I SA/Ke 186/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego A. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 maja 2010r. poprzez orzeczenie o wynagrodzeniu kuratora i zwrocie kosztów w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 grudnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej płatnika z tytułu niepobranych i niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2001r. postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 6 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. M. I. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 grudnia 2007 r. nr (...) oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz A. M. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego. W dniu 20 maja 2010r. A.M., reprezentowany przez radcę prawnego G. G., któremu pełnomocnictwa udzielił kurator P.Z. - złożył wniosek o uzupełnienie sentencji tego wyroku poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania kosztów wynagrodzenia i wydatków kuratora. Podniósł, że wyrok takiego rozstrzygnięcia nie zawiera, a z jego uzasadnienia wynika, że Sąd takie rozstrzygnięcie poczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku o rozstrzygniecie w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania wynagrodzenia i wydatków dla kuratora P. Z., zgodnie z wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 9 kwietnia 2010r., wystąpił pełnomocnik skarżącego doradca podatkowy G. G., któremu pełnomocnictwa do występowania w sprawie udzielił kurator P. Z. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z powyższego przepisu wynika więc, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym zwrot kosztów postępowania sądowego może nastąpić - gdy skarga została uwzględniona - jedynie na rzecz skarżącego. W niniejszej sprawie skarżącym był A. M. i Sąd, uchylając zaskarżone decyzje, zasądził na jego rzecz kwotę 600 złotych tytułem kosztów postępowania, na które składa się wynagrodzenia reprezentującego go pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego G. G. Zauważyć należy, iż ani przepis art. 200 P.p.s.a, ani żaden inny przepis tej ustawy nie nakłada na Sąd obowiązku orzekania w wyroku o kosztach postępowania na rzecz kuratora ustanowionego przez sąd rodzinny. Zgodnie z art. 179 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wynagrodzenie dla kuratora przyznaje organ państwowy, który go ustanowił, a wynagrodzenie to w pierwszej kolejności pokrywa się z majątku osoby, dla której kurator został ustanowiony, a jeżeli osoba ta nie ma odpowiednich dochodów lub majątku, wynagrodzenie pokrywa ten, kto żądał ustanowienia kuratora. W niniejszej sprawie P. Z. występował jako kurator A. M., legitymując się postanowieniem Sądu Rejonowego we W. z dnia 30 czerwca 2006r. Z tego postanowienia wynika, że kuratorem dla A. M. został on ustanowiony na wniosek Skarbu Państwa – Urzędu Kontroli Skarbowej postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2005r., z tym, że uprawnienia do reprezentowania nieobecnego A.M. w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały mu przyznane na jego wniosek. Skoro więc to nie sąd administracyjny był organem, który ustanowił P.Z. kuratorem, ani też Sąd ten nie był inicjatorem przyznania P. Z. uprawnienia do wnoszenia w imieniu A. M. skargi do sądu i reprezentowania nieobecnego przed tym sądem, nie zachodzi podstawa do przyznania mu przez ten sąd wynagrodzenia na podstawie art. 179 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. O powyższym Sąd poinformował P.Z. w uzasadnieniu wyrok. Reasumując, ponieważ wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 maja 2010r. zawiera wszystkie niezbędne elementy i brak jest podstawy prawnej do zasądzenia tym wyrokiem wynagrodzenia na rzecz kuratora skarżącego, wniosek jako niezasadny podlegał oddaleniu.