I SA/Ke 186/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r., nr [...] Minister Finansów stwierdził, że stanowisko Gminy K. przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2014 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku podstaw do zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT czynności wniesienia aportem Infrastruktury, stawki VAT dla czynności wniesienia aportem Infrastruktury, prawa do dokonania jednorazowej korekty podatku naliczonego w związku z dokonaniem aportu Infrastruktury, jest nieprawidłowe. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od 1 grudnia 2013 r. Urząd Gminy K. również był czynnym podatnikiem VAT. W latach 2006-2013 Gmina realizowała wyszczególnione zadania inwestycyjne w zakresie Infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Początkowo Gmina planowała, że Infrastruktura zrealizowana w ramach Projektów pozostanie w jej władaniu i że we własnym zakresie będzie prowadziła działalność związaną z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków. Plany te uległy jednak zmianie i w maju 2010 r., uchwalą Rady Gminy nr XXXVIII/191/10 z dnia 20 maja 2010 r., został utworzony Zakład Gospodarki Komunalnej w K.ie, działający w formie samorządowego zakładu budżetowego, który zgodnie z nadanym mu Statutem miał przejąć od Gminy m.in. prowadzenie działalności w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Gmina do końca grudnia 2010 r., samodzielnie świadczyła na rzecz mieszkańców usługi wodno - kanalizacyjne, z wykorzystaniem wybudowanej do tego czasu Infrastruktury, wystawiając świadczeniobiorcom faktury VAT. Od początku stycznia 2011 r. Zakład ostatecznie zrealizował zamiar Gminy wyrażony w uchwale powołującej go do życia i przejął od Gminy zadania związane ze świadczeniem usług wodno - kanalizacyjnych. Od tego czasu Zakład zawiera z mieszkańcami i innymi podmiotami funkcjonującymi na terenie Gminy umowy i wystawia faktury VAT za dostawę wody i odbiór ścieków we własnym imieniu. Jednocześnie z dniem 31 grudnia 2010 r., Gmina przestała wykonywać jakiekolwiek usługi wodno – kanalizacyjne. Obecnie Gmina rozważa zmianę sposobu zarządzania działalnością wodociągowo- kanalizacyjną, w tym sposobu zarządzania gminnymi obiektami tego rodzaju. Na mocy planowanej uchwały Rady Gminy w K. ZGK zostanie przekształcony w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W ramach tego przekształcenia Gmina wnosi na pokrycie kapitału zakładowego Spółki wkład w postaci mienia zakładu budżetowego pozostałego po jego likwidacji. Jednocześnie Spółka powstała w wyniku przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością zakładu budżetowego, dzięki czemu może przejąć wykonywanie jego dotychczasowych zadań. Tytułem wkładu niepieniężnego Gmina wniesie do Spółki wszystkie składniki mienia Zakładu pozostałe po jego likwidacji, a Spółka zapewni ciągłość działalności wykonywanej przez Zakład. Przed dokonaniem powyższego przekształcenia, Zakład na podstawie dokumentów księgowych (dokument PT) przekaże Infrastrukturę użytkowaną dotychczas przez Zakład z powrotem do Gminy. Po utworzeniu Spółki Gmina najpierw planuje udostępnienie pozostawionej w Gminie Infrastruktury Spółce w oparciu, o umowę odpłatnej dzierżawy lub też na podstawie innej odpłatnej umowy. W następnym kroku, po przygotowaniu odpowiednich formalności, przedmiotowa Infrastruktura zostanie wniesiona w formie aportu rzeczowego do Spółki. W związku z przedstawionym zdarzenie przyszłym Gmina zadała m.in. następujące pytania: 1. Czy wniesienie aportem Infrastruktury do Spółki będzie podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy o VAT? 2. W przypadku, gdy zdaniem organu Gmina nie ma prawa do zastosowania powyższych zwolnień, czy wniesienie aportem Infrastruktury do Spółki będzie podlegać opodatkowaniu VAT, jako odpłatna dostawa towarów na terytoriom kraju w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, do której zastosowanie znajdzie standardowa stawka VAT, o której mowa w art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ustawy o VAT? 3. Czy w przypadku, gdy ww. aport Infrastruktury stanowić będzie czynność opodatkowaną VAT, to na podstawie art. 91 ust. 4-6 ustawy o VAT Gminie przysługiwać będzie prawo do dokonania jednorazowej korekty podatku naliczonego w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty odnośnie poszczególnych składników Infrastruktury i korekta ta powinna zostać dokonana w deklaracji za okres, w którym nastąpi aport? Jednocześnie Gmina przedstawiła własne stanowisko w powyższym zakresie. Uznając stanowisko Gminy za nieprawidłowe organ wskazał, że oddanie przedmiotowej infrastruktury w dzierżawę nie spowoduje powstania po stronie Gminy prawa do odliczenia (korekty) podatku naliczonego związanego z budową ww. infrastruktury. W interpretacji nr IPTPP1/443-488/14-5/MW wydanej na wniosek, na który wskazuje Gmina, Minister Finansów uznał, że odpłatne udostępnienie w 2014 r. elementów infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy bądź innej odpłatnej umowy, nie będzie stanowiło zmiany jej przeznaczenia, o której mowa w art. 91 ustawy. W związku z tym Gminie nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania korekty podatku naliczonego, o której mowa w ww. przepisie i odliczenia odpowiedniej części podatku od wydatków inwestycyjnych, ponieważ zainteresowany nigdy nie nabył prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tymi zakupami. W konsekwencji powyższego Minister Finansów stwierdził odnośnie wydatków inwestycyjnych szczegółowo wymienionych we wniosku, że prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługiwało. Ponadto wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie infrastruktury wodno - kanalizacyjnej, w stosunku do których przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zatem mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz okoliczności sprawy stwierdził, że dostawa w formie aportu ww. infrastruktury będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. W związku z powyższym Minister Finansów stwierdził, że planowana czynność wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dostawa ta nie będzie opodatkowana podstawową stawką VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, ponieważ jak wskazano wyżej, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, będzie podlegała zwolnieniu od podatku. Na powyższą interpretację indywidualną Ministra Finansów Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji i stwierdzenie, że stanowisko Gminy zawarte we wniosku o interpretację było w pełni prawidłowe. Zarzuciła naruszenie: - art. 41 ust. 1 i 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 86 ust. 1 i art. 91 ust. 2 i 7 w związku z art. 15 ust. 1, 2 i ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że w przedmiotowej sprawie Gmina jest obowiązana zastosować zwolnienie z VAT dla planowanego aportu Infrastruktury ze względu na brak prawa do odliczenia VAT z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację Infrastruktury z uwagi na rzekomy brak w momencie ponoszenia tych wydatków ich związku z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT oraz brak działania Gminy w charakterze podatnika VAT; - art. 91 ust. 4-6 ustawy o VAT poprzez uznanie, że przepisy te nie znajdą zastosowania w niniejszej sprawie; - art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej poprzez jego niezastosowanie prowadzące do naruszenia zasady neutralności podatku i obciążenia ciężarem VAT podmiotu, który będzie wykorzystywał nabyte towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych; - art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez powołanie się na bezpośrednią skuteczność Dyrektywy 112 i tym samym działanie naruszające zasadę pogłębiania zaufania do organów, ze względu na brak merytorycznej poprawności i staranności działania Ministra Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: " ustawa p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie występuje tego rodzaju zależność, bowiem postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1725/14 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA następujące zagadnienie prawne: "Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?" W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawiony przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny i sformułowane na jego tle pytania, a także stanowisko organu zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji stwierdzić należy, że wydanie orzeczenia rozstrzygającego powyższe zagadnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.