I SA/Ke 221/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić wniosek. E.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2012 r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 29 grudnia 2011 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 30 czerwca 2011 r. nr (...) w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 30 czerwca 2011 r. nr (...). Podniesiono, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ kwota wyliczonego podatku jest niewspółmiernie wysoka do faktycznie osiągniętego dochodu i podatku z niego należnego. Wykonanie decyzji spowoduje zajęcie posiadanego przez skarżącą majątku i pozbawienie jej jakichkolwiek środków na egzystencję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Nie jest w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 314/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie wymaga wyjaśnienia, że instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie oznacza to, że wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. o odmowie uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 30 czerwca 2011 r. skarżąca może skutecznie żądać wstrzymania wykonania decyzji, której uchylenia odmówiono (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2008, s. 215). Zdaniem Sądu wniosek E.G. nie zasługuje na uwzględnienie. Strona powołała się na ogólnie sformułowaną przesłankę, która w jej opinii ma uzasadniać uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Wskazała bowiem, że kwota wyliczonego podatku jest niewspółmiernie wysoka do faktycznie osiągniętego dochodu i podatku z niego należnego oraz że wykonanie decyzji spowoduje zajęcie posiadanego przez skarżącą majątku i pozbawienie jej jakichkolwiek środków na egzystencję. Nie polemizując z takim twierdzeniem strony, zauważyć należy, że skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych konkretnych okoliczności i dowodów na jego poparcie, przesądzających o takiej sytuacji skarżącej, w której wykonanie zaskarżonej decyzji będzie stanowić dla niej znaczną szkodę, tj. taką która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Wiedza Sądu o stanie majątkowym skarżącej ogranicza się jedynie do informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca wskazała w nim na trudną sytuację materialną, spadek przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie podała, że miesięczny dochód wynosi 2000 zł, z którego opłaca składki, podatki, wydatki na utrzymanie domu, media. Wyjaśniła również, że jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 100 m². We wspólnym gospodarstwie domowym pozostają dwaj synowie (37 lat i 25 lat), co do jednego z nich skarżąca wskazała, że jest bezrobotny. Nie sposób na podstawie tych okoliczności ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może tych okoliczności domniemywać. Z kolei należy zauważyć, że nie można utożsamiać zapłaty podatku, nawet w trybie egzekucji administracyjnej, ze szkodą lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, gdyż skutki zapłaty tego zobowiązania są "odwracalne" poprzez zwrot ewentualnej nadpłaty podatku wraz z odsetkami (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2004r., FZ 324/04, niepubl; postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008r. sygn. akt II FZ 530/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.