I SA/Ke 211/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy K na informację Zarządu Województwa Ś z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. Zarząd Województwa Świętokrzyskiego jako Instytucja Zarządzająca (Zarząd, IZ) w piśmie z [...] 2018 r. nr [...] poinformował Gminę K. ("Gmina"), że w związku z zakończoną oceną merytoryczną wniosku o dofinansowanie pn.: "Kompleksowa rewitalizacja miasta K." (nr [...]), złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020, Działanie 6.5. Rewitalizacja obszarów wiejskich i miejskich, na etapie oceny merytorycznej projekt spełnił kryteria dopuszczające i otrzymał 47 punktów (uzyskał wymagane minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów). W wyniku przeprowadzonej oceny oraz z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach przedmiotowego konkursu, powyższy projekt został Uchwałą Zarządu nr 3788/18 z 18 kwietnia 2018 r. umieszczony na liście rezerwowej i na obecną chwilę nie jest możliwe zakwalifikowanie go do dofinansowania. Wynik oceny merytorycznej wraz z uzasadnieniem przedstawiono w karcie informacyjnej, będącej załącznikiem do niniejszego pisma. Z karty tej wynika m.in., że za kryterium nr 2 – Wpływ projektu na obszar rewitalizowany, projekt otrzymał 9 punktów na 15 możliwych. W związku z powyższą informacją Gmina złożyła protest do Zarządu. Wnioskodawca uważa za bezzasadne nieprzyznanie projektowi dodatkowych 2 punktów za wpływ na zachowanie obiektów zabytkowych na obszarze rewitalizowanym oraz za zwiększenie potencjału turystycznego. Przywołał fragmenty studium wykonalności, w których jego zdaniem, przedstawił informacje wskazujące m.in. na oddziaływanie na turystykę oraz wykazał, że projekt dotyczy zabytku wpisanego do rejestru zabytków. W konsekwencji wnioskodawca zawnioskował o ponowną ocenę merytoryczną przedmiotowego kryterium, które według wnioskodawcy powinno zostać uznane za spełnione na poziomie 15 punktów. Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie z [...] 2018 r. nr [...]. Rozpatrujący protest wskazali na definicję kryterium nr 2 oraz sposób przyznawania punktów. W przedmiotowym kryterium projekt uzyskał po zważeniu 9 punktów, gdyż nie otrzymał punktu za efekt zwiększenia potencjału turystycznego oraz wpływ na zachowanie obiektów zabytkowych. Rozpatrujący protest uznali za zasadne nie przyznanie 1 pkt w związku z niewykazaniem w projekcie spełnienia efektu zwiększenia potencjału turystycznego obszaru rewitalizowanego. Zgodnie z celem bezpośrednim projektu, przedstawionym w studium wykonalności, zasięg oddziaływania przedmiotowego projektu obejmuje zasięg lokalny, tj. gminy K.. Powyższe zadania służą zatem jedynie ludności lokalnej i mają wpływ na poprawę jakości życia jedynie mieszkańców miejscowości K. oraz najbliższych okolic. W studium wykonalności brak jest natomiast jakichkolwiek informacji odnośnie planowanych działań promocyjnych poświęconych wynikom zadań zakładanych do realizacji w projekcie, dzięki którym możliwe byłoby rozpowszechnienie wspomnianych wyników na skalę szerszą niż lokalna. Brak jest również informacji o planowanych do realizacji projektach w miejscowości K., dla których w celu m.in. ich zorganizowania, wykorzystana mogłaby być nowa infrastruktura powstała dzięki realizacji przedmiotowego projektu. Według rozpatrujących protest, zadania, które zdaniem wnioskodawcy wpłyną na zwiększenie potencjału turystycznego, tj. np. przebudowa oraz remont istniejących i budowa nowych elementów infrastruktury technicznej na obszarze Rynku w K., czy przebudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu, to przedsięwzięcia mające wpływ na poprawę estetyki i funkcjonalności przestrzeni publicznej, jak również służące głównie ludności lokalnej w celu ulepszenia standardów ich życia, nie zaś działania skutkujące zwiększeniem potencjału turystycznego miasta K.. W związku z powyższym rozpatrujący protest zgodzili się z oceniającymi i nie uznali, że dzięki realizacji projektu zwiększy się potencjał turystyczny miasta K.. W kwestii wpływu projektu na zachowanie obiektów zabytkowych rozpatrujący protest także podtrzymali punktację przyznaną przez oceniających tj. 0 punktów, w związku z nie wykazaniem w projekcie żadnych działań ukierunkowanych na zachowanie/zabezpieczenie obiektów zabytkowych. Wskazując na art. 4 i art. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, rozpatrujący protest podnieśli, że nie znajdują uzasadnienia do uznania, iż projekt wpływa na zachowanie obiektu zabytkowego na obszarze rewitalizowanym. Wpływ na zachowanie obiektów zabytkowych mają, m.in. działania konserwatorskie mające na celu poprawienie stanu technicznego obiektu historycznego, prace remontowe czy prace budowlane elementów architektury zabytkowej. Szczegółowe zadania przewidziane do wykonania w projekcie, tj. przebudowa sieci wodociągowej, budowa sieci kanalizacji wód odpadowych, roboty drogowe z zagospodarowaniem architektonicznym nawierzchni, instalacje elektryczne oraz urządzenia małej architektury z robotami towarzyszącymi, jak również wykonanie zabudowy niektórych części budynku Miejsko - Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu w K. nie oddziaływają na zachowanie obiektów zabytkowych. Skutkują jedynie ulepszeniem estetyki i funkcjonalności przestrzeni, za co wnioskodawca dostał wymagane punkty. Biorąc pod uwagę powyższe rozpatrujący protest podtrzymali punktację przyznaną przez oceniających w ramach kryterium nr 2, tj. 3 punkty. Na powyższą informację Zarządu, Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zarzuciła naruszenie: 1. art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie, i polegającym na błędnym i bezzasadnym przyznaniu liczby 47 punktów po zważeniu zamiast 62, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do bezpodstawnego umieszczenia projektu na liście rezerwowej z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych, co w efekcie doprowadziło do niezakwalifikowania wniosku do dofinansowania, podczas gdy prawidłowo dokonana ocena projektu powinna skutkować przyznaniem w kryterium nr 2 w zakresie efektu zwiększenia potencjału turystycznego - 1 punktu przed zważeniem (3 po zważeniu) oraz efektu wpływu na zachowanie obiektów zabytkowych (wpisanych do rejestru/ewidencji zabytków) na obszarze rewitalizowanym - 1 punktu przed zważeniem (3 po zważeniu), co skutkowałoby uzyskaniem 62 punktów i zakwalifikowaniem projektu do projektów objętych dofinansowaniem; 2. zapisów opisu kryterium punktowego nr 2 karty oceny merytorycznej EFRR poprzez żądanie od skarżącej wskazania opisu szczegółowych działań w zakresie efektu zwiększenia potencjału turystycznego, nie wskazanych w tym opisie informacji i danych, i nie uwzględnienie przedstawionych przez skarżącą danych w tym zakresie w studium wykonalności m.in. str. 6,7, 23, 65, 74; 3. zapisów opisu kryterium punktowego nr 2 karty oceny merytorycznej EFRR poprzez żądanie od skarżącej wskazania opisu szczegółowych działań w zakresie efektu wpływu na zachowanie obiektów zabytkowych (wpisanych do rejestru/ewidencji zabytków) na obszarze rewitalizowanym, i nie uwzględnienie przedstawionych przez skarżącą informacji w tym zakresie; 4. niewłaściwym zastosowaniu art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zawartej we wskazanym przepisie zasady rzetelności oceny projektu we wszystkich wskazanych przypadkach polegającym na braku jednoznacznego, nie pozwalającego na pełną dowolność i uznaniową interpretację przez KOP, w zależności od wnioskodawcy, opisu wymagań jakie winien spełniać w treści merytorycznej wniosek o dofinansowanie w kryterium nr 2, stanowiącym jednocześnie kryterium rozstrzygające nr 2 "Wpływ projektu na obszar rewitalizowany", aby otrzymać maksymalną liczbę punktów 5 przed zważeniem, po jednym dla każdego z efektów, łącznie 15 punktów po zważeniu. Opis ten był zbyt szeroki do interpretacji dla wnioskodawców i organów je stosujących, pozwalający na dowolność ocen i na tyle nieostry, że jego stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Jednocześnie skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi w całości poprzez stwierdzenie, że ocena merytoryczna wniosku w kryterium punktowym nr 2, z uwagi na nie przyznanie maksymalnej możliwej w tym kryterium 15 punktów po zważeniu, była niezgodna z regulaminem konkursu w kryterium ocen nr 2 oraz art. 45 ust. 3 i art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd. W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła, że w regulaminie konkursu jak również opisie kryterium nr 2 nie jest wskazane, że w pozycji efekt zwiększenia potencjału turystycznego, wymagane jest wskazanie utworzenia punktu informacji turystycznej, nie są też wskazane inne wymagania, które warunkują uzyskanie punktów w tym kryterium w tej pozycji; informacji odnośnie planowanych działań promocyjnych poświęconych wynikom zadań zakładanych do realizacji w projekcie, dzięki którym możliwe byłoby rozpowszechnianie wspomnianych wyników na skalę szerszą niż lokalna; informacji o planowanych do realizacji projektach miejscowości K.. Tymczasem w studium wykonalności skarżąca wskazała na planowane działania promocyjne. Co istotne i wymagające podkreślenia, IZ nie wezwała skarżącej w tym zakresie, wykorzystując procedurę przewidzianą w §12 ust. 12 regulaminu konkursu, do wyjaśnień, czy do sprecyzowania planowanych działań promocyjnych pod kątem wskazanych w obu informacjach wymogów, pomimo że zwróciła się o wyjaśnienia w zakresie innych kwestii, na które skarżąca udzieliła odpowiedzi i dokonała stosownej modyfikacji studium wykonalności. Skarżąca wykazała ponadto we wniosku działania na kwotę [...] zł, w tym jako koszty kwalifikowane [...] zł netto zł. Zarząd nie zgłaszał zastrzeżeń i pytań w zakresie kosztowej tej pozycji pomimo jej wysokości. Nie wezwano także skarżącej do wyjaśnień, czy do doprecyzowania planowanych działań ukierunkowanych na zachowanie zabezpieczenie obiektów zabytkowych pod kątem wskazanych w obu informacjach wymogów. Skarżąca zarzuciła, że kryteria oceny nie były jednoznaczne i znane wnioskodawcy. W konkursie IZ wskazała na inne kwestie, które będą podlegały premiowaniu w pkt 10 SZOOP (powtórzony w §3 ust. 3 tiret 7-9 gulaminu konkursu). Dodatkowo w pkt 11 SZOOP uwypuklono typ beneficjenta "w ramach kompleksowych projektów koordynowanych przez gminy" (powtórzony w § 4 ust. 1 lit b regulaminu konkursu). Wśród nich nie ma natomiast warunków wskazanych w informacjach IZ. W zakresie zarzutu niewłaściwego zastosowania art. 37 ust 1 i 2 ustawy wdrożeniowej skarżąca podniosła, że o nierzetelności oceny świadczy, oprócz braku jasnego i jednoznacznego, nie pozwalającego na uznaniowość, opisu kryterium, okoliczność, że w informacji z 26 kwietnia 2018 r. IZ wskazała, że wniosek w zakresie efektu zwiększenia potencjału gospodarczego w szczególności poprzez tworzenie nowych podmiotów gospodarczych lub nowych sektorów usług otrzymał 1 punkt (maksymalny) podczas, gdy w powołanej informacji IZ wskazała, że skarżąca nie wykazała tego efektu. Na powierdzenie swojego stanowiska skarżąca wskazała na wyrok WSA w Kielcach z 31 stycznia 2018 r. I SA/Ke 671/17. Zdaniem skarżącej gdyby wniosek w kryterium nr 2 otrzymał 5 punktów przed zważeniem, wówczas zakwalifikowałby się do dofinansowania, uzyskując łącznie 62 punkty po zważeniu, na co wskazuje jednoznacznie analiza i porównanie dokumentów: załącznika nr 2 i nr 3 do Uchwały Nr 3788 /18 Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z 18 kwietnia 2018 r. Skarżąca podniosła, że organ wywodzi wyczerpanie środków z treści uchwały, z której wynika zwiększenie poziomu środków przeznaczonych do zakontraktowania w ramach konkursu i warunkowy wybór projektów zakwalifikowanych do wsparcia po pierwszym etapie konkursu. Tymczasem pojęcie "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania" należy rozumieć jako faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu. Samo umieszczenie projektu na liście, o której mowa w art. 46 ust. 4 nie oznacza, że projekt ten będzie realizowany i że środki przeznaczone na jego realizację zostały już wyczerpane. Z uchwały, na którą powołuje się organ nie wynikają dane potwierdzające, że środki na dofinansowanie projektu w ramach działania zostały w sposób wiążący rozdysponowane. W związku z powyższym, nie zostało wykazane przez organ wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca wskazała na wyroki NSA. Podniosła, że na dzień 21 czerwca 2018 r., na stronach IZ jest zamieszczona informacja o podpisaniu pre-umów z gminami S., R. i F.. Kwoty dofinansowania nie wyczerpują środków przeznaczonych na finansowanie wniosków. W odpowiedzi na skargę Zarząd uznał skargę za niezasadną i podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na protest skarżącej. Jednocześnie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016.1066) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz.U. 2018 poz.1302.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016.217 tj. ze zm., dalej ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucja Zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art.125 ust.3 lit.a rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym; "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). W niniejszej sprawie konkurs został przeprowadzony na podstawie Regulaminu dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.06.05.00-IZ.00-26-156/17 przeprowadzonego w ramach Działania 6.5. "Rewitalizacja obszarów miejskich i wiejskich" Osi priorytetowej 6 "Rozwój miast" RPOWŚ na lata 2014 - 2020", określonego przez Zarząd, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Spór między stronami dotyczy przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie Projektu w oparciu o kryteria punktowe w zakresie kryterium nr 2 (zwiększenie potencjału turystycznego oraz wpływ na zachowanie obiektów zabytkowych wpisanych do rejestru/ewidencji zabytków na obszarze rewitalizowanym). W konsekwencji, z uwagi na brak środków, dostępnych w ramach przedmiotowego konkursu, mimo uzyskania wymaganego minimum (47 punktów) Projekt uchwałą Zarządu Województwa Świętokrzyskiego Nr 3788/18 z 18 kwietnia 2018 r. został umieszczony na liście rezerwowej. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów. (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo). Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla podmiotów czy organów je stosujących, pozwalające na dowolność ocen lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być – zdaniem Sądu - utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę. Według Instrukcji dokonywania oceny punktowej Projektu przy badaniu kryterium nr 2 – wpływ projektu na obszar rewitalizowany - maksymalną liczbę punktów otrzymują projekty które wykażą największy wpływ na obszar rewitalizowany oraz na przezwyciężenie i rozwiązywanie negatywnych zjawisk zdefiniowanych w Programie Rewitalizacji w postaci następujących efektów: - zwiększenie potencjału gospodarczego w szczególności poprzez tworzenie nowych podmiotów gospodarczych oraz nowych sektorów usług – 1 punkt, poprawa bezpieczeństwa publicznego - 1 punkt, zwiększenie potencjału turystycznego – 1 punkt, wpływ na zachowanie obiektów zabytkowych (wpisanych do rejestru/ewidencji zabytków) na obszarze rewitalizowanym - 1 punkt, poprawa estetyki i funkcjonalności przestrzeni publicznej na rzecz przywrócenia i utrwalenia ładu przestrzennego, który podniesie atrakcyjność rewitalizowanego obszaru – 1 punkt. Punkty podlegają sumowaniu. Maksymalna ilość możliwych do otrzymania punktów wynosi 5. Projekt w zakresie tego kryterium otrzymał 3 punkty o wadze 3 każdy za - zwiększenie potencjału gospodarczego w szczególności poprzez tworzenie nowych podmiotów gospodarczych oraz nowych sektorów usług, poprawę estetyki i funkcjonalności przestrzeni publicznej na rzecz przywrócenia i utrwalenia ładu przestrzennego, który podniesie atrakcyjność rewitalizowanego obszaru oraz poprawę bezpieczeństwa publicznego. Projekt nie otrzymał punktu za efekt zwiększenia potencjału turystycznego oraz za wpływ na zachowanie obiektów zabytkowych (wpisanych do rejestru/ewidencji zabytków) na obszarze rewitalizowanym). Skarżąca w charakterystyce projektu wskazała, że celem bezpośrednim Projektu pod nazwą kompleksowa rewitalizacja miasta Koprzywnica jest "Ożywienie zdegradowanych części Gminy K. poprzez zmniejszenie oddziaływania negatywnych zjawisk społeczno-gospodarczych, poprawę estetyki i funkcjonalności przestrzeni publicznej oraz poprawę funkcjonowania społeczności lokalnej, w tym osób starszych, chorych i niepełnosprawnych. Wskazany cel miał być osiągnięty poprzez realizację zadań - przebudowę budynku MGOKiS w K., przebudowę infrastruktury drogowej oraz modernizację i wyposażenie Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w K.. Zdaniem organu planowane w Projekcie zadania mają znaczenie dla poprawy jakości życia mieszkańców miejscowości i okolicy, nie wpływają natomiast na wzrost potencjału turystycznego, brak jest działań skutkujących wprowadzeniem nowego produktu, informacji turystycznej, planowanych działań promocyjnych pozwalających na rozpowszechnienie wyników realizacji projektu na skalę szerszą niż lokalna. Skarżąca zarzucając brak jasnego i jednoznacznego opisu kryterium, podnosi, że wskazane przez organ wymogi nie zostały przewidziane dla oceny kryterium efektu zwiększenia potencjału turystycznego zarówno w Regulaminie jak i karcie oceny merytorycznej, ponadto zarzuca, że przy ocenie pominięto fakt, że zakresie działań promocyjnych w Projekcie zostały przewidziana, jako koszty kwalifikowane, kwota [...] zł. Przystępując do rozstrzygnięcie tak zarysowanego sporu należy odwołać się do zapisów Programu Rewitalizacji definiujących negatywne zjawiska na obszarze objętym rewitalizacją. Analiza kryterium nr 2 wskazuje bowiem na ścisłe powiązanie efektów Projektu z przezwyciężaniem i rozwiązywaniem negatywnych zjawisk zdefiniowanych w Programie Rewitalizacji. W programie Rewitalizacji (k. 64-67) opisano problemy obszaru rewitalizacji w sferze społecznej, przestrzenno-funkcjonalnej oraz infrastrukturalno-gospodarczej Wskazano, że obszarem problemowym w sferze przestrzenno funkcjonalnej jest niedostosowana do zapotrzebowania infrastruktura rekreacyjna, turystyczna kulturalna, oraz zagospodarowanie zieleni. Jednym z problemów występujących w tej sferze jest niewystarczająca promocją walorów turystycznych oraz zachęcających do inwestowania. Działania rewitalizacyjne celem przezwyciężenia zidentyfikowanych problemów winny być skierowane między innymi na rozwój walorów turystycznych. W ocenie Sądu konstrukcja Kryterium nr 2 odwołująca się do zapisów Programu Rewitalizacji wskazuje w sposób jednoznaczny na kierunek oceny. Zapisy Programu Rewitalizacji diagnozujące problem niedostosowanej do zapotrzebowania infrastruktury rekreacyjnej, turystycznej, niewystarczającej promocji walorów turystycznych ukierunkowują działania jakie winny być podjęte dla rozwiązania problemu. W sposób uprawniony organ dokonując oceny wskazał na brak w Projekcie działań zmierzających do rozwiązania zdefiniowanych problemów, przewidzianych działań informacyjnych, promocyjnych, które pozwoliłyby na rozpropagowanie zadań zakładanych do realizacji w Projekcie w zakresie szerszym niż lokalnym i prowadziłyby do osiągnięcia efektu zwiększenia potencjału turystycznego. Nie można tym samym zgodzić się z zarzutem skarżącej Gminy, że organ dokonując oceny zastosował kryteria nie przewidziane w szeroko rozumianych zasadach przeprowadzania konkursu, że reguły wyboru zostały określone w sposób nieprecyzyjny, z naruszeniem przepisu art. 37 ustawy wdrożeniowej. Odwołanie się przy konstrukcji reguł oceny do zapisów Programu Rewitalizacyjnego przyjętego przez skarżącą, w którym zdiagnozowano negatywne zjawiska jak i sposób ich rozwiązania, nie czyni przyjętego w instrukcji oceny punktowej kryterium nieprecyzyjnym, a samej oceny dowolną. Wbrew zarzutom skargi nie ma rozbieżności pomiędzy regulacjami określonymi w § 10 SZOOP i § 3 Regulaminu konkursu, a przyjętymi w instrukcji oceny punktowej kryteriami oceny. Paragraf 3 Regulaminu określający zakres konkursu oraz ogólne zasady dotyczące przedsięwzięć jakie mogą być podejmowane w ramach konkursu wskazuje na konieczność związania projektów z Programem Rewitalizacji. Ocena merytoryczna jest natomiast dokonywana według zasad określonych w § 12 Regulaminu, w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPOWŚ na lata 2014-2020, na I etapie konkursu w oparciu o kryteria dopuszczające ogólne i sektorowe oraz punktowe. Przedstawione przez organ argumenty dla których uznał, że zamierzone w Projekcie działania nie skutkują zwiększeniem potencjału turystycznego Sąd podziela. Potencjał turystyczny to szerokie pojęcie obejmujące ogół elementów umożliwiających rozwój turystyki na danym obszarze obejmujący tak elementy strukturalne, związane z czynnikami przestrzennymi jak i funkcjonalne, związane z działaniami podmiotów bezpośrednio i pośrednio zaangażowanych w działalność turystyczną. Obowiązkiem wnioskującego o wsparcie, dla uzyskania punktu w ramach kryterium 2 było zatem wskazanie planowanych działań, które w powiązaniu z realizacją zadań przewidzianych w Projekcie pozwolą na osiągnięcie efektu zwiększenia potencjału turystycznego . Organ prawidłowo ocenił, że realizacja wskazanych w Projekcie działań nie przekłada się na zwiększenie potencjału turystycznego. Należy zauważyć, że eksponowany w skardze na potwierdzenie planowanych w Projekcie działań promocyjnych zapis w Studium Wykonalności, że powstała podczas realizacji Projektu infrastruktura pozwoli na rozszerzenie oferty pro-zdrowotnej, kulturalnej i rekreacyjnej, wskazuje jako potencjalnych odbiorców społeczność lokalną. Sama skarżąca definiuje zasięg odbiorców zadań (przebudowa budynku MGOKiS, infrastruktury drogowej - oświetlenia i linii energetycznej, kanalizacji deszczowej, sieci wodociągowej, mała architektura, oraz modernizacji i wyposażenie Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w K.) realizowanych w ramach Projektu jako lokalny. Jakkolwiek w Studium Wykonalności skarżąca powołuje się na planowane działania promocyjne, edukacyjne i integracyjne, to łączy je także ze wzrostem zainteresowania ze strony mieszkańców sąsiednich gmin i osób przejeżdżających w ramach drogi krajowej (osób przypadkowych). Podnieść należy, że skarżąca nie wskazuje przy tym jakie działania zamierza podjąć. Sama ogólnikowa deklaracja o wprowadzeniu nowego, rozszerzonego kalendarza wydarzeń promocyjnych, edukacyjnych, integracyjnych, bez sprecyzowania i określenia w sposób weryfikowalny ich wpływu i związku z planowanymi do realizacji zadaniami (przebudowa budynku MGOKiS, infrastruktury drogowej oraz modernizacja i wyposażenie Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w K.) nie stanowi uzasadnienia dla spełnienia kryterium 2 – zwiększenie potencjału turystycznego. Podkreślić należy, że poprawa estetyki i funkcjonalności przestrzeni publicznej na rzecz przywrócenia i utrwalenia ładu przestrzennego, który podniesie atrakcyjność rewitalizowanego obszaru (za które kryterium Projekt otrzymał punkt) oraz zwiększenie potencjału turystycznego zostały przyjęte w dokumentacji konkursu jako odrębne kryteria. Także planowane środki, na które wskazuje w skardze, nie dotyczą działań promocyjnych mających na celu zwiększenie potencjału turystycznego, ale stanowią przewidziane w harmonogramie rzeczowo–finansowym koszty promocji projektu. Wskazać należy, że to wnioskujący jest zobowiązany uzasadnić sposób spełnienia danego kryterium. Istotą postępowania konkursowego jest wykazanie w składanej dokumentacji aplikacyjnej wszystkich wymaganych elementów w sposób jednoznaczny, czytelny, spełniający wszystkie wskazane zakresy. Jeżeli określony wniosek tych treści nie zawiera bądź czyni to w sposób niejednoznaczny, to zawsze będzie to wpływało na wynik oceny projektu. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny. To wnioskodawca musi zadbać, by przekonać instytucję rozdysponowującą pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania oraz wykazać na podstawie jakich danych realizacje celów wywodzi. Odnosząc się do zarzutu skargi, że organ nie wezwał skarżącej, wykorzystując regulację § 12 ust. 12 Regulaminu do wyjaśnień, ewentualnie doprecyzowania działań promocyjnych należy wskazać, że wezwanie wnioskodawcy o dokonanie uzupełnień, korekt czy przedstawienia wyjaśnień związanych z ocenianym wnioskiem należy do swobodnego uznania organu, ponadto to wnioskodawca jest zobowiązany uzasadnić sposób spełnienia danego kryterium. Przystępując do konkursu powinien mieć świadomość wagi podawanych we wniosku informacji, ponieważ to jego w przyszłości obciąży podanie niewiarygodnych, błędnych czy niepełnych informacji (por. wyrok NSA z 17 listopada 2017 sygn. akt II GSK 3316/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl.). Reasumując, opis Projektu w którym skarżąca jednoznacznie wskazuje, że jego celem jest zmniejszenie oddziaływania negatywnych zjawisk społeczno-gospodarczych, poprawa estetyki i funkcjonalności przestrzeni publicznej oraz poprawa funkcjonowania społeczności lokalnej, w tym osób starszych, chorych i niepełnosprawnych w powiązaniu z brakiem wskazań działań nakierowanych na zwiększenie potencjału turystycznego pozwala uznać, że przeprowadzona ocena w zakresie kryterium 2 - zwiększenie potencjału turystycznego - nie narusza zasad określonych w art. 37 ustawy wdrożeniowej. Sąd podziela ocenę i przedstawioną przez Instytucję Zarządzającą argumentację, że Projekt nie spełnia warunku przewidzianego dla otrzymania punktu w ramach kryterium nr 2 - wpływ na zachowanie obiektów zabytkowych (wpisanych do rejestru/ewidencji zabytków) na obszarze rewitalizowanym. Z opisu instrukcji oceny punktowej wynika, że warunkiem otrzymania punktu było wykazanie, że realizacja Projektu pozwoli na rozwiązanie zdefiniowanego w Programie Rewitalizacji problemu związanego z zachowaniem obiektów zabytkowych To, że na terenie K. znajdują się obiekty zabytkowe wpisane do rejestru zabytków nie jest kwestionowane z tym, że dla otrzymania 1 punktu zgodnie z instrukcją oceny punktowej, koniecznym było wyjaśnienie związku pomiędzy przewidzianymi w Projekcie zadaniami a zachowaniem wskazanych obiektów zabytkowych. Należy zgodzić się z argumentacją organu, który uznał, że szczegółowe zadania przewidziane w ramach Projektu nie mają wpływu, nie oddziaływają na zachowanie obiektów zabytkowych na obszarze rewitalizowanym. Taki związek nie wynika z dokumentacji aplikacyjnej, na stosowną argumentację nie wskazała we wniosku jak i w proteście skarżąca. Jakkolwiek w Programie Rewitalizacji został zdefiniowany problem rewilitalizacji obiektów zabytkowych (Pocysterskiego Zespołu Klasztornego, wykonanie prac remontowych, konserwatorskich renowacyjnych parafii pw. Matki Bożej Różańcowej to ze Studium Wykonalności wynika, że zadania te są planowane do realizacji jako projekt komplementarny. Powoływanie się w proteście na posiadaną dokumentację techniczną zatwierdzoną przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nie może mieć znaczenia zatem znaczenia. Organ nie jest zobowiązany do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru. Byłoby to nie do pogodzenia z zasadą równości traktowania w konkursie oraz istotą i logiką tego postępowania konkursowego Skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia jest zobowiązany jednoznacznie wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia, a zadaniem wymienionej instytucji jest ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (por. wyrok NSA z 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5172/16 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl.). Wnioskodawca nie przedstawił na uzasadnienie związku pomiędzy realizacją wskazanych zadań (przebudowa budynku MGOKiS, infrastruktury drogowej oraz modernizacja i wyposażenie Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w K.), a zachowaniem wskazanych obiektów zabytkowych żadnej argumentacji, która pozwoliłaby na przyjęcie, że efektem realizacji Projektu będzie zachowanie obiektów zabytkowych na terenie rewitalizowanym. Jeżeli wniosek tych treści nie zawiera bądź czyni to w sposób niejednoznaczny, to zawsze będzie to wpływało na wynik oceny projektu. Z powyższych względów dokonana ocena nie narusza zasad określonych w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się bowiem na swobodnej ocenie, a podstawą kwestionowania dokonanej oceny nie może być odmienna interpretacja skarżącej. Wbrew zarzutom skargi naruszenia art. 37 ust 1 i 2 ustawy wdrożeniowej nie uzasadnia zawarta w piśmie z [...] 2018 r., informacja, że w Projekcie skarżąca nie wykazała efektu zwiększenia potencjału gospodarczego a otrzymała jeden punkt. Jakkolwiek informacja ta bez wątpienia zawiera sprzeczności, to nie ma istotnego wpływu na wynik oceny, skoro skarżąca punkt za to kryterium otrzymała, a ponadto ocena w tym zakresie nie jest przedmiotem skargi. Na marginesie należy wyjaśnić, że kryteria rozstrzygające na spełnienie których powołuje się skarżąca Gmina, mają zastosowanie, stosownie do zapisów instrukcji dokonywania oceny punktowej, wyłącznie w przypadku uzyskania przez projekty w wyniku oceny merytorycznej jednakowej liczby punktów. Decydują bowiem o kolejności umieszczenia projektów na liście rankingowej. Nie mają natomiast zastosowania na etapie przeprowadzenia oceny punktowej. Projekt otrzymał 47 punktów, przy czym wobec zaskarżenia kryterium 2 mógł otrzymać dodatkowo 2 punkty każdy o wadze 3, czyli łącznie 53 punkty. Podsumowując, należy stwierdzić, że dokonana ocena nie jest oceną dowolną, mieści się w granicach sprawy zainicjowanej wnioskiem o dofinansowanie, jak również w granicach kryteriów wynikających z regulaminu konkursu i nie narusza reguł określonych w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Uzasadnienie zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu w sposób metodologicznie poprawny odnosi się do zarzutów podniesionych w proteście przedstawiając przyczyny przyjętego stanowiska organu. W związku z tym, że zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.