zgromadzony materiał dowodowy. Z informacji przekazanych przez firmę Manheim, a także z dokumentów przekazanych przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego - K.a T.ego oraz ze świadectwa tytułu własności wynika, że przedmiotowe A. zostało sprzedane w dniu 15.04.2008r. na rzecz firmy World Class MotorC. Inc. za kwotę 44000,00 USD (44550,00 USD - cena wraz z dodatkowymi opłatami). Sprzedaż ta odbyła się za pośrednictwem firmy aukcyjnej - Manheim oddział Dallas Fort Worth. Podczas sprzedaży odnotowano przebieg pojazdu 40788 mil. Jednocześnie w dniu 31.03.2008r. firma Manheim przed wystawieniem auta na licytacje dokonała badania stanu technicznego. W jego wyniku nie stwierdzono żadnych uszkodzeń technicznych silnika, elektroniki czy tez skrzyni biegów. Następnie towar ten został sprzedany przez firmę World Class MotorC. Inc. na rzecz eksportera tj. D. C. Div. D. A. L. Inc. co potwierdza wydane w dniu 07.05.2008r. na rzecz eksportera świadectwo tytułu własności. W świadectwie tym na dzień jego wydania odnotowano stan drogomierza - 40794 mil. Następnie ten sam towar został sprzedany w dniu 08.05.2008r. przez eksportera na rzecz D. W. za kwotę 16000 USD. Wskazać należy, iż w raporcie sporządzonym przez firmę A.Check na dzień 17.07.2008r. stanowiącym załącznik do oceny technicznej sporządzonej przez biegłego w toku weryfikacji zgłoszenia celnego nie stwierdzono negatywnych informacji dotyczących tytułu własności lub innych problemów w związku z tytułem własności pojazdu. W bazie tej nie odnotowano aby przedmiotowy samochód posiadał poważne uszkodzenia, oraz uszkodzenia spowodowane przez wodę czy ogień. W świetle powyższego nie jest możliwym, aby przedmiotowy samochód stracił na wartości w ciągu niespełna miesiąca aż 28550 USD co stanowi 64% spadek wartości. Przedmiotowe A. było sprawne, gdyż jak wynika z w/w dowodów od dnia wystawienia go na licytację do dnia zakupu przez D. W. auto. przejechało 6 mil. Dodatkowo, biegły rzeczoznawca samochodowy wskazał, iż A. jest w pełni ukompletowane fabrycznie, co świadczy o tym, iż z pojazdu nie wymontowano żadnych podzespołów, których brak powodowałby tak drastyczny spadek wartości. Nieznajdującym uzasadnienia jest więc aby eksporter sprzedał towar po cenie znacznie niższej od ceny za jaką dokonał zakupu. Na podstawie powyższych faktów uznano zadeklarowaną wartość za niewiarygodną. W dalszej części decyzji organ szczegółowo opisał sposób okreslenia wartości celnej towaru, uwzględniający wycenę nr S27/3-13uc/10 z dnia 26.04.2010r., w której uprawniony rzeczoznawca określił wartość samochodu w wysokości 137700 PLN. Organ wyjaśnił także, że dowód w postaci oceny technicznej nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r. nie mógł posłużyć do ustalenia wartości celnej zgłoszonego towaru, w opinii tej bowiem ustalono wartość ww. pojazdu na rynku wewnętrznym kraju wywozu tj. USA. Ocena ta stanowiła jednak dowód w niniejszej sprawie, bowiem jej przedmiotem było ustalenie wartości w/w pojazdu na rynku eksportu. Dowód ten zatem jednoznacznie wykazał, iż zadeklarowana wartość znacznie odbiega od wartości rynkowej tego pojazdu na rynku eksportu. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy ponownie wyjaśnił okoliczności, które spowodowały pominięcie przy określeniu wartości celnej metody wartości transakcyjnej. Wyjaśnił przyczyny dla których uznał, że różnica pomiędzy zadeklarowaną wartością celną a wartością rynkową jest rażąca. W ocenie organu, zgromadzone w toku postępowania dowody nie świadczą o tym, by pojazd uczestniczył w wypadku drogowym, który to spowodowałby poważne uszkodzenia techniczne pojazdu. Zaświadcza to, iż pojazd nie uległ poważnym uszkodzeniom, które to uzasadniałby taką rażąco niską wartość. Dalej organ podniósł, że ustawa Ordynacja podatkowa, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, nie przewiduje instytucji konfrontacji. Strona wnioskowała bowiem o przeprowadzenie konfrontacji opinii biegłych. Natomiast przyczyny odmowy uwzględnienia wniosku o przeprowadzenie dowodu w przedmiocie przesłuchania, w charakterze świadka właściciela firmy D. C. A. L. w drodze pomocy prawnej za pośrednictwem polskich służb konsularnych, zostało szeroko uzasadnione w postanowieniu z dnia 03.09.2010r. Organ nie zgodził się z zarzutami jakoby wybiórczo traktował materiał dowodowy oraz że odrzucił korzystne dla strony dowody. Wyjaśnił również podstawy prawne pozwalające biegłemu sporządzającemu opinię odnieść się nie do samochodu marki Mercedes lecz do samochodu marki Lexus. Wyjaśnił, że z korzyścią dla strony było działanie polegające na fakcie, iż przy określeniu wartości celnej przedmiotowego pojazdu, wartość bazową pomniejszono o marżę w wysokości 10%. Organ wyjaśnił także, odnosząc się do wniosku strony zawartego w piśmie z dnia 18.11.2010r., a dotyczącego dopuszczenia wszelkich wcześniejszych wniosków dowodowych, iż nie ma potrzeby przeprowadzania dowodu w przedmiocie wystąpienia do polskich służb konsularnych w USA o potwierdzenia przedstawionych przez stronę informacji i dokumentów przedłożonych za pismami z dni 10.05.2010r., 12.05.2010r. oraz 05.07.2010r., gdyż przedłożone przez stronę pismo z Konsulatu Generalnego RP w Chicago jasno wskazuje, iż firma D. A. L. Inc. istnieje i prowadzi działalność gospodarczą. Stanowisko takie zawarł również Naczelnik Urzędu Celnego w K. w postanowieniu z dnia 13.07.2010r., którym odmówił przeprowadzenia tego dowodu. Nie ma potrzeby przeprowadzać również dowodu z przesłuchania w charakterze świadka właściciela firmy D. C. A. L. za pośrednictwem polskich służb konsularnych w drodze pomocy prawnej. Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy jest wyczerpujący a stan faktyczny został ustalony innymi dowodami, co pozwala na wydanie przedmiotowego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do dowodu w postaci oświadczenia z dnia 20.09.2010r., z którego wynika, iż Kelvin M. Liber poświadcza okoliczności sprzedaży przedmiotowego samochodu na rzecz D. W. i na którym widnieje pieczęć notariusza S. J. L. organ stwierdził, iż not. potwierdza tylko fakt złożenia takiego oświadczenia w jego obecności, nie dokonując sprawdzenia zawartej transakcji. Zdaniem organu, informacje zwarte w tym oświadczeniu są całkowicie sprzeczne z całością zebranego materiału dowodowego. W związku z powyższym dowód ten nie wpłynął na rozwianie wątpliwości co do zadeklarowanej przez stronę wartości przedmiotowego samochodu. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. D. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Decyzji tej zarzucił: - naruszenie art. 122, art. 180 oraz art. 188 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających dokładnego wyjaśnienia sprawy, a w szczególności bezzasadne oddalenie postanowieniem z dnia 3.09.2010r. wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka - właściciela firmy D. C. A. L. – sprzedawcy przedmiotowego samochodu, który miał istotne znacznie dla wyjaśnienia sprawy; - naruszenie art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w szczególności pominięcie faktu wynikającego z zaświadczenia z dnia 20.08.2010r. wystawionego przez sprzedawcę samochodu - D. C. A. L., iż cena zapłacona przez skarżącego za samochód (16.000 USD) była ceną ostateczną i odpowiadała wartości samochodu z uwagi na jego stan techniczny i wydanie decyzji wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy K.D., w sytuacji gdy została sporządzona na podstawie niepełnych danych dotyczących uszkodzeń samochodu i jego stanu technicznego, w szczególności bez przeprowadzenia oględzin pojazdu; - naruszenie art. 181 a ust. 2 Rozporządzenia Komisji ( EWG) nr 2453/93 z 2.07.1993r. polegające na przyjęciu, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że wartość celna zadeklarowanego samochodu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą sumę określoną w art. 29 WKC, podczas gdy organy celne w toku postępowania dowodowego nie podjęły działań zmierzających koniecznych do wyjaśnienia tych wątpliwości, a zatem przyjęcie, że mają one charakter uzasadniony jest bezpodstawne; - naruszenia art. 29 WKC przez jego niezastosowanie . W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wątpliwości organów celnych co do wartości celnej sprowadzonego samochodu nie można uznać za uzasadnione. Organy celne w toku postępowania nie podjęły niezbędnych działań zmierzających do wyjaśnienia tych wątpliwości. Najistotniejszą kwestią którą należało wyjaśnić w sprawie było ustalenie dlaczego cena samochodu określona przez sprzedawcę amerykańską firmę D. C. A. L. opiewała na 16.000 USD, a zatem była niższa od wartości rynkowej tego typu pojazdów na rynku amerykańskim. W tym celu skarżący zgłosił wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka - właściciela tej firmy. Wniosek ten zmierzał nie tylko do wykazania, że firma ta istnieje, ale przede wszystkim do wyjaśnienia dlaczego cena zapłacona przez skarżącego za odbiegała od cen rynkowych, jakie były uszkodzenia tego pojazdu w dacie sprzedaży oraz, iż zapłacona kwota 16.000 USD była ceną całkowitą. Powodem oddalenia dowodu nie może być fakt, że amerykańska firma D. C. A. L. nie odpowiedziała na pismo Urzędu Celnego w K., czy z uwagi na trudności w przeprowadzeniu tego dowodu ( przesłuchanie świadka w drodze pomocy prawnej przez służby konsularne). Pominięcie tego dowodu doprowadziło do nie wyjaśnienia okoliczności istotnych do rozstrzygnięcia sprawy. Ograny celne oparły swoje ustalenia na dowodach pośrednich, wywodząc z faktu, że skoro firma World Class Motors (poprzedni właściciel) nabyła A. za kwotę 44.000 USD, a następnie firma ta sprzedała A. firmie D. C. A. L., to ta ostatnia nie mogła sprzedawać samochodu za cenę 16.000 USD. Należy zauważyć, że samochód do dnia zakupu przez skarżącego był w dyspozycji D. Car L. i właśnie w tym czasie został poważnie uszkodzony prawdopodobnie przez jednego z pracowników. Stan techniczny tego samochodu był zły, miał problemy z elektroniką, skrzynią biegów, komputerem. Sprzedawca nie udzielił na niego gwarancji - stan techniczny samochodu był zatem powodem zastosowania tak niskiej ceny. Na etapie postępowania przed Dyrektorem Izby Celnej w K. skarżący przedstawił oświadczenie właściciela firmy D. Car L. z dnia 20.09.2010r., a stwierdzające, że cena 16.000 USD była ceną ostateczną i potwierdzające fakt uszkodzenia tego samochodu, co zostało w trakcie uzasadnienia decyzji pominięte milczeniem. W toku całego postępowania nie przeprowadzono dowodu, który pozwoliłby wyjaśnić jaki był stan techniczny samochodu w dacie jego zakupu i jak stan techniczny wpływał na jego cenę. Ustalając wartość samochodu na rynku polskim organy celne naruszyły art. 122 i 180 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w szczególności poprzez wydanie decyzji wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy K. D. w sytuacji gdy została sporządzona na podstawie niepełnych danych dotyczących uszkodzeń samochodu i jego stanu technicznego, w szczególności bez przeprowadzenia oględzin. Zauważyć ponadto należy, że samochód, którego cena była przyjęta do porównania, był innej marki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia przez Sąd, iż decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, podlegają one uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy P.p.s.a. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii prawidłowości prowadzonego przez organy celne postępowania mającego na celu ustalenie wartości celnej pojazdu osobowego marki Mercedes Benz SL500. Analiza zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Należy zatem stwierdzić, że skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności należy dokonać analizy przepisów będących podstawą rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie. Poza sporem pozostaje kwestia, iż zastosowanie znajdują tu przepisy Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.92.302.1), dalej: WKC. Przepis art. 29 WKC stanowi, iż wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Zgodnie natomiast z art. 181a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1), dalej: rozp. wyk. WKC, jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Jeżeli organy celne mają wątpliwości określone w ust. 1, mogą zażądać, zgodnie z art. 178 ust. 4, przedstawienia uzupełniających informacji. Jeżeli wątpliwości te pozostają, organy celne przed podjęciem ostatecznej decyzji powiadamiają daną osobę na piśmie, o ile się o to zwróciła, o powodach tych wątpliwości i zapewnią jej odpowiednią możliwość udzielenia odpowiedzi. Ostateczna decyzja wraz uzasadnieniem przekazywana jest zainteresowanemu na piśmie (art. 181 a ust. 2 rozp. wyk. WKC). Następnie zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 WKC, jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 WKC, ustala się ją, stosując metody wynikające z tego przepisu oraz z przepisu art. 31 WKC. Analizując treść powyższych przepisów należy wyróżnić w nich pewne etapy postępowania. Po pierwsze, organy celne, stosownie do trakcie art. 29 WKC, za wartość celną przyjmują wartość transakcyjną pojazdu. Jeżeli jednak powezmą przy tym uzasadnione wątpliwości co do tego, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę, mogą żądać przedstawienia dodatkowych informacji czy dokumentów. W tym momencie następuje kolejny etap postępowania, w którym inicjatywa dowodowa przerzucona zostaje na stronę – importera. Importer za pomocą dokumentów takich jak np. umowa handlowa, oferty cenowe, bankowe potwierdzenie zapłaty, może dążyć do usunięcia wątpliwości organu celnego, iż wskazana przez niego wartość celna w istocie jest wartością transakcyjną. Jeżeli wyjaśnienia i dokumenty przedstawione przez importera okażą się niewystarczające dla organu celnego, przechodzi on do kolejnego etapu postępowania, w którym ustalanie wartości celnej następuje na podstawie metod opisanych w art. 30 i 31 WKC. Każdy z etapów postępowania celnego w zakresie badania wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej towarów i w przypadku jej odrzucenia - ustalania wartości celnej towarów, stawia przed organami celnymi konieczność przestrzegania reguł procesowych, w tym tych wynikających z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacji podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r., Nr 8 poz. 60 ze zm.). Wśród nich zawarty jest przepis art. 188, który został przez organy celne w niniejszym postępowaniu naruszony. Przepis ten stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Do realizacji uprawnienia strony do żądania przeprowadzenia dowodu niezbędne jest wystąpienie dwóch przesłanek. Przedmiotem dowodu musi być okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, a więc dotycząca przedmiotu sprawy i mająca znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto, przedmiotem dowodu nie może być okoliczność stwierdzona innym dowodem. Aby zatem organ mógł odmówić przeprowadzenia wnioskowanego dowodu, musi pierw ocenić istnienie tych przesłanek a ocenę tą zawrzeć w uzasadnieniu postanowienia. W ocenie Sądu, postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 3 września 2010r. nr 341000-UEK/PCR-4741-6/10/PA, nie spełnia tych wymagań. Postanowienie to wydane zostało na skutek złożenia przez D. W. wniosku dowodowego z dnia 19 sierpnia 2010r. o przesłuchanie w drodze pomocy prawnej za pośrednictwem polskich służb konsularnych właściciela firmy D. C. A. L. na okoliczność zawartej transakcji, ceny pojazdu, stanu technicznego w dacie nabycia pojazdu przez skarżącego. Tymczasem w uzasadnieniu omawianego postanowienia organ celny pierw wskazał przepisy prawa uprawniające do stosowania w postępowaniu celnym art. 188 Ordynacji podatkowej, następnie wyjaśnił, że dotychczasowe działania nie usunęły wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej pojazdu. Organ wskazał także, że podjął działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wystąpił do przedsiębiorstwa D. C. Div D. A. L. Inc., nie uzyskawszy w tym zakresie odpowiedzi, oraz do poprzednich dysponentów spornego towaru. Z powyższego wynika, że wniosek skarżącego nie został poddany analizie pod kątem przesłanek opisanych w art. 188 Ordynacji podatkowej. Poza rozważaniami organu pozostały bowiem odpowiedź na pytanie, czy treść zeznań właściciela firmy D. C. A. L. miałaby znaczenie dla sprawy i czy okoliczności, o których mógłby zeznać świadek nie zostały już stwierdzone wystarczająco innym dowodem. Należy podkreślić, że odmowa przeprowadzenia dowodu bez poddania analizie powyższych okoliczności stanowi naruszenie art. 188 Ordynacji podatkowej, a naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zawarta w tym przepisie norma prawna nie pozostawia wątpliwości, że odmowa przeprowadzenia wnioskowanego przez stronę dowodu będzie dopuszczalna tylko wówczas, gdy brak jest jakiejkolwiek możliwości przyczynienia się danej czynności dowodowej do wyjaśnienia sprawy, albo też dana okoliczność w sposób niebudzący żadnych wątpliwości została już udowodniona. Tymczasem treść uzasadnienia zakwestionowanego postanowienia nie daje odpowiedzi, czy organ przed podjęciem decyzji o odmowie przeprowadzenia dowodu, takiej analizy wniosku w ogóle dokonał. Prawo strony do żądania przeprowadzenia dowodu konkretyzuje zasadę czynnego udziału strony, wyrażoną w art. 123 Ordynacji podatkowej. Strona może więc bezpośrednio oddziaływać na przebieg postępowania dowodowego. Aktywna rola strony w odtwarzaniu stanu faktycznego sprzyja realizacji zasady prawdy materialnej. Prawo to nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji, kiedy inicjatywa dowodowa zostaje przerzucona na stronę, jak w niniejszej sprawie uczynione to zostało poprzez zastosowanie art. 181a rozp. wyk. WKC. W ocenie Sądu, niniejsze zasady zostały naruszone poprzez to, że po podjęciu przez stronę inicjatywy dowodowej, organ celny pierwszej instancji odmówił przeprowadzenia wnioskowanego dowodu, nie wskazując przy tym motywów nieuwzględnienia wniosku. Takie postępowanie zaakceptował organ odwoławczy, utrzymując decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Dyrektor Izby Celnej w K. odniósł się do wniosku dowodowego o przesłuchanie właściciela firmy D. C. A. L. w ten sposób, że podniósł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż "dowody przedstawione przez D. W. jasno wskazują iż przedmiotowe przedsiębiorstwo istnieje, zatem nie jest koniecznym ich potwierdzenie przez władze konsularne. Ponadto wystąpienie do władz konsularnych o potwierdzenie tych dokumentów w przedmiotowej sprawie jest bezcelowe, bowiem organ celny nie kwestionuje istnienia przedsiębiorstwa będącego eksporterem" (str. 13 decyzji), oraz że "zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy jest wyczerpujący a stan faktyczny został ustalony innymi dowodami (...)" (str.15 decyzji). Argumentacja organu odwoławczego w tym zakresie jest chybiona, albowiem po pierwsze, wolą strony wyrażoną w przedmiotowym wniosku dowodowym nie było potwierdzenia istnienia firmy D. C. A. L., ale przesłuchanie jej właściciela na okoliczności przeprowadzonej transakcji. W sposób oczywisty wynika to z trakcie wniosku. Po drugie zaś, teza, iż zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy jest wyczerpujący a stan faktyczny został ustalony innymi dowodami, pozostaje bez pokrycia, skoro jak wywiedziono wyżej, takich rozważań Naczelnik Urzędu Celnego w K. w ogóle nie podjął. Reasumując należy uznać, że gwarancje procesowe strony, realizowane przez prawo strony do żądania od organu wyjaśnienia wątpliwości odnoszących się do wartości celnej towaru, nie zostały w niniejszej sprawie zapewnione. Rozpoznając ponownie sprawę organ przeprowadzi postępowanie dowodowe z zachowaniem reguł wynikających z art. 188 Ordynacji podatkowej i dokona stosownej analizy wniosku dowodowego. Następnie organ dokona analizy zgromadzonych w sprawie dowodów i oceni, czy okoliczności z nich wynikające pozwalają przyjąć, że w dniach pomiędzy 15.04.2008r. (data kupna samochodu przez Word Class MotoC.) a 07.05.2008r. (data sprzedaży samochodu przez Word Class MotoC. na rzecz D. C. Div. D. A. L. Inc.) w istocie nie mogło dojść do takich uszkodzeń pojazdu, które spowodowałyby utratę wartości samochodu z 44000 USD do 16000 USD. Ustalenia te pozwolą odnieść się do zadeklarowanej przez skarżącego wartości celnej pojazdu oraz przyjąć wnioski, czy stanowi ona całkowitą faktycznie zapłaconą lub należna sumę Z powyższych względów należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy P.p.s.a uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Zakres, w jakim zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152 ustawy P.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego, na które składają się wpis od skargi 175 zł, opłata za pełnomocnictwo 17 zł i wynagrodzenie adwokata 600 zł, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 ustawy P.p.s.a.