I SA/Ke 237/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata K. D. kwotę 2952 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złote tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w tym kwotę 552 ( pięćset pięćdziesiąt dwa) złote tytułem podatku od towarów i usług. I SA/Ke 237/12 Uzasadnienie 1.1.Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...].2012 roku znak:[...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. znak: [...] z dnia [...]2011r., określającą J. L. (zwanemu dalej skarżącym) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości [...] złotych z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Volvo XC90 o nr n/p: [...], rok produkcji 2006. 1.2. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w dniu 07.04.2011r. do Urzędu Celnego w K. wpłynęły dokumenty dotyczące nabycia wewnątrzwpólnotowego samochodu marki Volvo XC 90 o nr n/p: [...], a następnie rejestracji tego pojazdu jako ciężarowego. Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...]2011r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec J. L. celem ustalenia, czy w związku z dokonaną czynnością powstało zobowiązanie w podatku akcyzowym i konieczność zapłaty z tego tytułu należnej akcyzy. W toku postępowania przeprowadzono oględziny przedmiotowego pojazdu, należącego obecnie do A. Spółka z o.o. C. W wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono, że jest to samochód pięciodrzwiowy, tylne drzwi (klapa bagażnika) otwierane uchylnie do góry. Pojazd posiada pięć miejsc siedzących usytuowanych w dwóch rzędach. Przestrzeń wewnętrzna pojazdu wykazuje obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zewnętrznym (pasy bezpieczeństwa czy stałe punkty kotwiące). Siedzenia wyposażone są w zagłówki oraz pasy bezpieczeństwa. Samochód posiada pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów inną niż przestrzeń przeznaczona wyłącznie do transportu towarów oraz jest na całej długości oszklony. Podczas oględzin pojazdu nie stwierdzono stałego panelu czy przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób jak i towarów, stwierdzono natomiast istnienie metalowej kratki za tylnym (drugim) rzędem siedzeń. Całe wnętrze pojazdu posiada obicia tapicerskie charakterystyczne dla wyposażenia pojazdu osobowego, również wyposażenie pojazdu kojarzone jest z częścią przeznaczoną dla pasażerów, tj. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wewnętrzne, popielniczki, wykładzina podłogowa, uchwyty górne dla pasażerów, odtwarzacz CD, klimatyzacja, aluminiowe felgi oraz skórzana tapicerka. Według wyjaśnień Pana K. B., złożonych do protokołu przesłuchania świadka z dnia 28.10.2011r. od momentu zakupu nie dokonywano w pojeździe żadnych zamian czy przeróbek. Przedstawiciel na Polskę marki Volvo –firma Volvo Auto Polska Sp. z o. o. z siedzibą w W., poinformował organ, że samochód o nr n/p: [...] został wyprodukowany jako samochód osobowy. Stwierdził, że Volvo Auto Polska nie ma wglądu do lokalnych etapów homologacji bądź przeprowadzanych ekspertyz w innych krajach, na podstawie których kwalifikuje się samochód spełniający kryteria samochodu ciężarowego. 1.3 Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją znak: [...] z dnia [...]2011r., określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Volvo XC90 o nr n/p: [...]. 1.4. W odwołaniu od decyzji skarżący zarzucił organowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę niniejszej decyzji, polegający na ustaleniu, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym i jako taki podlega opłacie z tytułu podatku akcyzowego, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności dokument identyfikacji pojazdu jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym typu kombi, a w konsekwencji naruszenie prawa materialnego a to art. 106 ust. 3 w zw. z art. 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy z 8 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji ustalenie wysokości zobowiązania skarżącego w kwocie [...]zł. 1.5. Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy sprowadza się do ustalenia czy przedmiotowy pojazd jest pojazdem klasyfikowanym w pozycji 8703, do której klasyfikuje się pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób /inne niż objęte pozycją 8702/, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi /kombi/ oraz samochodami wyścigowymi /.../, czy też samochodem ciężarowym klasyfikowanym w pozycji CN 8704 - pojazdy samochodowe do transportu towarowego Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 201 Ir. Nr 108 poz. 626 ze zm.) – dalej jako u.p.a., do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987r. str. 1, z późn. zm.). Natomiast ust. 2 przywołanego artykułu mówi, iż zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych /.../. Opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają samochody osobowe objęte pozycją CN 8703 niezależnie od tego, czy są to samochody ciężarowe lub specjalne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2007r. Nr 137, poz. 968 ze zm.). Na 2009 rok, kształt Nomenklatury Scalonej został określony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z obowiązującą Nomenklaturą CN klasyfikacja taryfowa pojazdów samochodowych zależna jest jedynie od ich cech zewnętrznych. Należy jednak zaznaczyć, iż grupowanie pojazdów w świetle obowiązujących przepisów ruchu drogowego nie może mieć znaczenia dla ustalenia ich właściwego kodu CN. Zgodnie z ww. rozporządzeniem Komisji (WE), do pozycji 8703 klasyfikuje się pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo -towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Natomiast do pozycji 8704 zgodnie z notami zawartymi w systemie ISZTAR (Informacja Taryfowa) pozycja ta obejmuje pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego. Zdaniem organu J. L. dokonał nabycia pojazdu, który należy zakwalifikować do pozycji 8703 - pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób. Z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, że decydujące jest główne przeznaczenie pojazdu. A zatem dokonano przede wszystkim oceny ogólnego wyglądu pojazdu oraz ogółu cech pojazdu będącego przedmiotem niniejszego postępowania Przeprowadzone oględziny wykazały, że wyposażenie pojazdu m.in. klimatyzacja, dywaniki, oświetlenie wewnętrzne, skórzana tapicerka, odtwarzacz CD, aluminiowe felgi jak również fakt, że pojazd na całej długości jest oszklony wskazują, że pojazd ten posiada cechy typowe raczej dla samochodów osobowych, a nie dla samochodów przeznaczonych do przewozu towarów. Na podstawie dokonanych ustaleń organ podatkowy uznał, że nabyty przez Stronę samochód posiada cechy pojazdu wskazujące na to, że mamy do czynienia z samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz Nomenklatury Scalonej CN. O takim przeznaczeniu samochodu świadczy m.in. sposób jego wykończenia wnętrza i wyposażenia. Ponadto organ wskazał, że samochód został wyprodukowany w wersji osobowej, co wynika również z zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz z zaświadczenia o badaniu technicznym na terenie kraju. Powyższe świadczy zatem o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Należy przy tym zaznaczyć, że cechy tej nie przekreśla fakt, iż nabyty pojazd posiada wyodrębnioną przestrzeń ładunkową. Możliwość przewożenia towarów, nawet w znacznej ilości, stanowi jego funkcję dodatkową, lecz nie przeważającą. Oceny, czy mamy do czynienia z samochodem osobowym dokonujemy natomiast z punktu widzenia istnienia cech dominujących, a nie uzupełniających funkcję podstawową. Organ podatkowy podkreślił również, że przy klasyfikowaniu danego pojazdu do kategorii samochodów osobowych bez znaczenia jest to, w jaki sposób w praktyce pojazd będzie wykorzystywany. Kluczowe znaczenie ma bowiem ustalenie zasadniczego, właściwego, podstawowego przeznaczenia pojazdu, nadanego mu przez producenta. W tym zakresie, elementem mającym determinujący wpływ na ustalenie jego przeznaczenia są posiadane przez niego cechy świadczące o pełnieniu funkcji użytkowej, polegającej w głównej mierze na przewozie osób. Organ powołując przepisy u.p.a. ( art.100 ust.1 pkt.2, art.101 ust.2 pkt.1, art.104 ust.1 pkt.2, ust.7,8,11,14 ) określające podmiot, przedmiot, podstawę opodatkowania oraz moment powstania obowiązku podatkowego przedstawił szczegółowy sposób obliczenia należnej akcyzy, która przy zastosowaniu stawki 18,6% wyniosła [...] złotych. 2.1. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. J. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. 2.2. Skarżący wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] 2012 roku znak [...], utrzymującąw mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] 2011 roku znak. [...], zarzucił: - naruszenie art 122 i 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) – dalej zwanej Ordynacją podatkową, poprzez, nie podjęcie działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy tj. ustalenie iż przedmiotowy samochód marki Volvo XC90 jest samochodem osobowym i jako taki podlega opłacie z tytułu podatku akcyzowego, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności dokument identyfikacji pojazdu jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym typu kombi, a w konsekwencji - naruszenie prawa materialnego a to art. 106 ust. 3 w zw. z art 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy z 8 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji ustalenie wysokości zobowiązania skarżącego w kwocie [...]zł. 2.3.W uzasadnieniu podnosił, że przedmiotowy samochód jest pojazdem posiadającym typowe cechy samochodów przeznaczonych do transportu towarów, co wynika z dokumentu identyfikacji pojazdu. Wskazywał, że decydujące powinno być rzeczywiste przeznaczenie pojazdu w momencie dokonania nabycia wewnątrz wspólnotowego i cel dokonania transakcji, jakim był zakup samochodu ciężarowego, a nie jak przyjął organ analiza cech fabrycznych konstrukcji nadwozia pojazdu. 2.3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie twierdząc, że skarga nie została podpisana własnoręcznie przez skarżącego, a w przypadku uzupełnienia braku wniósł o oddalenie skargi. W zakresie wniosku o odrzucenie skargi organ nie przedstawił argumentacji na poparcie twierdzenia o nie podpisaniu skargi przez J. L.. Jednocześnie powtórzył dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji przemawiającą za oddaleniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje. 3.1 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia przez Sąd, że decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, podlegają one uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej: ustawy p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. 3.2 Sąd nie znalazł podstaw, wbrew wnioskowi organu zawartemu w odpowiedzi na skargę, do odrzucenia skargi. Brak jest podstaw do przyjęcia, że skarga nie została podpisana przez J.L. . 3.3. Zasadniczym sporem między stronami objęta jest okoliczność oceny prawidłowości zakwalifikowania do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej wprowadzonego na obszar Rzeczpospolitej Polski towaru, który w ocenie skarżącego, jako samochód ciężarowy powinien być przyporządkowany do pozycji CN 8704. Zdaniem organu natomiast przedmiotowy samochód jest pojazdem osobowym w związku z czym należało go zakwalifikować do kodu CN 8703. Przyporządkowanie do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej wyrobu ma istotne znaczenie w aspekcie skutków podatkowych w zakresie podatku akcyzowego. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011r., Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej u.p.a. opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają samochody osobowe. W świetle zaś art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy koniecznym było ustalenie, czy przedmiotowy samochód w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem osobowym, czy też samochodem ciężarowym. W ocenie Sądu, ustalenia te zostały przeprowadzone przez organy prawidłowo, bez naruszenia przepisów prawa procesowego. Dokonana w ocena materiału dowodowego doprowadziła organy do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy (przyjętego przez Sąd za własny), w którym to uzasadnione jest przekonanie, że główną funkcją samochodu był przewóz osób 3.4. Zgodnie z art. 100 ust. 4 u.p.a. samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. A zatem, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazują, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych CN 8703 podlegających akcyzie. Natomiast, gdy głównym przeznaczeniem danego samochodu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych CN 8704 niepodlegających opodatkowaniu akcyzą. W niniejszej sprawie zatem kluczowym było ustalenie, czy samochód Volvo XC90 rok produkcji 2006, w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Przy czym przez pojęcie "zasadniczo" należy tu rozumieć najważniejszą, priorytetową funkcję jaką spełniał samochód w tej konkretnej dacie. 3.5. Nie można pominąć, że przy ustalaniu właściwej pozycji CN należy kierować się także notami wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej zawartymi w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.2006.86.880). Noty Wyjaśniające do pozycji 8703 (TOM IV, sekcja XVII, dział 87, Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria) stanowią między innymi, że pojazdy objęte pozycją 8703 są "głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż transportu towarów". Charakteryzują się następującymi cechami: a) obecnością stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (pasy bezpieczeństwa, punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecnością stałych punktów kotwiących i wyposażeniem do zainstalowania siedzeń i wyposażeniem zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane; b) obecnością tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecnością przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brakiem stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażeniem całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Tak więc, mają rację organy podatkowe, że zakupiony przez skarżącego samochód marki Nissan Terano II wyczerpuje powoływane powyżej cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703, opisane w punkcie a), b) i d). Wskazać w tym miejscu należy na pogląd wyrażony m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 marca 2011 r. w sprawie I SA/Gd 1337/10 (treść wyroku dostępna jest na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym podkreślono, że przy klasyfikowaniu danego pojazdu do kategorii samochodów osobowych bez znaczenia jest to, w jaki sposób w praktyce pojazd będzie wykorzystywany, bowiem kluczowe znaczenie ma ustalenie zasadniczego, właściwego, podstawowego przeznaczenia pojazdu – a w tym zakresie, elementem mającym determinujący wpływ na ustalenie jego przeznaczenie są posiadane przez niego cechy świadczące o pełnieniu funkcji użytkowej, polegającej w głównej mierze na przewozie osób. 3.6. Zdaniem organu, zakupiony wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego samochód jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Organ wskazał w tym zakresie na fakt, że w zagranicznym dowodzie rejestracyjnym z dnia 10.09.2009r., w polu oznaczonym jako S.1 widnieje liczba 5, co jednoznacznie wskazuje iż pojazd jest przystosowany do przewozu pięciu osób. Powyższe potwierdza również dokonane urzędowe tłumaczenie dokumentu, z którego wynika że pozycja S.1 oznacza liczbę miejsc siedzących włącznie z kierowcą. Z badania technicznego pojazdu i wydanego na tej podstawie przez uprawnionego diagnostę zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 11.09.2009r. wynika, że pojazd posiadał pięć miejsc siedzących. Z dokumentu identyfikacyjnego pojazdu, który stanowi załącznik do w/w zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym wynika, iż dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosi 2590 kg, a masa własna pojazdu to 2073 kg. Jednocześnie dla prawidłowej klasyfikacji towaru organ dokonał rozliczenia proporcji ładowności przypadającą na część pasażerską i towarową. Wskazał, że przy dopuszczalnej ładowności wynoszącej 517kg, która wynika z różnicy pomiędzy dopuszczalną masą całkowitą pojazdu, a masą własną pojazdu na część towarową przypada 167kg, w sytuacji podróżowania pojazdem pięciu dorosłych osób. Jak podkreślił organ przeprowadzone oględziny w/w pojazdu wykazały, że jest to pięciodrzwiowy samochód, posiadający tylne drzwi (klapa bagażnika) otwierane uchylnie do góry oraz pięć miejsc siedzących usytuowanych w dwóch rzędach. Przestrzeń wewnętrzna pojazdu wykazuje obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zewnętrznym (pasy bezpieczeństwa czy stałe punkty kotwiące). Siedzenia wyposażone są w zagłówki oraz pasy bezpieczeństwa. Samochód posiada pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów inną niż przestrzeń przeznaczona wyłącznie do transportu towarów oraz jest na całej długości oszklony. Podczas oględzin pojazdu nie stwierdzono stałego panelu czy przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób jak i towarów, stwierdzono natomiast istnienie metalowej kratki za tylnym (drugim) rzędem siedzeń. Całe wnętrze pojazdu posiada obicia tapicerskie po bokach i sufitowe charakterystyczne dla wyposażenia osobowego, również wyposażenie pojazdu kojarzone jest z częścią przeznaczoną dla pasażerów, tj. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wewnętrzne, popielniczki, wykładzina podłogowa, uchwyty górne dla pasażerów, odtwarzacz CD, klimatyzacja, aluminiowe felgi oraz skórzana tapicerka. Dokonana ocena ogólnego wyglądu pojazdu oraz ogółu cech pojazdu, jak słusznie uznał organ, musiała doprowadzić do stwierdzenia, ze są to cechy typowe dla samochodów osobowych. Trafnie organ podkreślał, że z odpowiedzi uzyskanej od przedstawiciela na Polskę marki Volvo wynika, że samochód o nr n/p: [...] został wyprodukowany jako osobowy. Zasadnie wskazano, że na ustalenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu ma niewątpliwie wpływ jego producent, ponieważ to on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa oraz przepisami o ruchu drogowym, która odpowiadać musi określonemu przeznaczeniu pojazdu. To producent również posiada wiedzę do jakich celów przeznaczony jest zasadniczo dany typ (model) samochodu po opuszczeniu taśmy produkcyjnej. Natomiast użytkownicy samochodów klasyfikowanych w pozycji CN 8703 dokonując ewentualnych przeróbek i adaptacji wnętrza takich samochodów w celu przystosowania ich do indywidualnych potrzeb użytkowych (np. do przewozu towarów), nie zmieniają tymi działaniami konstrukcyjnego przeznaczenia samochodu. Prawidłowo tym samym organ uznał, że nabyty przez skarżącego samochód posiada cechy pojazdu wskazujące na to, że mamy do czynienia z samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz Nomenklatury Scalonej CN. Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje także to, w jaki sposób samochód będzie wykorzystywany i z jakim zamiarem został nabyty. Rozstrzygające bowiem znaczenie ma ustalenie typowych cech zmierzających do przyjęcia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. 3.7. Zarzuty skarżącego co do naruszenia art. 122 i art.187§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) – dalej zwanej Ordynacją podatkową, nie są zasadne. Wyrażona w art. 122 Ordynacji Podatkowej zasada prawdy obiektywnej jest naczelna żalą postępowania, ma bowiem decydujący wpływ na ukształtowanie całego postępowa. Wynika z niej obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Natomiast zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji Podatkowej organ podatkowy zobowiązany jest zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wymogom tym organy podatkowe obu instancji w omawianym zakresie sprostały. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy poddany został wnikliwej i kompletnej analizie, a dokonana ocena dowodów nie jest dowolna. Organy uwzględniając zasady logiki i doświadczenia życiowego nie naruszyły granic zakreślonych przez art. 191 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowały się do każdego dowodu lub grupy dowodów znajdujących się w aktach sprawy, dokonując ich oceny we wzajemnym ze sobą powiązaniu. Ocena ta znalazła również należyte odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 4 w/w ustawy. 3.9. Brak zasadności zarzutu naruszenia wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej skutkuje uznania za nietrafne zarzutów w zakresie naruszenie prawa materialnego a to art. 106 ust. 3 w zw. z art 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy z 8 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym. Przepisy te zostały zastosowane prawidłowo zważywszy na trafne przyjęcie, że miało miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego. 3.10. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O przyznaniu adwokatowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na postawie art. 250 ustawy P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).