I SA/Ke 222/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska,, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 października 2008r. sprawy ze skargi K.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. skargę oddala. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w sprawie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] określającej A.T. i K.T. podatek od nieruchomości na 2006r. oraz określenia w to miejsce podatku od nieruchomości na 2006r. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że po wydaniu decyzji z dnia [...] ., ujawniły się w sprawie nowe, nieznane organowi okoliczności. Z ustaleń kontroli przeprowadzonej w dniu 6 lipca 2006r. wynika bowiem, że na opodatkowanym gruncie przy ul.[...] w K. , znajduje się nowy, nie oddany do użytku, lecz zamieszkany od 2005r. budynek mieszkalny, nie wykazany wcześniej do opodatkowania. W konsekwencji stan faktyczny dotyczący powierzchni użytkowej budynków jest niezgodny z przedstawionymi przez stronę danymi. W związku z powyższym Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] za lata 2001-2006 na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Organ zaznaczył, że prowadzone przez niego postępowanie wznowione nie może być wykorzystane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, bowiem nie jest to kontynuacja postępowania zwykłego. Toczy się ono tylko w zakresie oceny, czy zachodzą przesłanki określone w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Kolegium nadmieniło również, że zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub współposiadanie dwóch lub więcej podmiotów, obowiązek podatkowy od tej nieruchomości ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub współposiadaczach. Organ opodatkowując współwłaścicieli wydaje jedną decyzję dotyczącą całej nieruchomości bez wyszczególniania udziałów jej współwłaścicieli. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył K.T. , wnosząc o jej uchylenie. Rozstrzygnięciu temu zarzucił naruszenie art. 7 i 121 Ordynacji podatkowej polegające na nieprawidłowym naliczeniu podatku w stosunku do skarżącego oraz niedopełnieniu obowiązku pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że jest on jedynie współwłaścicielem opodatkowanej nieruchomości i jego udział wynosi ½ całości. Właścicielem pozostałego udziału jest A.T. , który na swojej części prowadzi działalność gospodarczą i użytkuje samowolnie postawiony budynek warsztatowy. Oznacza to, w ocenie skarżącego, że nie jest on podatnikiem w zakresie podatku od nieruchomości w części dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej. Skierowanie zaś decyzji do osoby nie będącej podatnikiem stanowi przesłankę nieważności. Ponadto skarżący zaznaczył, że w części dotyczącej jego udziału wszystkie należne podatki zostały uregulowane, w związku z czym żądanie podatku od osoby do tego niezobowiązanej narusza zasadę pogłębiania zaufania do organów państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia przez Sąd, iż decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, podlegają one uchyleniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a.) W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że instytucja wznowienia postępowania jest trybem nadzwyczajnym mającym na celu stworzenia prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.). W niniejszej sprawie podstawą wznowienia było pojawienie się nowych, nieznanych okoliczności, ujawnionych w przeprowadzonej w dniu 6 lipca 2006r. kontroli przedmiotowej nieruchomości. Wykazała ona, że stan faktyczny dotyczący powierzchni użytkowej budynków jest niezgodny z przedstawionymi przez stronę danymi, bowiem grunt zabudowany jest dwoma budynkami mieszkalnymi oraz budynkami gospodarczymi. Okoliczności te wyszły na jaw po dniu wydania decyzji ostatecznej, istniały w dacie orzekania choć organ o nich nie wiedział , a ponadto były dla sprawy istotne (art.240 par. 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej). W związku z tym uzasadnionym było przeprowadzenie postępowania wznowionego, w wyniku którego uchylono decyzję ostateczną wydaną przez Prezydenta Miasta w dniu [...] i wydano decyzję z dnia [...] ustalającą podatek od nieruchomości w prawidłowym wymiarze. Poprawnie organ wskazał, że postępowanie wznowione jest postępowaniem nadzwyczajnym, które toczy się w zawężonych ramach. Jego przedmiotem nie jest ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich aspektach, a jedynie zbadanie, czy zaszły wyjątkowe okoliczności wymienione w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej ( por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 6 kwietnia 2005r. sygn. akt I SA/Ol 71/05). Do kwestii tej odniósł się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2005r. sygn. akt II FSK 47/05, w którym wyjaśnił, że instytucja wznowienia postępowania nie może być wykorzystana do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Nie jest to bowiem kontynuacja postępowania zwykłego, a odrębne postępowanie nadzwyczajne, którego granice są ściśle ograniczone konkretną podstawą prawną wymienioną w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten odnosi się wyłącznie do kwalifikowanych wad procesowych i oczywistym jest, że na jego podstawie nie można czynić rozważań materialnoprawnych. W związku z powyższym uzasadnionym było, jak uczyniły to organy podatkowe, prowadzenie postępowania tylko w zakresie zaistnienia przesłanki określonej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Zawarte w skardze zarzuty, w których strona podnosi, że nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości z zakresie, w jakim drugi współwłaściciel prowadzi działalność gospodarczą, odnosi się do postępowania zwykłego. Uwzględniając powyższe rozważania należy zatem stwierdzić, że z uwagi na przedmiot rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, argumenty skarżącego w tym zakresie musiały pozostać poza rozważaniami Sądu. Ubocznie podnieść można, że skoro decyzja wymiarowa doręczona była obydwu współwłaścicielom nieruchomości ich odpowiedzialność jest solidarna na co zresztą organ w uzasadnieniu decyzji wskazywał. Oznacza to, że zapłacenie podatku przez jednego ze współwłaścicieli zwalnia drugiego do wysokości zapłaconej kwoty. Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.