I SA/Ke 184/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Gmina K., (dalej: gmina), złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, przedstawiając następujący stan faktyczny. Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT od 1 grudnia 2013 r. i jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację projektów inwestycyjnych, których przedmiotem jest m.in. budowa infrastruktury kanalizacyjnej (dalej: infrastruktury) na obszarach położonych na terenie gminy. Gmina samodzielnie świadczyła na rzecz mieszkańców usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, z wykorzystaniem wybudowanej infrastruktury, wystawiając świadczeniobiorcom faktury VAT. W maju 2010 r. został utworzony Zakład Gospodarki Komunalnej w K.ie, dalej: zakład, działający w formie samorządowego zakładu budżetowego, który rozpoczął działalność związaną ze świadczeniem usług wodno-kanalizacyjnych z dniem 1 stycznia 2011 r. Od tego czasu zakład zawiera z mieszkańcami i innymi podmiotami funkcjonującymi na terenie gminy umowy i wystawia faktury VAT za dostawę wody i odbiór ścieków we własnym imieniu. Przez pierwsze lata funkcjonowania zakład wykorzystywał infrastrukturę do świadczonych przez siebie usług bezumownie i nieodpłatnie. Z dniem 1 stycznia 2013 r. gmina przekazała zakładowi w nieodpłatne użytkowanie środki trwałe powstałe w ramach projektów inwestycyjnych zrealizowanych w latach 2006-2012. Po przekazaniu rola zakładu nie uległa zmianie - tj. dalej wykorzystuje on infrastrukturę do świadczenia we własnym imieniu usług wodno-kanalizacyjnych na rzecz mieszkańców gminy, opodatkowując je VAT i rozliczając ten VAT pod własnym numerem NIP (zakład jest odrębnym od gminy podatnikiem VAT). Obecnie gmina rozważa zmianę sposobu zarządzania działalnością wodociągowo- kanalizacyjną. Na mocy planowanej uchwały zakład zostanie przekształcony w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Gmina planuje wnieść na pokrycie kapitału zakładowego spółki wkład w postaci mienia zakładu budżetowego pozostałego po jego likwidacji. Jednocześnie spółka powstała w wyniku przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością zakładu budżetowego, dzięki czemu może przejąć wykonywanie jego dotychczasowych zadań. Przed dokonaniem powyższego przekształcenia zakład przekaże infrastrukturę użytkowaną dotychczas przez zakład z powrotem do gminy. Po utworzeniu spółki gmina najpierw planuje udostępnienie pozostawionej w gminie infrastruktury spółce w oparciu o umowę odpłatnej dzierżawy lub też na podstawie innej odpłatnej umowy, a następnie infrastruktura zostanie wniesiona w formie aportu rzeczowego do spółki. Gmina do tej pory nie odliczyła podatku naliczonego od wydatków na nakłady związane z inwestycjami w infrastrukturę, gdyż uznawała, że brak jest podstaw do takiego odliczenia. Wynikało to z faktu, że obecnie gmina wykorzystuje infrastrukturę powstałą w ramach projektów do czynności nieopodatkowanych VAT (nieodpłatne udostępnienie zakładowi). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1/ czy z uwagi na planowane zawarcie ze spółką umowy dzierżawy dotyczącej infrastruktury i tym samym zmianę przeznaczenia środków trwałych składających się na infrastrukturę, gminie przysługiwać będzie prawo do dokonania odpowiedniej korekty zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT? 2/ czy w przypadku podatku naliczonego związanego z infrastrukturą, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, długość okresu korekty wieloletniej wynosić będzie 10 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, będzie wynosiła odpowiednio 1/10 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z danym środkiem trwałym? 3/ który rok należy przyjmować za pierwszy rok okresu korekty wieloletniej zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w szczególności w odniesieniu do podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych otrzymanych w latach wcześniejszych aniżeli rok oddania do użytkowania danego środka trwałego, tj. czy będzie to rok otrzymania poszczególnych faktur czy też będzie to dla wszystkich faktur dotyczących danego środka trwałego rok oddania go do użytkowania, bez względu na moment otrzymania faktur? 4/ czy w przypadku zmiany przeznaczenia infrastruktury związanej z planowanym przez gminę wydzierżawieniem w 2014 r. infrastruktury do spółki i późniejszym jej aportem gminie będzie przysługiwać prawo do dokonania wieloletniej korekty podatku naliczonego w deklaracji VAT za styczeń 2015 r., w części związanej z ww. środkami trwałymi przypadającej zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT na rok 2014 r. (wysokość tych kwot stanowi przedmiot pytania nr 2)? Gmina wyjaśniła, że w związku z planowanym zawarciem umowy dzierżawy infrastruktury, gmina będzie uprawniona do odliczenia części podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na jej budowę w oparciu o art. 91 ust. 7 i 7a ustawy o VAT. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...]r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko gminy jest nieprawidłowe. W ocenie organu, gmina wykorzystała inwestycję do czynności nieopodatkowanych, ponieważ oddała wybudowaną infrastrukturę zakładowi do nieodpłatnego korzystania. Dokonując zatem zakupów towarów i usług związanych z budową infrastruktury gmina nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy, a tym samym nie nabyła prawa do odliczenia podatku naliczonego. Na powyższą interpretację gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zarzuciła: 1/ naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 86 ust. 1 i art. 91 ust. 1- 7a w związku z art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że w przedmiotowej sprawie gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację inwestycji w zakresie budowy infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej z uwagi na brak - zdaniem organu - w momencie ponoszenia tych wydatków, ich związku z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT; - art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2 i 6 ustawy o VAT poprzez jego błędną wykładnię oraz uznanie, iż w analizowanej sprawie gmina - w momencie ponoszenia wydatków związanych z budową infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej - nie działała w charakterze podatnika VAT; - naruszenie art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE poprzez jego niezastosowanie prowadzące do naruszenia zasady neutralności podatku i obciążenia ciężarem VAT podmiotu, który rozpocznie wykorzystanie nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych; 2/ naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez powołanie się na bezpośrednią skuteczność Dyrektywy 112 i tym samym działanie naruszające zasadę pogłębiania zaufania do organów, ze względu na brak merytorycznej poprawności i staranności działania Dyrektora Izby Skarbowej, działającego w tym zakresie w imieniu Ministra Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie występuje tego rodzaju zależność, bowiem postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1725/14 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?" W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, z uwagi na przedstawiony przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny i sformułowane na jego tle pytania, a także stanowisko organu zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji stwierdzić należy, że wydanie orzeczenia rozstrzygającego powyższe zagadnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.