I SA/Ke 140/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk - Stępniak po rozpoznaniu 18 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Burmistrza [...] i Gminy C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] r., po rozpatrzeniu zażalenia P. S.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r. znak: [...] orzekające o wstrzymaniu z urzędu wykonania decyzji Burmistrza [...] i Gminy C. z [...] r. znak: [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2019, uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie w sprawie. Na postanowienie Kolegium z [...] r. Burmistrz [...] i Gminy C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2022.329 ze zm.) dalej "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Treść powołanej regulacji wskazuje, że prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego mają dwie kategorie podmiotów. Pierwszą stanowią te, którym przedmiotowe uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Natomiast druga kategoria to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie ze względu na konieczność obrony również obiektywnego porządku prawnego. W niniejszej sprawie skarżący Burmistrz orzekał jako organ podatkowy wydając decyzję, której wstrzymanie wykonania było przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Fakt ten wyklucza jego legitymację skargową w tej sprawie. W orzecznictwie i piśmiennictwie wskazuje się, że organ, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie (postanowienie, decyzję) nie jest uprawniony do wniesienia w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego, chociażby sprawa dotyczyła jego interesu prawnego lub reprezentowanego przez niego podmiotu. Podkreśla się również, że w jednym postępowaniu nie może mieć miejsce łączenie funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania. Nie do przyjęcia jest stanowisko, aby ten sam podmiot zajmował pozycję raz organu, innym razem strony postępowania, w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej (por. wyroki NSA sygn. akt I OSK 386/05 i I OSK 931/07, postanowienie NSA z 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/19995 ONSA 1997/4/179, uchwałę składu 7 sędziów NSA z 19 maja 2003 r. OPS 1/03 ONSA 2003/4/15). W niniejszej sprawie skargę złożył organ, który wydał w I instancji decyzję, wstrzymaną postanowieniem Kolegium z [...] r., które to postanowienie zostało uchylone zaskarżonym postanowieniem z [...] r., tj. podmiot, który nie posiada przymiotu strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych względów skarga Burmistrza jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.