I SA/Ke 201/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga,, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi L.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 9 marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata S.S. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 138 (sto trzydzieści osiem) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 1.1 Decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] 2011 r. nr [....], określającą L. G. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Nissan Terano II. 1.2 W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że wobec L. G. wszczęte zostało postępowanie podatkowe w sprawie nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Nissan Terano II, celem ustalenia czy w związku z dokonaną czynnością powstało zobowiązanie w podatku akcyzowym i konieczność zapłaty z tego tytułu należnej akcyzy. Organ powołując treść art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym podniósł, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy sprowadza się do ustalenia czy pojazd jest pojazdem klasyfikowanym w pozycji 8703, do której klasyfikuje się pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób /inne niż objęte pozycją 8702/, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi /kombi/ oraz samochodami wyścigowymi, czy też samochodem ciężarowym klasyfikowanym w pozycji CN 8704 - pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Organ wyjaśnił, że w sytuacji gdy wyroby akcyzowe są importowane, nabywane wewnątrzwspólnotowo lub też są przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej, zastosowanie ma klasyfikacja wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej. Nomenklatura, zwana w skrócie "CN", została ustanowiona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87.256.1 ze zm.). Klasyfikacji taryfowej towarów w Taryfie celnej dokonuje się na podstawie ściśle określonych zasad Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Ustalenie właściwej klasyfikacji wg Nomenklatury CN wymaga dokonania oceny budowy pojazdu w oparciu o wskazania wynikające z nomenklatury towarowej CN przy uwzględnieniu danych wynikających z dokumentów pojazdu oraz innych informacji o pojeździe, poczynając od jego wersji fabrycznej. Wpis w karcie pojazdu bądź w dowodzie rejestracyjnym nie przesądza o klasyfikacji pojazdu na gruncie Nomenklatury Scalonej (CN). Procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, że najpierw ustalane jest przeznaczenie danego pojazdu. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych lub osobowo- towarowych o kodzie CN 8703. Jeżeli natomiast służy on do przewozu towarów, obejmuje go kod 8704. 1.3 Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że dokonując klasyfikacji przedmiotowego pojazdu, sugerował się także brzmieniem not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, ogólnodostępnych na stronie internetowej Ministerstwa Finansów w przeglądarce taryfowej ISZTAR. 1.4 Organ podniósł, że analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów wskazała, że L. G. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, który należy zaklasyfikować do pozycji 8703. L. G. w dniu 18 listopada 2011 r. zeznał, że pojazd kupił na terenie Belgii od osoby prywatnej, za kwotę jaka widnieje na umowie zakupu. Pojazd sprowadził za pomocą lawety. W momencie zakupu samochód był w złym stanie technicznym, posiadał uszkodzenia w tylnej części, tj. ramę, drzwi, podłogę, wybite szyby z tyłu oraz boczne, które to uszkodzenia powstały prawdopodobnie w wyniku kolizji drogowej. Samochód wymagał napraw blacharsko-lakierniczych. Podatnik nie wskazał gdzie samochód był naprawiany. Nie posiada żadnych rachunków, szacunkowe koszty naprawy określił natomiast na poziomie 4.000 zł. W chwili zakupu pojazd był oszklony na całej długości, posiadał dwa miejsca siedzące dla kierowcy i pasażera, na podłodze za siedzeniami znajdowała się uszkodzona płyta ze sklejki oraz zamontowana była przegroda - do wysokości siedzeń wykonana z płyty ze sklejki, a powyżej z metalowej kratki. W dolnej części przegroda była przymocowana za pomocą wkrętów, również do dolnej płyty, a kratka przykręcana na śruby. Podatnik nie potrafił wskazać, czy były otwory do zamontowania kolejnych miejsc siedzących i pasów bezpieczeństwa, jednakże wyjaśnił, że osoba, od której zakupił pojazd dołożyła siedzenia, które były wcześniej zamontowane w tym samochodzie, przed jego przeróbką na samochód ciężarowy na terenie Belgii. Podatnik nie dokonywał w samochodzie żadnych zmian konstrukcyjnych, tj. nie montował dodatkowych miejsc siedzących wraz z pasami bezpieczeństwa. Po naprawie dokonano rejestracji na terenie kraju. Z badanie technicznego pojazdu z dnia 13 listopada 2006 r. wynika, że w chwili przeprowadzenia badania pojazd miał pięć miejsc siedzących. Podatnik nie wyjaśnił tego zapisu wskazując, że prawdopodobnie przeważył o tym fakt, że w chwili przeprowadzania przeglądu w samochodzie znajdowały się dodatkowe niezamocowane siedzenia. Siedzenia te przekazane zostały kolejnemu właścicielowi, włożone luzem do samochodu. 1.5 Organ podniósł, że fakt, iż podatnik dokonał nabycia samochodu, który na rynku belgijskim zarejestrowany był jako lekka ciężarówka, co wynika z zagranicznego dowodu rejestracyjnego, nie zmienia rozstrzygnięcia sprawy. Obowiązkiem organu jest zweryfikowanie, czy na gruncie polskich przepisów pojazd może być klasyfikowany do kodu CN 8704. Dalej wyjaśnił, że brak było podstaw do przeprowadzenia dowodu z oględzin przedmiotowego samochodu, które po pięciu latach od nabycia wewnątrzwspólnotowego nie miałyby znaczenia dla sprawy. Kluczowe znaczenie dla prawidłowego określenia kodu CN miało przeprowadzone badanie techniczne i wystawione na jego podstawie zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz wyjaśnienia podatnika. Dowody te wskazują, że w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazd był przystosowany do przewozu pięciu osób, i takie było jego przeznaczenie. Możliwość przewozu towaru tym pojazdem stanowi jego funkcję dodatkową, lecz nie przeważającą. Organ za pomocą programu Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe – Wydawnictwa Eurotax Glass Polska sp. z o.o. – Carwert ustalił, że notowanie rynkowe dla przedmiotowego samochodu w miesiącu nabycia wewnątrzwspólnotowego wynosiło 26.400 zł. Po odjęciu podstawy opodatkowania o koszt naprawy 4.000 zł wyliczono kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł, co stanowi wartość rezydualną akcyzy zawartą w cenie podobnego samochodu osobowego sprzedawanego na terytorium kraju. Podatek obliczony według przepisów obowiązujących w dacie powstania obowiązku podatkowego jest wyższy i wyniósł [...] zł. Ze względu na treść art. 90 TWE organ przyjął, że zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym wynosi [...] zł. 2.1 Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. L. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo. Zarzucił bezpodstawne zakwalifikowanie pojazdu jako samochodu osobowego i naruszenie przepisu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. 2.2 W uzasadnieniu skargi L. G. podniósł, że oględziny samochodu nie zostały przeprowadzone, natomiast obecny właściciel pojazdu używa go w gospodarstwie rolnym do przewozu mas towarowych. Skarżący kupił i sprowadził do kraju samochód ciężarowy z dwoma miejscami siedzącymi dla kierowcy i pasażera. Posiadał zamontowaną przegrodę z metalowej kraty i płyty ze sklejki. Samochód nigdy nie miał zamontowanych dodatkowych siedzeń. Również z dokumentów wynika, że był to samochód ciężarowy, o ładowności 650 kg. Posiadał zintegrowaną przestrzeń do przewozu towarów, dwa siedzenia z pasami bezpieczeństwa i popielniczkami, przegrodę. Nie posiadał zamontowanych na stałe tylnych siedzeń, dywaników, wentylacji, popielniczek, pasów bezpieczeństwa, dekoracyjnych paneli w tylnej części. Przeprowadzone badanie techniczne wskazuje, że jest to lekka ciężarówka. Samochód nie był i nie jest przeszklony. Za kwalifikacją samochodu jako ciężarowego przemawia również proporcja ładowności ciężarowej nad ładownością pasażerską. Skarżący podkreślił, że istotnym jest, że klasyfikację pojazdu należało dokonywać na moment nabycia wewnątrzwspólnotowego, tj. na dzień 31 października 2006r. Końcowo skarżący podniósł, że program zastosowany przez organ do wyceny pojazdu obowiązuje od 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: 3.1 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia przez Sąd, że decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, podlegają one uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej: ustawy P.p.s.a. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. 3.2 Zasadniczym sporem między stronami objęta jest okoliczność czy zakupiony przez L. G. na terenie Belgii w dniu 31 października 2006 r. na podstawie umowy z tej daty samochód marki Nissan Terano II jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób kwalifikowanym do kodu 8703 czy też jest samochodem ciężarowym kwalifikowanym do pozycji CN 8704. Zdaniem organu, zakupiony wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego samochód jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Organ wskazał w tym zakresie na wynik przeprowadzonego badania technicznego, w wyniku którego stwierdzono w samochodzie pięć miejscach siedzących oraz na wyjaśnienia L. G.. Organ wskazał też na okoliczność, że samochód był w całości przeszklony. L.G. podniósł, że samochód miał charakter ciężarowy już na terenie Belgii i taki został sprowadzony, o czym świadczą wszystkie dokumenty, w tym z badania technicznego pojazdu. Ciężarowy charakter samochodu potwierdza również jego aktualny sposób użytkowania oraz jego ładowność – 650 kg. 3.3 Zdaniem Sądu prawidłowe w tym zakresie jest stanowisko organów podatkowych. Naczelną zasadą postępowania przed organami podatkowymi jest wyrażona w art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) zasada prawdy obiektywnej. Oznacza ona, że organy podatkowe maja obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Na organie ciąży obowiązek zebrania i rozpatrzenia wszelkich dowodów koniecznych do wyjaśnienia sprawy o czym stanowi art. 187 § 1 w/w ustawy. W myśl natomiast art. 191 tej ustawy organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału, czy dana okoliczność została udowodniona. Wymogom tym organy podatkowe obu instancji w omawianym zakresie sprostały. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy poddany został wnikliwej i kompletnej analizie, a dokonana ocena dowodów nie jest dowolna. Organy uwzględniając zasady logiki i doświadczenia życiowego nie naruszyły granic zakreślonych przez art. 191 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowały się do każdego dowodu lub grupy dowodów znajdujących się w aktach sprawy, dokonując ich oceny we wzajemnym ze sobą powiązaniu. Ocena ta znalazła również należyte odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 4 w/w ustawy. 3.4 Dokonana w wyżej opisany sposób ocena materiału dowodowego doprowadziła organy do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy (przyjętego przez Sąd za własny), w którym to uzasadnione jest przekonanie, że główną funkcją samochodu Nissan Terrano II był przewóz osób. W sprawie mają zastosowanie przepisy nieobowiązującej już ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29 poz. 257 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.a. Jak wynika z akt sprawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe nastąpiło w dniu 31 października 2006 r. Zgodnie natomiast z treścią art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 108 poz. 629 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy p.a. powstał przed dniem wejścia w życie ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (tj. przed 1 marca 2009 r.) i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. właśnie ustawy p.a. Dlatego w sprawie nie mógł zostać naruszony art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (co zarzucono w skardze), ponieważ zastosowanie znajdowała poprzednio obowiązująca ustawa p.a. z dnia 23 stycznia 2004 r. Prawidłowo organ powołał się na art. 3 ust. 2 ustawy p.a. wskazujący, że do celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Przy czym jak zaznaczono, prawidłowej klasyfikacji dokonuje się w oparciu o Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej, mające moc normy prawnej, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (DZ.U. UE. L. 2003.281.1) Z przepisów tych wynika, że organy klasyfikację towarów winny ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Brzmienie pozycji 8703 (rozporządzenie nr 1789/2003, załącznik I, sekcja XVII, dział 87) jest następujące: Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, zaś brzmienie pozycji 8704: Pojazdy mechaniczne do transportu towarowego. Brzmienie tych pozycji wskazuje, że zasadniczym kryterium klasyfikacji pojazdów samochodowych w nomenklaturze CN jest ich przeznaczenie. 3.5 Oczywistym jest, że samochód, którego przeznaczenie jest ciężarowe, nie posiada siedzeń w części bagażowej. Tymczasem obecność pięciu siedzeń w samochodzie Nissan Terano II stwierdzona została w trakcie badania technicznego pojazdu. Znalazło to odzwierciedlenie w dokumencie identyfikacyjnym pojazdu z dnia 13 listopada 2006 r. stanowiącym załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym. Taka też liczba siedzeń została umieszczona w dokumencie pozwolenia czasowego, wydanego na podstawie decyzji Starosty S. nr [...] z dnia [...] 2006 r. o czasowej rejestracji. Sam podatnik, zeznając w dniu 18 listopada 2011r. potwierdził obecność w samochodzie pięciu siedzeń w dniu przeprowadzania technicznego. Wyjaśnił, że zostały one przekazane przez osobę, od której kupił samochód. Wskazał też, że prawdopodobnie siedzenia te były zamontowane w samochodzie, przed jego przeróbką z osobowego na ciężarowy. Zdaniem Sądu, w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego przeznaczenie samochodu Nissan Terano II było zatem osobowe. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, czy siedzenia te były zamontowane w chwili nabycia czy też nie. O osobowym charakterze samochodu przesądza bowiem sam fakt, że samochód był przystosowany do przewozu osób. Nawet jeżeli siedzenia były niezamontowane, jak podniósł L. G. w skardze, to była to okoliczność przejściowa. Miała na celu tylko przystosowanie pojazdu do indywidualnych potrzeb danej osoby. Demontaż ten był jednak tymczasowy, z możliwością przywrócenia pierwotnego stanu i ponownego przymocowania siedzeń. Świadczy o tym właśnie przekazanie siedzeń przez belgijskiego sprzedawcę i ich obecność w samochodzie w trakcie badania technicznego, a także przekazanie tych siedzeń przez L. G. kolejnemu nabywcy. Zmiany te nie były ani trwałe, ani nie ingerowały w konstrukcję samochodu. Zmiany te były odwracalne, inaczej zbędnym byłby ich transport do kraju a następnie ich dalsze przekazanie nowemu nabywcy. O tymczasowości zmian, polegających na okresowym przystosowaniu samochodu do transportu towaru, świadczy również użycie jako przegrody po części sklejki. Zastosowanie takiego materiału nie zmienia w niczym zasadniczej konstrukcji samochodu. Nie wydaje się również by użycie sklejki mogło nastręczać jakiekolwiek trudności w jej demontażu, zwłaszcza, że zamocowana była tylko za pomocą wkrętów, o czym zeznał skarżący. Przegroda ta nie miała charakteru stałego. Kolejną okolicznością świadczącą o osobowym przeznaczeniu samochodu jest jego przeszklenie na całej długości. Fakt ten wynika z bezpośrednio z wyjaśnień L. G., który w dniu 18 listopada 2011 r. zeznał, że "w chwili zakupu samochód był oszklony na całej długości". Stwierdził ponadto, że "szyby tylne były wybite". Logicznym jest, że samochód posiada tylne szyby (lub pozostałości po nich w przypadku wybicia) tylko wtedy, gdy jest oszklony właśnie na całej długości. Twierdzenie skarżącego, że samochód nie był i nie jest w całości przeszkolony, podniesione najpierw w odwołaniu a następnie w skardze, stoi w sprzeczności z uprzednimi wyjaśnieniami podatnika, stąd nie zasługuje na wiarę. 3.6 Odnosząc się do zarzutów skargi należy po pierwsze stwierdzić, że ładowność samochodu nie jest znamienną kwestią decydującą o przeznaczeniu samochodu. Nie ma też znaczenia aktualny sposób wykorzystywania samochodu, ponieważ istotnym w sprawie jest ustalenie, jaka była konstrukcja i przeznaczenie samochodu w chwili jego wewnątrzwspólnotowego nabycia. Ustalenie to, jak wyżej podniesiono w pełni prawidłowe, organ poczynił na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dlatego zbędnym było dokonywanie oględzin samochodu. Także podnoszona w skardze okoliczność, że samochód zarówno w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym jak i w dokumencie rejestrowym widnieje jako ciężarowy nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy albowiem świadczy jedynie, że na moment wydawania tych dokumentów auto zostało przystosowane również do transportu towarów, co oczywiście nie zmienia jego zasadniczego przeznaczenia. Zarzut odnoszący się zastosowanego przez organ programu służącego do wyceny pojazdów jest niezrozumiały. Pozostaje tylko wyjaśnić za organem, że umożliwił on ustalenie wartości rynkowej pojazdu Nissan Terano II na dzień 31 października 2006 r. 3.7 Nie można pominąć, że przy ustalaniu właściwej pozycji CN należy kierować się także notami wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej zawartymi w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.2006.86.880). Noty Wyjaśniające do pozycji 8703 (TOM IV, sekcja XVII, dział 87, Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria) stanowią między innymi, że pojazdy objęte pozycją 8703 są "głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż transportu towarów". Charakteryzują się następującymi cechami: a) obecnością stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (pasy bezpieczeństwa, punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecnością stałych punktów kotwiących i wyposażeniem do zainstalowania siedzeń i wyposażeniem zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane; b) obecnością tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecnością przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brakiem stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażeniem całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Tak więc, mają rację organy podatkowe, że zakupiony przez skarżącego samochód marki Nissan Terano II wyczerpuje powoływane powyżej cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703, opisane w punkcie a), b) i d). Wskazać w tym miejscu należy na pogląd wyrażony m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 marca 2011 r. w sprawie I SA/Gd 1337/10 (treść wyroku dostępna jest na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym podkreślono, że przy klasyfikowaniu danego pojazdu do kategorii samochodów osobowych bez znaczenia jest to, w jaki sposób w praktyce pojazd będzie wykorzystywany, bowiem kluczowe znaczenie ma ustalenie zasadniczego, właściwego, podstawowego przeznaczenia pojazdu – a w tym zakresie, elementem mającym determinujący wpływ na ustalenie jego przeznaczenie są posiadane przez niego cechy świadczące o pełnieniu funkcji użytkowej, polegającej w głównej mierze na przewozie osób. 3.8 W świetle powyższego należy uznać, że prawidłowo organy ustaliły, że samochód Nissan Terano II należy zakwalifikować do pozycji 8703. W toku postępowania podjęły wszelkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organy zebrały i rozważyły materiał dowodowy zgodnie z wymogami zawartymi w art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej, a następnie prawidłowo zastosowały prawo materialne. 3.9 Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O przyznaniu adwokatowi kwoty 738 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na postawie art. 250 ustawy P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 3) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).